De Volkskrant tv-selectie voor dinsdag 14 november

Elke dag tipt de redactie van de Volkskrant de beste programma's en films op televisie. Dit moet u dinsdag zien.

Arno Frisch als een van de twee indringers in Funny Games.

Roemenië - Nederland
SBS 6, 19.30 uur

Een oefenwedstrijd tussen twee teams die hun wonden moeten likken: net als Nederland behaalde ook Roemenië geen ticket voor het WK. Voor trainer Dick Advocaat wordt het (waarschijnlijk) zijn laatste wedstrijd als bondscoach.

Der Anständige. Heinrich Himmler
ARTE, 20.15 uur

Portret van SS-commandant Heinrich Himmler, gemaakt aan de hand van honderden brieven en dagboeken die door Amerikaanse soldaten werden gevonden in zijn huis in Gmund. Waar kwamen Himmlers denkbeelden vandaan?

Tekst gaat verder onder de video.

Brandpunt
NPO 2, 20.25 uur

Verslaggever Tom Kleijn ontmoet in Noord-Irak een groep activistische motorrijders. Soenitische moslims toeren zij aan zij met sjiieten en christenen en gezamenlijk proberen ze hun landgenoten dichter bij elkaar te brengen.

Verkracht of niet?
NPO 3, 20.25 uur

Deze week het verhaal van een mannelijke stagiair die wordt verleid door zijn vrouwelijke baas. Is hier sprake van grensoverschrijdend gedrag? Onder begeleiding van deskundigen geeft een panel van veertien jongeren een antwoord.

Volle zalen
NPO 2, 21.20 uur

Presentator Cornald Maas portretteert acteur Jacob Derwig. Ze spreken elkaar in Italië, waar Derwig nadenkt over zijn volgende stap. Hij wil graag in een internationale productie spelen, maar wat zou hij daarvoor moeten opgeven?

Death of a Child
NPO 2, 22.55 uur

Doug, Lyn, Norman en Antonio zijn allemaal verantwoordelijk voor de dood van hun eigen kinderen. Alle vier lieten ze hun kind achter in een snikhete auto. In deze documentaire vertellen ze hoe ze daar dag in dag uit mee moeten leven.

Tekst gaat verder onder de video.

Funny Games (Michael Haneke, 1997)
Viceland, 22.00-00.10 uur.

Funny Games ging twintig jaar geleden in première in de prestigieuze hoofdcompetitie op het filmfestival van Cannes, maar het festival durfde het niet aan om de radicale geweldsanalyse van de Oostenrijker Michael Haneke ook 's avonds aan het galapubliek te vertonen. Te zwaar en te heftig, vermoedelijk. 'Een beetje hypocriete beslissing', schreef de Volkskrant destijds. Want was het Haneke niet juist te doen om de snoeiharde confrontatie met het publiek? Om de notie dat geweld nu eens niet lekker in beeld werd gebracht, maar juist gruwelijk, zonder motivatie en mensonterend, precies zoals het zich in het echte leven manifesteert?

In Funny Games bestaat het kwaad uit twee welbespraakte jongens in tenniskleding. Een van de twee belt aan bij het buitenhuis van een keurig gezin, om wat eieren te lenen. De ander voegt zich bij hem en slaat met een golfclub het been van de vader aan gort, zonder reden. Ze gijzelen het gezin en gaan een weddenschap aan: voor de volgende ochtend zullen ze het echtpaar en hun zoontje vermoorden. Een verklaring voor hun gedrag wordt niet verstrekt. De twee jongens trekken in de zomer gewoon, al moordend, van buitenhuis naar buitenhuis.

Met een aantal knappe ingevingen maakt Haneke de kijker min of meer medeplichtig. Zo kijkt een van de moordenaars op een gegeven moment grijnzend in de camera, alsof hij wil zeggen: dit is wat jullie, liefhebbers van filmgeweld, toch willen? Maar de verschrikkingen die volgen, grenzen aan het ondraaglijke. Funny Games werkt als een vuistslag, recht in het gezicht. Het is film als anti-entertainment: belangrijk en onvergetelijk.

Tekst gaat verder onder de video.

The Day After Tomorrow (Roland Emmerich, 2004)
Veronica, 20.30-22.50 uur.

Hagelbuien in Tokio, sneeuwstormen in New Delhi en tornado's in Los Angeles. Eerder al liet de ervaren rampenfilm regisseur Roland Emmerich de wereld mangelen door buitenaardse wezens (Independence Day en Independence Day: Resurgence), een monsterhagedis (Godzilla) en, nou ja, het einde der tijden (2012). In The Day After Tomorrow scheert hij langs de grenzen van geloofwaardigheid dankzij een onwaarschijnlijk scenario. En die grenzen, gebiedt de eerlijkheid te zeggen, overschrijdt hij bovendien meermaals. Maar de vormgeving en special effects van een zich snel voltrekkende klimaatramp zijn indrukwekkend. Eerst overspoelt een vloedgolf Manhattan, dan zakt de temperatuur en vriest alles aan elkaar. Dennis Quaid is de heldhaftige wetenschapper die de aarde van deze nieuwe ijstijd moet redden.

Tekst gaat verder onder de video.

Point of No Return (John Badham, 1993)
SBS 9, 22.20-00.30 uur.

Bridget Fonda is de ster in deze aardige remake van de Franse huurmoordfilm van Luc Besson, Nikita, met Anne Parillaud in de rol van huurmoordenaar tegen wil en dank. Deze Amerikaanse versie is van de ervaren genrefilmer John Badham (Saturday Night Fever, Drop Zone, Nick of Time). Die ervaring spreekt direct uit de openingsscène, waarin een paar junks inbreken bij een apotheekje en daar een apocalyptische schietpartij veroorzaken. Van de daders blijft er slechts één leven: een schuchter ineengedoken meisje (Fonda). Wanneer een agent zich over haar ontfermt, schiet ze zijn keel in tweeën. Na haar terdoodveroordeling voelt ze de naald in haar arm gaan en wordt het haar zwart voor de ogen. Wanneer ze wie weet hoeveel tijd later weer wakker wordt, blijkt ze te zijn uitverkoren voor een elitegezelschap van overheidshuurmoordenaars. Het resultaat is niet altijd even hoogstaand, maar ontegenzeglijk onderhoudend.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden