De Volkskrant tv-selectie voor maandag 8 augustus

Elke dag tipt de redactie van de Volkskrant de beste programma's en films op televisie. Dit moet u vandaag zien.

L'Année des méduses: Valérie Kaprisky (links) en Caroline Cellier.

Rio live

NPO 1, 14.00 UUR

Vandaag is er onder andere judo, met voor Nederland Dex Elmont en Sanne Verhagen op de mat, beachvolleybal en hockey (Nederland - Zuid-Korea). Bij het roeien proberen beide Holland Acht (m en v) zich te kwalificeren voor de finale.

Rail Away

NPO 2, 19.20 UUR

Ook Rail Away is in Brazilië. De reis gaat van Ouro Preto-Mariana naar São João del-Rei, een gebied waar eeuwen geleden de goudkoorts heerste en waar tandarts Joaquim Jose da Silva Xavier het verzet tegen de kolonisten leidde.

Van Nablus naar Nineve

NPO 2, 21.15 UUR

Presentator Kefah Allush is in Egypte, waar hij de viering van de Koptische Kerstavond bijwoont. Zo'n drie jaar geleden waren de christelijke feestelijkheden doelwit van een reeks terroristische aanslagen.

Kefah Allush. Beeld anp

Brexit: The Battle for Britain

BBC 2, 22.00 UUR

Een diepgravend onderzoek naar de aanloop en afloop van het referendum dat David Cameron de kop kostte en Engeland zal scheiden van de EU. De BBC praat met politici en campagneleiders over hoe het zo ver heeft kunnen komen.

De fractie

NPO 2, 22.40 UUR

Start van het laatste seizoen van deze politieke dramaserie over het reilen en zeilen van de Vrijzinnige Partij Nederland. Heeft spindoctor Vincent het ongeluk overleefd? En wat gebeurt er met de kersverse fractievoorzitter Tim Snel?

De Arabische storm

NPO 2, 23.20 UUR

Een herhaling van de reeks die journalist Sinan Can maakte over het leven na de Arabische Lente. In Tunesië ontmoet hij jongeren zonder uitzicht op een baan en volgt hij de Jihadroute naar Libië, waar veel mannen zich melden voor de strijd.

L'année des méduses (Christopher Frank, 1984)

TV 5, 23.48-01.33 uur

De toon wordt al onder de begintitels gezet: van het meisje dat bij de strandbar een cocktail bestelt vullen de borsten enige seconden schaamteloos het beeld. Het is 1984, we zijn aan de Méditerranée en we zitten in een Franse film. Voilà. Met L'année des méduses verfilmde Fransman Christopher Frank (L'important c'est d'aimer) zijn eigen roman over de lome verwikkelingen van de Parijse jetset.

Wij zouden zijn film nu een exploitation movie noemen, in die jaren heette het toch echt art film. Met de blik van 2016 is het tamelijk verbijsterend te zien hoe Frank zijn jonge hoofdrolspeelster Valérie Kaprisky een cockteaser pur sang laat spelen. Ze is een verveelde rijkeluisdochter die zonder scrupules een vriend van haar ouders om haar vingers windt en weer afdankt. Al heeft ze een slecht voorbeeld in haar moeder (Caroline Cellier), die ook al zo verveeld ligt te roken in bed en het objet du désir wordt van de playboy van het strand, een jonge en mooie Bernard Giraudeau in fijn wijde jarentachtigkleding. Wat voor dochter Chris (Kaprisky) dan weer aanleiding is haar zinnen te zetten op juist deze man, die misschien wel veel te gevaarlijk voor haar is. Maar die verwikkelingen verdwijnen naarmate de film vordert onder een deken van te pas en te onpas uitgetrokken kledingstukken. Vreemd, slecht, maar leerzaam en vermakelijk.

Step Up (Anne Fletcher, 2006)

Net 5, 20.30-22.40 uur

Bijna een half miljoen bezoekers trok dansfilm Step Up in 2006 naar de Nederlandse bioscopen; er volgden nog vier afleveringen, zonder de grote ster uit deel 1 overigens, Channing Tatum, die zijn kunsten elders in Hollywood ging vertonen (Magic Mike, Hail, Caesar!). Maar deel 6, al meer dan een jaar aangekondigd, wil maar niet van de grond komen.

Deel 1 blijft intussen een gekend maar fraai sprookje, waarin een arme jongen en rijk meisje elkaar ontmoeten op een school voor getalenteerde dansers en muzikanten, waarna met elk nieuw danspasje minder belang wordt gehecht aan de verschillende achtergronden van het tweetal. En spectaculair zijn ze, die pasjes. Een vervolg kwam ook in het werkelijke leven: drie jaar na dato trouwden hoofdrolspelers Channing Tatum en Jenna Dewan met elkaar.

Taking Woodstock (Ang Lee, 2009)

Canvas, 23.50-01.50 uur

Bepaald niet de succesvolste, maar zeker niet de slechtste film van Taiwanees Ang Lee die in zijn oeuvre zo fraai met de blik van een buitenstaander de Amerikaanse samenleving ontleedt. In Taking Woodstock is het zelfs daadwerkelijk een buitenstaander die als hoofdrolspeler onze blik bepaalt. Deze Elliot is zijn ouderlijk milieu ontgroeid en werkt tussen alles wat hip en hot is in Greenwich Village, New York. In de zomer van 1969 keert hij terug naar huis op het platteland van de staat New York. Daar biedt een reeks toevalligheden hem de mogelijkheid het kwijnende motel van zijn ouders weer succesvol te maken. Dat heeft alles te maken met het feit dat de organisatoren van een muziekfestival in de buurt problemen hebben met hun vergunning en hij, Elliot, toevallig wél zo'n vergunning heeft. Entree Woodstock. Van het festival zelf toont de film niets, van zijn eindeloze stroom bezoekers des te meer. En die eindeloze stroom maakt van Elliot in één zomer een man. Taking Woodstock is dan ook bovenal een ontroerende coming-of-agefilm, voorbeeldig gevisualiseerd door alleskunner Lee, die zich volop liet inspireren door de beroemde Woodstockfilm van Michael Wadleigh met al zijn splitscreens. En let vooral op de de rol van Liev Schreiber als de transseksueel Vilma.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden