De Volkskrant tv-selectie voor vrijdag 20 januari

Elke dag tipt de redactie van de Volkskrant de beste programma's en films op televisie. Dit moet u vandaag zien.

Al Pacino in Serpico (1973) van Sidney Lumet

Inauguratie Donald Trump

NPO 1, 17.15 UUR.

Live vanuit Washington D.C.: de inauguratie van Donald Trump als 45ste president van de VS. Correspondenten Wouter Zwart en Arjen van der Horst zijn bij de plechtigheid in het Capitool, Winfried Baijens presenteert vanuit de studio.

Louis Theroux - Alcoholism

NPO 3, 20.30 UUR.

Louis Theroux bezoekt King's College Hospital in Londen, het grootste levertransplantatiecentrum in Europa. Hij spreekt onder anderen met Joe, aan wie je amper kunt zien dat hij ooit leefde op twee flessen wodka per dag.

Soundbreaking

CANVAS, 21.15 UUR.

In de derde aflevering uit deze reeks over techniek in de pop alles over de rol van de producent. Phil Spector trok voor zijn artiesten een muur van geluid op, George Martin zat als vijfde Beatle achter de knoppen terwijl Prince liever alles zelf deed.

The World's Most Extraordinary Homes

BBC 2, 22.00 UUR.

In deze aflevering over strandhuizen reizen we naar Nova Scotia, waar een verblijf staat dat uitkijkt over zee en dat, van een afstandje bezien, sprekend lijkt op twee drooggevallen schepen.

Strand op Nova Scotia Beeld ap

Tracks

ARTE, 22.55 UUR.

In cultuurmagazine Tracks deze week onder andere aandacht voor straatartiest Olek, cultfilm The Greasy Strangler en de internetfaam van acteur Bill Murray; veel websites staan vol met Murrays strapatsen als golfclown en karaokefeest-crasher.

The Graham Norton Show

BBC 1, 23:35 UUR.

Graham Norton babbelt met acteur Matthew McConaughey over zijn goudgraversfilm Gold en wil van actrice Christina Ricci alles weten over haar rol als Zelda Sayre Fitzgerald in tv-serie Z: The Beginning of Everything. Muziek is er van Ed Sheeran.

Serpico (Sidney Lumet, 1973)

Fox, 00.20-02.45 uur.

Hij kreeg er geen Oscar voor (wel een nominatie; het beeldje kwam pas later, voor Scent of a Woman), maar beter dan in Serpico heeft Al Pacino nooit gespeeld. De intensiteit waarmee hij gestalte geeft aan de jonge, ambitieuze New Yorkse politieman Frank Serpico overtrof hij niet in de twee Godfather-films, waarin hij ervoor en erna speelde, en ook niet in de volgende film die hij met Serpico-regisseur Sidney Lumet draaide, Dog Day Afternoon; óók allemaal ongelooflijke acteerprestaties, maar niet zo overweldigend als deze.

Onder de begintitels, die oplichten tegen een zwarte achtergrond, is alleen het geluid van een sirene te horen. En daarna beeldvullend het bloedende gezicht van Pacino, die wezenloos in de camera staart. Buiten beeld horen we flarden van telefoongesprekken: er is een agent neergeschoten. De eerste vraag die wordt gesteld: denk je dat een agent het heeft gedaan? Voor de operatiekamer waar Serpico wordt behandeld, verzamelt zich al nel een menigte, inclusief de pers. Hier is iets ernstigs aan de hand.

Wat, dat wordt de komende twee uur duidelijk, als de film in een lange flashback terugkeert naar dit moment. Serpico, die werkelijk heeft bestaan, gaat na zijn beëdiging idealistisch aan het werk bij de New Yorkse politie, waar hij snel constateert dat die druipt van de corruptie. 'Hoe kun je een agent vertrouwen die geen geld aanneemt?', is op zeker moment de ironische, verwijtende vraag van een collega aan hem. Het maakt Serpico alleen maar volhardender. Met zijn veranderende uiterlijk na de snor volgt haargroei en een steeds wildere baard, met tot slot ook opmerkelijke hoofddeksels groeit zijn isolement, terwijl zijn pogingen de corruptie bij zijn superieuren aanhangig te maken, sneven in bureaucratie en onwil. De metamorfose van het personage is dankzij Pacino het hoogtepunt van de film, maar alleskunner Sidney Lumet (1924-2011) maakte van die werdegang op momenten ook een cinematografisch feest: prachtige opnamen met rijdende camera, zoals die door de archiefkelder van de New Yorkse politie en door lege straten van de toen nog in belabberde staat verkerende metropool.

Shame (Steve McQueen, 2011)

NPO 3, 22.15-23.50 uur.

Sommigen ervaren het één keer per dag, anderen één keer per maand, maar de New Yorkse yup Brandon (een mooie rol van Michael Fassbender) staat altijd aan. Toch is cineast Steve McQueen (Hunger, 12 Years a Slave) er in zijn tweede film niet op uit een realistisch verslag van een seksverslaving te geven; veeleer portretteert hij krachtig en rauw een gespleten ziel. Die wordt doeltreffend blootgelegd in vaak minutenlange takes vol sociaal ongemak. Bijvoorbeeld (en met name) tussen hem en zijn extraverte en evenzeer getroebleerde zus, een prachtrol van Carey Mulligan.

All the President's Men (Alan J. Pakula, 1976)

NPO 2, 23.05-01.17 uur.

Nog een hoogtepunt uit de toch al rijke Amerikaanse jarenzeventigcinema, ongetwijfeld niet toevallig uitgezonden op de dag waarop Donald Trump is beëdigd als 45ste president van de Verenigde Staten. Robert Redford en Dustin Hoffman zijn ijzersterk als de Washington Post-journalisten Bob Woodward en Carl Bernstein. Ook regisseur Alan J. Pakula was op de toppen van zijn kunnen. All the President's Men uit 1976 is het derde deel van zijn officieuze trilogie over de morele crisis die Amerika in die periode in haar greep hield. In 1971 was al de bijzonder puike thriller Klute verschenen (met Donald Sutherland) en in 1974 The Parallax View (met Warren Beatty).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden