De Volkskrant tv-selectie voor zaterdag 18 juni

Elke dag tipt de redactie van de Volkskrant de beste programma's en films op televisie. Dit moet u vandaag kijken.

Monsters, Inc.Beeld ANP

Best Kept Secret/Hellfest, Zaterdag, NPO 3, 23.00 uur/Arte 23.20 uur

Twee late avond-festivalregistraties voor de fans: Best Kept Secret in Hilvarenbeek (Beck, Editors, Jamie xx, Wilco, Two Door Cinema Club) en Hellfest, het metalfestival in Clisson, Frankrijk, met Rammstein, Black Sabbath, Within Temptation, Korn, Twisted Sister en zo'n 160 andere acts.

Monsters, Inc., SBS 6, 20.30 uur

In deze zachtmoedige Pixar-film gaat het om malle wezens die niet kunnen bestaan zonder gekrijs van bange kinderen. De stroomfabriek van de monsterwereld, waar energie wordt opgewekt uit angstkreten, heeft het moeilijk. 'Kinderen zijn steeds moeilijker bang te krijgen', verzucht de directeur, die eruit ziet als een krab met vijf ogen. Om een energie-crisis in Monstropolis te voorkomen verschuift hij zijn normen voorbij het betamelijke.

Les adieux à la reine, NPO 2, 00.10 uur

Kostuumdrama over het begin van de Franse Revolutie, gezien door de ogen van het kamermeisje dat als taak heeft koningin Marie-Antoinette (Diane Kruger) voor te lezen. Deze loyale Sidonie (Léa Seydoux) weet qualitate qua alles van de hofintriges en bijna niets van wat zich buiten Versailles afspeelt. Jachtig camerawerk, los spel en apocalyptisch licht, in een contrastrijke film die de grote geschiedenis ondergeschikt maakt aan het intieme drama van een gedoemde driehoeksverhouding.

Ovsyanki (Silent Souls), BBC 2, 02.45 uur

In het wonderlijke Russische drama Silent Souls begeleiden twee nazaten van een oud volk, de Merja, een gestorven geliefde op weg naar het hiernamaals. Ze doen dat volgens de ceremonieën die bijna niemand van hun volk nog kent: ze wassen de vrouw, binden kleurige lintjes in haar schaamhaar en rijden dwars door het land om haar bij een noordelijke kronkel van de Wolga ritueel te verbranden. Onderweg worden ze tegengehouden door een politiepatrouille, maar die accepteert klakkeloos hun verhaal over het lijk dat achterin de auto ligt; de officier is immers zelf een Merja. Bestaat dat volk echt, denk je dan. En wil ik dat wel weten? Tuurlijk niet: met het antwoord zou de mysterieuze, droomachtige sfeer van de film verloren kunnen gaan.

DVD-tips

L'Avventura

Al in 1960 wist het publiek van het Filmfestival van Cannes hoe het een film moest uitjouwen. Bij de première van het tegenwoordig als mijlpaal geldende L'Avventura kregen regisseur Michelangelo Antonioni en zijn team het zwaar te verduren: de toeschouwers lieten zich horen van hun onbeschoftste kant.

L'Avventura kreeg later alsnog veel bijval op het festival en won er de juryprijs. Maar het premièrepubliek had geen geduld voor Antonioni's even kristalheldere als rigide stijl het beeld als bijna abstracte expressie van het innerlijk van de personages en verslikte zich in de radicale anti-plot: ongehoord was het, dat protagoniste Anna na een half uur spoorloos verdwijnt en ook spoorloos blijft, zonder dat Antonioni uitlegt wat er is gebeurd is. Liever vult hij het ontstane gat in de film met nieuwe hoofdpersonages (Anna's geliefde en haar vriendin), die Anna zoeken maar nooit vinden. 'L'Avventura gaat over het letterlijke verdwijnen van betekenis', stelt filmjournalist Gene Youngblood in zijn uitstekende audiocommentaar op de nieuwe Blu-ray. Door de piekfijne, strakke presentatie van de film zelf valt nóg beter op hoe sculpturaal Antonioni's blik op de werkelijkheid is. En dat de camera zich soms liever door de textuur en objecten, gebouwen en landschappen laat meesleuren dan door de personages en hun beslommeringen.

De Italiaanse regisseur Michelangelo Antonioni aan het werk.Beeld EPA

Steve Jobs

Steve Jobs, het wisselend ontvangen en commercieel teleurstellende portret dat regisseur Danny Boyle en scenarist Aaron Sorkin maakten van de legendarische Apple-voorman, krijgt een nette behandeling op Blu-ray. Gedurende de film zijn liefst twee audiocommentaren te beluisteren: op het ene schuift Boyle aan, op het andere Sorkin en editor Elliot Graham. Wie daar geen tijd voor heeft kan ook wat opsteken van de drie kwartier durende 'making of', waarin Boyle en Sorkin onder meer nog eens uitleggen dat ze geen conventionele, zo objectief mogelijke biografie wilden maken. Wie dat toch verwacht, verwijzen ze liever door naar Walter Isaacsons boek. Sorkin: 'Ik heb de plicht subjectief te zijn.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden