De Volkskrant tv-selectie voor vrijdag 29 juli

Elke dag tipt de redactie van de Volkskrant de beste programma's en films op televisie. Dit moet u vandaag zien.

Diane Keaton en Woody Allen in Annie Hall.

Langs de oevers van de Yangtze

NPO 2, 19.30 UUR

Herhaling van de succesreeks van de VPRO, waarin fotograaf Ruben Terlou een reis maakt door het moderne China. In Shanghai ontmoet hij nieuwkomers die in deze miljoenenstad dromen van een rijk en succesvol leven.

Reizen Waes

NPO 3, 20.25 UUR

Met een tweedehands Mercedes maakt Tom Waes een roadtrip door Albanië. Hij stopt bij een van de grootste wietplantages van Europa en ontmoet een familie die verwikkeld is in een bloedvete: wie wil, neemt het recht in eigen hand.

Kijken in de ziel: wetenschap

NPO 2, 21.10 UUR

Coen Verbraak spreekt in deze serie met twaalf toonaangevende wetenschappers, onder wie wiskundige Ionica Smeets en kankeronderzoeker Hans Clevers. Wat is het belang van wetenschap? Moet wetenschap maatschappelijk toepasbaar zijn?

Bureau Rio

NPO 3, 21.20 UUR

Erik Dijkstra doet onderzoek naar de (dronken) man die tijdens de Olympische finale van de 100 meter in Londen een plastic bierfles op de baan wierp. Daarnaast een ontmoeting met Christian Taylor, die goud won bij het hink-stap-springen.

Fleming

EEN, 22.10 UUR

Start van een vierdelige dramaserie over het leven van de jonge Ian Fleming, die, net als de door hem bedachte spion-playboy James Bond, een flamboyante dagindeling had. Het is 1938 en de dreigende oorlog verstoort zijn rokkenjagen.

Keith Richards - The Origin of the Species

BBC 2, 00.35 UUR

Filmmaker Julien Temple (The Great Rock 'n' Roll Swindle) maakte een essay over de jeugdjaren van Keith Richards. Hij groeide op in Dartford en Londen en stond als gitarist van The Rolling Stones aan de wieg van de Britse rockmuziek.

Annie Hall (Woody Allen, 1977)

NPO 2, 22.40-00.10 uur

In aanloop naar de Nederlandse bioscooppremière van Woody Allens jaarlijkse nieuwe film (Café Society, 11 augustus) verschijnt zo af en toe een onvervalste Allenklassieker op tv. Het vanavond uit te zenden Annie Hall is niet zo beroemd als het twee jaar later verschenenManhattan, maar in filmkringen is de film veel invloedrijker. Paul Verhoeven beweerde in zijn Volkskrant-serie over filmklassiekers zelfs dat Annie Hall de romantische komedie herdefinieerde. Zonder Annie Hall geen When Harry Met Sally..., aldus Verhoeven. Heeft alles te maken met Allens originele omgang met filmconventies. In het simpele verhaal over twee uit elkaar gegroeide geliefden in de grote stad (zijn eigen New York) strooit Allen met citaten uit Laurel & Hardy- en Ingmar Bergmanfilms, spreekt hij rechtstreeks in de camera, voegt tekenfilmfragmenten in en becommentarieert zichzelf en anderen. Na een kwartier of drie dreigt enige vermoeidheid toe te slaan over zo veel tekstuele geestigheid, maar de avonturen van komiek Alvy (Allen) en zijn vriendin Annie (Diane Keaton) zijn ontroerend genoeg om je bij de les te houden. De liefdesrelatie die hoofdrolspelers Keaton en Allen zelf eerder in het echte leven hadden, boden de regisseur en scenarioschrijver Allen blijkbaar voldoende stof voor gelaagde karaktertekeningen, waarbij overigens de relativering steevast een einde maakt aan al te diep geneuzel.

She's Funny That Way (Peter Bogdanovich, 2014)

HBO 3, 06.00-07.35 en 18.50-20.25 uur

Het stukje tekst waarmee She's Funny That Way opent 'De meeste mensen zijn tegenwoordig cynisch en wars van fantasie' doet vermoeden dat de gelauwerde filmer Peter Bogdanovich anderhalf decennium na zijn laatste speelfilm een oude man is geworden, maar dat valt mee. De film is overduidelijk een sappige klucht (categorie: alle personages die het knappe meisje najagen, treffen elkaar in één doldwaze scène in hetzelfde restaurant) en de tekst is hooguit bedoeld als aanbeveling: zet je kijkhouding op standje escapisme en alles komt goed. De plot draait rond de mooie, innemende Izzy (Imogen Poots), die het typische Amerikaanse screwballkomediegenre uit de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw nieuw leven inblaast. Of maakte Bogdanovich een film uit een verloren tijd? Een beetje misschien. Maar hij beheerst het genre uitstekend: het tempo ligt hoog, zoals het hoort, en hij stort zo veel talige grapjes over je uit dat er altijd wel een paar blijven hangen.

Tomboy (Céline Sciamma, 2011)

BBC 2, 01.35-02.50 uur

Misschien worstelde ze al lang met de wens, misschien is het ook een spontaan besluit. Als de 10-jarige Laure door de kinderen in haar nieuwe woonplaats voor een jongen wordt aangezien, gaat ze daarin meteen mee. Ze zegt dat ze Mickäel heet, spuugt op de grond zoals de jongens dat doen, voetbalt met hen zonder shirt en maakt een piemeltje van klei om bij het zwemmen niet op te vallen. Het is zomervakantie, dus een tijdje zal Laure deze voor haar bloedserieuze maskerade kunnen volhouden. Maar wat als ze straks naar school moet? En dan is er ook nog Lisa, een meisje uit Laures buurt dat stapelverliefd wordt op dat nieuwe, onpeilbare jongetje. Fenomenaal, hoe regisseur-scenarist Céline Sciamma in het zomerse drama Tomboy de stille verlangens van haar hoofdpersonage verbeeldt, zonder ook maar één noodgreep naar grote gebaren of zwaar aangezette dramatiek. Elke scène is even breekbaar en subtiel, terwijl hoofdrolspeelster Zoé Héran niet alleen ontwapenend is, maar ook een bijna ongrijpbare ernst in haar rol legt. Terloops frunnikt Laure/Mickäel tijdens het voetballen een paar keer aarzelend aan haar/zijn shirt voordat het ook echt uit gaat. Kleine maar rake momenten zijn het, die getuigen van Sciamma's fantastische acteursregie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden