De Volkskrant tv-selectie voor donderdag 17 augustus

Elke dag tipt de redactie van de Volkskrant de beste programma's en films op televisie. Dit moet u vandaag zien.

Nobody Knows van Hirokazu Kore-eda.

Great British Bake Off
NPO 1, 19.00 uur

De kandidaten moeten in de halve finale hun kunsten vertonen op het gebied van patisserie. De signatuuropdracht is een Frans bladerdeegkoekje. Ook moeten de bakkers aan de slag met gisting, vruchten en verfijnd chocoladewerk.

Terzake Docu
Canvas, 20.20 uur

Worden insecten het nieuwe superfood? Ze hebben een goede smaak, een lage ecologische impact en een voedzame samenstelling. In de documentaire Bugs wordt het Nordic Food Lab gevolgd, het team dat insecten als voeding onderzoekt.

Inspector Banks
NPO 1, 20.30 uur

Een Chinese vastgoedeigenaar is ontvoerd. Na het betalen van losgeld valt er alsnog een dode in zijn familie. Als Banks de familieleden ondervraagt, blijkt dat zij uit China zijn gevlucht wegens meningsverschillen met de overheid.

Chantal blijft slapen
RTL 4, 20.30 uur

Chantal Janzen blijft slapen bij zanger Danny de Munk en kickbokser Rico Verhoeven. Verhoeven nam haar mee naar een kickbokswedstrijd in New Jersey. Daardoor werd Janzen door de Amerikaanse media voor Rico's vrouw Jackie aangezien.

Chantal Janzen blijft dit keer slapen bij Danny de Munk en Rico Verhoeven. Beeld anp

Hollandse Zaken
NPO 2, 21.10 uur

Trump maakt het steeds bonter. Hij dreigt openlijk met een kernoorlog en lijkt neonazi's de hand boven het hoofd te houden. Zijn presidentschap splijt de Amerikaanse samenleving. Welk effect heeft Trump op Nederland?

Top of the Lake: China girl
BBC 2, 22.00 uur

Tui Mitcham, een meisje van 12, is vermist en blijkt ook nog eens zwanger te zijn. Robin Griffin bijt zich vast in de zaak. De informatie dat Tui in een bordeel heeft gewerkt, betekent een doorbraak in het onderzoek.

Nobody Knows (Hirokazu Kore-eda, 2004)
Canvas, 22.20-00.45 uur

Hij staat soms ver weg met de camera, de Japanse cineast Hirokazu Kore-eda. Dan zien we van een afstand zijn hoofdpersonage, de 12-jarige Akira, slingeren door het publiek in een winkelstraat terwijl hij de geluiden van de raceautosimulator nadoet waarnaar hij zojuist met open mond heeft staan kijken. Of hij zit langdurig gehurkt bij het kraantje in het park, om water te halen voor thuis. Dat is daar afgesloten, net als de elektriciteit. En het geld is ook op. En zijn moeder is ervandoor. Maar lang blijft Akira met stoïcijnse toewijding zorgen voor zijn twee zusjes en broertje. Door Kore-eda (Still Walking, Like Father Like Son), van oudsher documentairemaker, even stoïcijns vastgelegd in ogenschijnlijk droog registrerende beelden van improviserende jonge acteurs. Maar die figuurlijke afstand is schijn. Elk beeld (een lichttouwtje waaraan wordt getrokken), elke scène (een wandeling door de stad) is doordacht en zorgvuldig gecomponeerd.

Het resultaat is dat er juist helemaal geen afstand is tussen de film en de kijker ook niet in die van ver gefilmde beelden. Juist daarin voel je de eenzaamheid van de kinderen met wie je vanaf minuut één zo bent gaan meeleven. Kore-eda hypnotiseert je het verhaal in over de alleenstaande moeder die met haar vier kinderen een nieuw appartementje betrekt waar ze maar met één kind mag wonen. Dus moeten de andere drie kinderen binnen blijven. Naar school gaan ze niet; hoe moeder haar weinige geld bijeen krijgt, blijft een raadsel, behalve dat ze het op onregelmatige tijden doet. En dus op zeker moment helemaal niet meer terugkeert, waarna zie ook de titel de toekomst ongewis is. Nobody Knows wordt beschouwd als het meesterwerk van Kore-eda, de beste levende filmregisseur van Japan.

Janis: Little Girl Blue (Amy Berg, 2015)
NPO 2, 22.45-00.35 uur

'Freedom's just another word for nothin' left to lose.' Rocklegende Janis Joplin (1943-1970) verzon de tekst van haar klassieke hit Me and Bobby McGee niet zelf dat deed Kris Kristofferson maar hij was haar op het lijf geschreven. Joplins carrière was gestut op die zo gepassioneerd bezongen vrijheidszucht, blijkt uit de documentaire Janis: Little Girl Blue. De wil haar leven in te richten zoals zij het wilde, compromisloos en oprecht, dreef Joplin uit haar benauwende Texaanse geboortestadje en van muziekparadijs Austin naar San Francisco. Regisseur Amy Berg (Deliver Us From Evil) koppelt Joplins ambities en haar rampzalige drugsgebruik overtuigend aan haar traumatische schooljaren, waar ze een weinig sierlijk, eigenzinnig en stoer meisje was dat door haar klasgenoten werd gepest. Joplins muzikale ontwikkeling komt zijdelings ter sprake, wat de film ook interessant maakt voor wie geen liefhebber van haar muziek is.

Feuchtgebiete (David Wnendt, 2013)
NPO 3, 23.55-01.40 uur.

'Ik graai altijd in mijn kutje; als ik op de wc zit om te plassen doe ik de test. Met je vinger erin rondpoeren, zo veel mogelijk slijm eruit dreggen, beetje aan snuffelen.' Een boek dat barst van zulke zinnen kun je natuurlijk niet met een kuisheidsgordel om verfilmen. Feuchtgebiete, naar Charlotte Roche's gelijknamige roman uit 2008, zit vol taferelen die menig toeschouwer vies zullen doen kijken. De 18-jarige Helen, belandt in het ziekenhuis nadat ze bij het scheren een anale fissuur heeft opgelopen: een dun kloofje of snee in het slijmvlies rond de anus. In het ziekenhuis hoopt ze dat haar gescheiden ouders zich aan haar bed verzoenen. Dan heeft ze je allang duidelijk gemaakt hoe ze denkt over seks, fatsoen en persoonlijke hygiëne. Regisseur-co-scenarist Wnendt koppelt Helens stoere woorden aan hippe beelden vol knallende kleuren: het scabreuze (en uiteindelijk ook beste treurige) zusje van Amélie Poulain, dat is Feuchtgebiete.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden