De Volkskrant tv-selectie voor 19 augustus

Elke dag tipt de redactie van de Volkskrant de beste programma's en films op televisie. Dit moet u vandaag zien.

Ulrich Thomsen in Festen

Rio Live
NPO 1, 19.00 uur

De Nederlandse hockeyvrouwen gaan na eindzeges in 2008 en 2012 vandaag voor hun derde Olympische gouden medaille op rij. Groot-Brittannië is om 22.00 uur de tegenstander. Verder is er aandacht voor o.a. BMX en paardensport.

Reizen Waes
NPO 3, 20.30 uur

Presentator Tom Waes neemt een kijkje in Paraguay, een van de minder populaire toeristische bestemmingen van Zuid-Amerika. Hij ontmoet er een aantal Vlamingen die wafels bakken en maakt kennis met de Moonsekte.

DCI Banks
EEN, 20.50 uur

Rechercheur Banks krijgt twee gruwelijke moorden op zijn bord. Op de heide vindt de politie een verlamde, gekeelde vrouw en in een steegje wordt het lichaam van een jong meisje gevonden. Hebben die voorvallen iets met elkaar te maken?

Kijken in de ziel
NPO 2, 21.15 uur

In deze aflevering gaat het onder andere over fraude in de wetenschap. Wordt er steeds meer gesjoemeld en waar ligt de grens? Onder anderen wiskundige Ionica Smeets en psycholoog Marcel Zeelenberg komen aan het woord.

Highlands
BBC 2, 22.00 uur

Het is herfst in de Schotse Hooglanden en de dieren maken zich op voor het najaar. Te zien is hoe de vaste bewoners, zoals het rendier, het sneeuwhoen en de berghaas, zich opmaken voor de koudste winter in tijden.

Mit Hightech und Hacke gegen die Dürre
ARTE, 22.00 uur

Reportage over de strijd tegen de aanhoudende droogte in Californië. Wetenschappers kijken de kunst af bij wolken voor nieuwe irrigatiesystemen en experimenteren met planten die amper vocht nodig hebben.

Rendieren in de Schotse Hooglanden Foto epa

Festen (Thomas Vinterberg, 1998)
NPO 2, 23.20-01.00 uur

De naam Thomas Vinterberg is onlosmakelijk verbonden met Dogma 95, het manifest tegen gekunstelde film, waarvan hij mede-auteur is. Met Festen, winnaar van de juryprijs in Cannes, liet Vinterberg zien hoe effectief onopgemaakte acteurs, natuurlijk licht, niet aangeklede locaties en vooral digitale camera's gebruikt kunnen worden. Dat de Dogma-regels achteraf helemaal niet zo streng bleken te worden nageleefd, maakt dit magnifieke drama er niet minder op. De bezoekers van een ontsporend familiefeest (zoon gooit tijdens klassieke speech een familie geheim in de groep) worden constant op de huid gezeten er is geen ontsnappen aan. Maar dat betekende voor Vinterberg niet dat hij de Dogma-stijl trouw moest blijven: in zijn volgende films It's All About Love en Dear Wendy brak hij met de eed van zuiverheid die van Festen zo'n succes maakte. Pas met recentere films Submarino en Jagten evenaarde hij in elk geval het grimmige karakter van zijn onvergetelijke doorbraakfilm.

Napoleon Dynamite (Jared Hess, 2004)
NPO 3, 21.25-22.55 uur

Van een afstandje voldoet Napoleon (Jon Heder) op alle fronten aan het clichébeeld van de sociaal onaangepaste highschoolnerd. Met zijn te grote bril, ongekamde rode krullenbol, perfect monotone stemgeluid en voormalig foute jarentachtigkledingstijl vindt hij nergens aansluiting. Zielig is dat in deze fijne lowbudgetfilm (kosten: ruim 350 duizend euro, opbrengst: ruim 40 miljoen) allerminst, want het in zichzelf gekeerde nerdwereldje zit Napoleon als gegoten. Je mag om hem lachen, maar tegelijk is deze antiheld levensecht. Filmmaker Jared Hess (hij was pas 24 toen hij met dit debuut voor het Sundance Filmfestival werd geselecteerd) baseerde zijn aimabele hoofdpersonage grotendeels op zijn eigen jeugd in Preston, Idaho, waar hij als lid van een mormoons gezin op school ook dikwijls verloren rondspartelde. Zijn moeder zei zich veel genante familiebelevenissen te herinneren, toen ze de film voor het eerst zag. Voor Hess, zo vertelde hij destijds in interviews, was Napoleon Dynamite dé manier om eindelijk eens hartelijk om die jeugd te lachen. Het liefst overigens zonder geweld, naakt of scheldwoorden, daar hij zijn geloof actief praktiseert. Braaf maakt dat de film gelukkig niet. Sterker nog: met creatieve ingrepen in het scenario geeft Hess zijn film een uniek gezicht. Het eigen taaltje waarin Napoleon communiceert ('Gosh!') is zelfs een belangrijke oorzaak van het omvangrijke cultgevolg dat zich de afgelopen jaren rond de film verzamelde.

Milk (Gus Van Sant, 2008)
NPO 3, 23.50-01.50 uur

Degelijk portret van de Amerikaanse homo-activist Harvey Milk, dat heftig begint met archiefmateriaal van politieacties tegen homo's. Dan verschijnt Milk (gespeeld door Sean Penn) in beeld, die eind jaren zeventig, thuis aan zijn tafel, een bandrecorder inspreekt. De opname, zo zegt hij in de microfoon, mag alleen worden afgespeeld in het geval hij wordt vermoord. Met die hint naar de gruwelijke afloop van Milk geeft regisseur Gus Van Sant in een voor zijn doen conventionele film weinig weg. Daarvoor is zijn beoogde (Amerikaanse) publiek te goed bekend met het treurige einde van het leven van de man die als eerste openlijke homo seksueel in Amerika een politieke functie bekleedde, in San Francisco. Ondanks een gevarieerde stoet aan bijfiguren draagt Penn de film. Hij toont andermaal zijn talent om volledig in iemands huid te kruipen. De acteur neemt maniertjes in zijn spel op die doorleefd en authentiek voelen, en niet als een gelikte kopie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.