De Volkskrant tv-selectie voor vrijdag 2 september

Elke dag tipt de redactie van de Volkskrant de beste programma's en films op televisie. Dit moet u vandaag zien.

Ellar Coltrane in Boyhood Beeld .

Focus
NPO 2, 19.25 UUR

De Israëlische psycholoog en Nobelprijswinnaar Daniel Kahneman laat zien hoe in ons hoofd een constante strijd gaande is tussen ratio en intuïtie. Omdat we meer bezig zijn met het nu dan met de toekomst, gaat er nog wel eens iets mis.

Micha Wertheim: voor zichzelf
NPO 3, 20.35 UUR

Cabaretier Micha Wertheim speelde in 2015 deze voorstelling over de relatie tussen de kleinkunstenaar en zijn publiek. Zit de zaal vol dankzij Wertheim of omdat men graag onderdeel is van het 'intelligentere cabaretsegment'?

Andere Tijden Sport
NPO 1, 22.25 UUR

Herhaling van de reportage over zwemster Enith Brigitha. Voor het eerst in veertig jaar ontmoet ze Kornelia Ender, de door doping geholpen DDR-zwemster die haar in 1976 in Montreal van Olympisch goud afhield.

Young Hyacinth
BBC 1, 22.30 UUR

De BBC viert dit seizoen de charme van de sitcom en pakt uit met een eenmalige Schone Schijn-prequel. Ook als jonge vrouw probeerde arbeidersdochter en toekomstig Mrs. Bouquet (Bucket) aan te klampen bij de hogere klasse.

Oud-zwemster Enith Brigitha op de rode loper voorafgaand aan het sportgala 2013 Beeld anp

Sinatra: All or Nothing at all
CANVAS, 23.50 UUR

Het levensverhaal van The Voice, samengevat in twee documentaires van samen bijna vier uur. Dit eerste deel gaat over Frank Sinatra's jeugd in New Jersey, zijn doorbraak als tieneridool en opkomst (en neergang) als filmster.

Nooit meer slapen
NPO RADIO 1, 00.30 UUR

Ester Naomi Perquin spreekt met schrijver en filmmaker Kaweh Modiri. In 2012 debuteerde hij met de roman Meneer Sadek en de anderen, deze maand verschijnt zijn regiedebuut Bodkin Ras in de filmtheaters.

Frank Sinatra tijdens zijn optreden op 7 maart 1977 in het Amsterdamse Concertgebouw Beeld anp

Boyhood (Richard Linklater, 2014)
Canvas, 21.10-23.45 uur.

De jeugd van een gewone jongen, maar dan zo verfilmd dat je hem ook echt ouder ziet worden. Letterlijk van het babyvet op zijn wangen tot de baard in zijn keel. Met dat plan begon Richard Linklater in 2002 aan Boyhood, om de film in twaalf jaar tijd op te nemen. Net als zijn personage, de gevoelige Mason, was debutant Ellar Coltrane 6 toen hij zijn eerste scènes in Boyhood speelde, en 18 toen de opnamen werden afgerond. En natuurlijk waren ook de andere acteurs, onder wie Patricia Arquette en Ethan Hawke als Masons gescheiden ouders en Linklaters dochter Lorelei als Masons zus, toen twaalf jaar ouder. Het klinkt als een extreem ambitieus, riskant project. Wat als Coltrane voortijdig was afgehaakt? Maar Linklater, vooral beroemd vanwege zijn bijna twintig jaar omspannende Before Sunrise/Sunset/Midnight-trilogie, maakte er een meesterwerk van. Van logistieke complicaties is niets te merken; in stijl en regie blijft de film toonvast. En dat 166 fascinerende minuten lang. Linklater baseerde het script grotendeels op de ervaringen die de spelers zelf hadden. Geen wonder dat ze zo goed in hun rollen zitten dat je vaak alleen al daardoor niet merkt dat er alweer een jaar voorbij is. Dat Boyhood het grote arthousezomersucces van 2014 werd, ligt uiteindelijk niet alleen aan het concept. Het eigenlijke wonder van Boyhood is dat het zo'n meeslepende, hartelijke film is, die betovert met alles wat verandert én met dat wat in een mensenleven hetzelfde blijft.

Gandhi (Richard Attenborough, 1982)
RTL 8, 23.00-02.25 uur.

Richard Attenborough zag zichzelf als een verteller van verhalen vol engagement. Toen hij met Gandhi de Oscars voor Beste Regie en Beste Film won, hadden die wat hem betreft naar Steven Spielbergs E.T. mogen gaan. 'E.T. was veel betere cinema dan Gandhi, maar ik maakte belangrijke films', zei Attenborough in 2008 in The Guardian. Meer dan twintig jaar kostte het Attenborough om Gandhi van de grond te krijgen. Verschillende grootheden weigerden de titelrol, omdat ze niet inzagen hoe ze ooit op Gandhi konden lijken. Uiteindelijk vond Attenborough zijn ideale vertolker in de nog onbekende Ben Kingsley en konden de opnamen beginnen. Het zou een van de meest spectaculaire productieperioden uit de filmgeschiedenis worden, waarin Kingsley de (met een Oscar bekroonde) rol van zijn leven speelde.

The Ape (Jesper Ganslandt, 2009)
NPO 2, 00.00-01.15 uur.

Krister wordt wakker in een badkamer. Overal bloed. Hij staat op, wast zijn gezicht en handen en begint zijn dag, alsof er niets aan de hand is. Maar zo'n bebloede badkamer is niet iets dat je kunt wegdrukken. In niets lijkt deze tweede film van de Zweedse regisseur Jesper Ganslandt op zijn dromerige debuut Falkenberg Farewell (2006). The Ape (Apan) is een grauwe nachtmerrie, die pas heel geleidelijk uitlegt wat er is gebeurd. Meegezogen word je, in Kristers persoonlijke hel. Ganslandt zit zijn hoofdpersoon dicht op de huid, terwijl deze doelloos door steriele winkelstraten en buitenwijken zwerft. Hij is niet meer dan een opgejaagd dier in een urban jungle. Maar Ganslandt dwingt je naar Krister te kijken, terwijl er van zijn gezicht slechts valt af te lezen wat je er zelf op projecteert. Waarschijnlijk is dat omdat Ganslandt hoofdrolspeler Olle Sarri, normaal gesproken komiek maar in deze film verre van grappig, geen script gaf. Zijn door de toeschouwer gedeelde verwarring is niet gespeeld.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.