De Volkskrant tv-selectie voor vrijdag 14 april

Elke dag tipt de redactie van de Volkskrant de beste programma's en films op televisie. Dit moet u vandaag zien.

Tahar Rahim and Elyes Aguis als vader en zoon in Le passé. Beeld null
Tahar Rahim and Elyes Aguis als vader en zoon in Le passé.

Reizen Waes
NPO 3, 20.30 UUR

Herhaling van de aflevering die Tom Waes maakte over het gesloten Noord-Korea. Geschaduwd door twee gidsen bezoekt hij onder meer de Nationale Bibliotheek, waar hij de cd Made in Belgium krijgt, met muziek van Soulsister en Clouseau.

De tiende van Tijl
NPO 2, 21.10 UUR

Speciaal voor de paasdagen breekt Tijl Beckand een lans voor Bachs vaak vergeten Johannes-Passion. Hij reist daarvoor naar Leipzig, waar J.S. Bach het oratorium schreef. Ook gaat Beckand langs bij verschillende kerken in Nederland.

Culture Club
CANVAS, 21.25 UUR

Te gast is acteur Giovanni Mongiano, de man die ondanks nul verkochte kaartjes tóch zijn solovoorstelling speelde en daarna op internet uitgroeide tot cultuurheld. Verder is er aandacht voor The Simpsons en singer-songwriter Valerie June.

De westerlingen
NPO 3, 21.25 UUR

Een club jonge programmamakers trekt de wereld in om te zien hoe men aankijkt tegen westerse idealen. In deze aflevering maakt Nicolaas Veul (Super Stream Me, Beestieboys) kennis met online-oplichters uit Ghana. Wie zitten erachter?

Nicolaas Veul Beeld null
Nicolaas Veul

Klikbeet
NPO 3, 22.00 UUR

Nieuw satirisch programma met actuele sketches door Stefan Pop (Comedytrain), Alex Ploeg (Publieksprijs Cameretten 2016) en Tex de Wit (Zondag met Lubach). Kort maar krachtig - met aandacht voor hipsters, wereldleiders en hopjesvla.

The Graham Norton Show
BBC 1, 23.30 UUR

Acteur Warren Beatty is te gast, dus gaat het ook eventjes over die La La Land-Moonlight-blunder van de laatste Oscaruitreiking. Ook comédienne Miranda Hart, actrice Keeley Hawes en acteur Peter Capaldi (Doctor Who) schuiven aan.

Le passé (Asghar Farhadi, 2013)
Canvas, 22.20-00.25 uur

De kinderen. Van de vele, vele dingen die indruk maken in het gecompliceerde echtscheidingsdrama Le passé, is dat het indrukwekkendst: wat de problemen van ouders doen met het gemoed van hun kinderen. Een aspect dat de Iraanse filmmaker Asghar Farhadi in zijn recente, Oscarwinnende film ook al terzijde aankaartte: in The Salesman loopt het aandoenlijke zoontje van een personage wat verloren rond in de film. Hij speelt nauwelijks een rol, maar als je je er als toeschouwer even op richt, zie je het leed dat hem wordt aangedaan door zijn alleenstaande, hardwerkende moeder die haar ouderrol niet naar behoren kán vervullen.

In het vanavond uitgezonden Le passé ligt dat anders. Ahmad keert na vier jaar terug uit Teheran naar Parijs en wordt van het vliegveld gehaald door zijn vrouw Marie. Zij heeft inmiddels een verhouding met Samir, en Ahmad is teruggekomen om hun praktische scheiding van destijds om te zetten in een formele. Zoals vaker bij Farhadi (die eerder ook voor een ander echtscheidingsdrama, A Separation, een Oscar won) word je als kijker na zo'n ogenschijnlijk simpel uitgangspunt voortdurend een andere richting op gestuurd. Zijn hints zijn dan weer opzichtig, dan weer terloops. Zo treft Ahmad thuis bij Marie het zoontje van Samir (een onvergetelijk boos kijkende Elyes Aguis), die met zijn dwarse gedrag duidelijk maakt dat hem, zachtjes uitgedrukt, iets niet zint. Langzaam, soms tergend langzaam, legt Farhadi in de twee uur die Le passé duurt, vervolgens bloot hoe het egocentrisme van met name Marie een vrouw die stoïcijns blijft roken als ze zwanger is nu en in het verleden haar kinderen heeft getekend. Farhadi laat niet na de camera, wanneer de volwassenen weer eens ruziën (waarover, in godsnaam?), ook even te richten op het stilletjes naderbij geslopen kind dat met angstige ogen de ruzie volgt. En mocht je als volwassen kijker denken dat er toch ook veel langs kinderen heen gaat, let dan even op de scène in de metro waarin het jochie Fouad zijn vader ter verantwoording roept.

Als gezegd, er gebeurt nog veel meer in dit prachtige gelaagde drama, maar wat volwassenen kinderen onbewust kunnen aandoen, oei, wat legt Farhadi dat mooi bloot in Le passé.

A Simple Life (Ann Hui, 2011)
NPO 2, 23.00-00.53 uur

Huishoudster Ah Tao (Deanie Ip) is al zestig jaar in dienst van dezelfde familie, maar alleen zoon Roger (Andy Lau) resideert nog in Hongkong. Regisseur Hui heeft weinig nodig om de relatie tussen de twee uit te tekenen: formeel doch volledig op elkaar ingespeeld. Alles kantelt wanneer Tao wordt getroffen door een beroerte en verhuist naar een verzorgingshuis. A Simple Life is wat uitgesponnen, maar Hui blijft weg van sentiment of voorspelbaarheid. In de scènes in het verzorgingshuis combineert Hui slim het komische met het schrijnende, daarbij geholpen door het sterke en ingetogen spel van beide hoofdrolspelers.

The Immigrant (James Gray, 2013)
Eén, 23.30-01.20 uur

Mooi gedragen drama, verteld in rustige, lange scènes, een vorm waarom de intrigerende Amerikaanse cineast James Gray (We Own the Night, Two Lovers) bekendstaat. Zijn nieuwste film, The Lost City of Z, gaat over twee weken in Nederlandse biosocooppremière. The Immigrant is een historisch drama over de Poolse zusjes Ewa (Marion Cotillard) en Magda (Angela Sarafyan), die op de puinhopen van de Eerste Wereldoorlog het ruime sop hebben gekozen en op Ellis Island arriveren om in New York een nieuw leven te beginnen. Om uiteenlopende redenen blijken beiden minder welkom dan ze hadden gehoopt. En als ritselaar Bruno (Joaquin Phoenix) zich over hen ontfermt, wordt het er bepaald niet beter op.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden