De Volkskrant tv-selectie voor vrijdag 24 november

Elke dag tipt de redactie van de Volkskrant de beste programma's en films op televisie. Dit moet u vandaag zien.

De dag dat mijn huis viel

Je zal het maar hebben
NPO 3, 19.25 uur

Ludo werd 26 jaar geleden als kleinste baby van Nederland geboren. Door zuurstofgebrek destijds heeft hij een verstandelijke beperking en hij ziet slecht. Zijn hobby is rappen. Suzanne werkt als fotograaf en heeft een zeldzame lichtallergie.

3 op Reis Midweek
NPO 3, 19.50 uur

Maurice Lede verkent de laatste bestemming op zijn roadtrip: de Marokkaanse hoofdstad Rabat. Daarnaast een terugblik op Chris Zegers' reis door de VS en de bijzondere stop die hij maakte in The Great Salt Lake Desert.

The Voice of Holland
RTL 4, 20.30 uur

Zesde ronde van de blinde audities. Welke coaches draaien vanavond hun stoel om? Anouk twijfelde aanvankelijk of ze na haar zwangerschapsverlof als coach zou terugkeren, omdat ze zich niet geliefd voelde bij publiek en deelnemers, maar doet toch mee.

DWDD University
NPO 1, 20.35 uur

Natuurkundige Robbert Dijkgraaf legt het principe van symmetrie uit. Symmetrie is overal om ons heen; in de wiskunde, maar ook in de natuur, kunst, architectuur en muziek. Dijkgraaf legt uit wat de mens zo aantrekkelijk vindt aan dit principe.

Robbert Dijkgraaf. Beeld ANP

College Tour: Ottolenghi
NPO 2, 21.05 uur

Twan Huys interviewt met studenten de Brits-Israëlische kok die aantoonde dat je met groente alle kanten op kunt: Yotam Ottolenghi. Andere culinaire gasten als chef-kok Alain Ducasse en schrijfster-kok Nigella Lawson gingen Ottolenghi voor.

NOS Studio Sport Eredivisie
NPO 1, 22.30 uur

Een samenvatting van AZ - Twente. Na de slechte competitiestart is de club uit Enschede erop gebrand weer te gaan winnen. Trainer René Hake moest het veld ruimen, Gertjan Verbeek volgde hem op. Misschien weet hij het tij te keren.

Gertjan Verbeek. Beeld ANP

De dag dat mijn huis viel (Thessa Meijer, 2017)
NPO 3, 21.25-22.10 uur

Hoe zou je de onevenwichtige verhoudingen binnen een gezin simpeler kunnen uitdrukken dan met een scheef huis? Al zijn ze in de 50, de Vlaamse broers Hein, Pé en Roemer wonen nog altijd (of alweer) bij hun moeder, en dat dus in een hellend, in het niets staand huis. Het kraakt en kreunt als een schip dat op het punt staat te kapseizen. Vroeg of laat zal het dat ook doen, gezien de titel van deze mooi gefotografeerde, maar ook wat flauwe onenightstandfilm.

Op haar verjaardag - tevens het moment waarop de broers het huis min of meer recht trekken - besluit moeder (Frieda Pittoors) dat het mooi is geweest. Ze pakt stiekem haar koffers en gaat ervandoor, haar kroost achterlatend. Dan is het maar de vraag hoe lang Hein (Peter Van Den Begin), Pé (Wim Willaert) en Roemer (Wim Opbrouck) het tussen die wankele muren met elkaar zullen uithouden. Aan de hand van dat uitgangspunt scheppen regisseur Thessa Meijer en scenarist Don Duyns een quasi-absurdistische uithoek van de wereld, waar af en toe een auto, vrachtwagen of boot passeert en de horizon slechts nóg meer leegte belooft. De acteurs doen wat ze kunnen met hun typetje-achtige personages, Myrthe Mostermans camerawerk verbeeldt treffend de uitgestrektheid van de locatie en Zeger de Vos en Kees van Driel verlenen het geheel met hun muziek een passend weemoedig countrysfeertje. Je moet ervan houden.

Call Girl (Mikael Marcimain, 2012)
NPO 3, 22.25-00.40 uur

Ze zijn allemaal schuldig: de diplomaten, de parlementsleden, het hoofd van de veiligheidsdienst. En dan die ene man, wiens gezicht vaak buiten beeld blijft. Hij behoort tot de politieke top van zijn land en iedereen beschouwt hem als rechtschapen, geëmancipeerd persoon. Toch laat ook hij zonder scrupules jonge meisjes naar zijn hotelsuite komen. Het Zweedse thrillerdrama Call Girl zegt zich te baseren op 'feiten', die voor de film zijn 'aangepast'. Uitgangspunt was een politiedossier over het wijd reikende prostitutieschandaal dat in het Zweden van 1976 veel onrust teweegbracht, maar meteen werd verdoezeld. Regisseur Mikael Marcimain en scenariste Marietta von Hausswolff von Baumgarten maakten er hun eigen sinistere verhaal van, schakelend tussen de jonge inspecteur John Sandberg (Simon J. Berger) en het tienermeisje Iris (debutante Sofia Karemyr), dat in de prostitutiewereld van Stockholm belandt. Het is een neerwaartse spiraal, waaraan maar geen einde komt en die even suggestief als walgelijk in beeld wordt gebracht. De Nederlandse cameraman Hoyte van Hoytema roept een niet van echt te onderscheiden, bruinbleke, rokerige jarenzeventigsfeer op en eigenlijk doet componist Mattias Bärjed hetzelfde met zijn retrosynthrock.

The Devil's Advocate (Taylor Hackford, 1997)
Eén, 23.45-02.05 uur

Bekend thema, fraaie uitwerking: broekie wordt binnengelokt bij keihard bedrijf, waar de topman snode plannen met hem heeft. In The Devil's Advocate gaat het om een advocatenkantoor met ene John Milton aan het roer. Inderdaad, een naamgenoot van de schepper van het gedicht Paradise Lost, met daarin de zin: 'Het is beter te heersen in de hel dan te dienen in de hemel.' In de vertolking van Al Pacino is deze op een jonge advocaat (Keanu Reeves) azende duivel uitgelaten, joviaal en altijd eng; helemaal Pacino, die mooi contrasteert met Reeves' stijve ingetogenheid. Mooie duistere rollen ook van de twee vrouwen in het spel: Connie Nielsen en een jonge Charlize Theron.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.