De Volkskrant tv-selectie voor 11 januari

Elke dag tipt de redactie van de Volkskrant de beste programma's en films op televisie. Dit moet u vandaag kijken.

Jacques Tati in Les vacances de monsieur Hulot.

Groen Licht NPO 2, 19.25 UUR

Brecht van Hulten onderzoekt hoe groen de energieleverancier is van haar werkgever BNN-VARA. Ook test ze milieuvriendelijke allesreinigers en een afvalscheidingswijzer-app. Milouska Meulens maakt ondertussen kennis met de Fairphone.

Spoorloos NPO 1, 21.10 UUR

Zijn donorvader heeft mogelijk meer dan tweehonderd kinderen verwekt. Bjorn zoekt nu zo veel mogelijk halfbroers en -zussen. Na een oproep in Spoorloos meldden zich ruim vijftig kinderen. Hoe verliep hun dna-onderzoek?

Kijken in de ziel NPO 2, 21.10 UUR

In dit laatste deel van een tweeluik praat Coen Verbraak met mensen die te horen kregen dat ze nog maar kort zullen leven. Onder hen de inmiddels overleden filosoof René Gude, studente Laura Maaskant (21) en rechter Karin van Ringen.

Koppen XL EEN, 21.25 UUR

In Engeland worden in rap tempo robots en computers ingezet om werk over te nemen van de mens. BBC-verslaggever Rohan Silva zoekt uit wiens banen op de tocht staan en welke vruchten er van de robotrevolutie kunnen worden geplukt.

Lauren! NPO 3, 21.55 UUR

Lauren Verster reist af naar een Engels dorpje waar iedereen altijd alles in z'n nakie doet. Wat bezielt de inwoners van Spielplatz om 24/7 in adamskostuum door het leven te gaan? En mag Lauren zelf dan misschien wél haar kleren aanhouden?

Mussa NPO 2, 22.55 UUR

Portret van een uit Darfur naar Tel Aviv gevlucht jongetje dat woont in een achterstandsbuurt, maar naar school mag in de chicste wijken van de stad. Communiceren doet hij met gebaren, want praten wil hij al jaren niet meer; niemand weet waarom.

Les vacances de monsieur Hulot (Jacques Tati, 1953)

Arte, 13.55-15.20 uur.
Iedereen die regelmatig met de trein reist, weet hoe het is om door omroepberichten van het ene perron naar het andere te worden gebonjourd - en soms ook weer terug. Blijkbaar bestond die frustrerende ervaring ook al in 1953, toen Jacques Tati zijn heerlijke komedie Les vacances de monsieur Hulot maakte. In een van de leukste scènes is dat immers precies wat er gebeurt: de (voor de kijker onverstaanbare) omroeper stuurt de op de trein wachtende vakantiegangers als een kudde schapen heen en weer, trap op, trap af, terwijl op het bewuste spoor de trein gewoon doorrijdt. Een in zijn absurditeit hoogst vermakelijk tafereel, waarmee Tati (1907-1982), zoals zo vaak, de werkelijkheid mooi in haar hemd zet. Ook later, nadat Tati's onhandige alter ego Hulot eindelijk in zijn knusse strandhotel is gearriveerd, blijft de film de vaak zeer herkenbare vakantieperikelen van de personages met milde spot observeren. De gemummificeerde gezelligheid van een hotelontbijt, het gestuntel met badhokjes en tenten, met hun lijf pronkende badgasten, idiote gymnastiekoefeningen op het strand - vrijwel alles in de film is uit het leven gegrepen, en toch ook een beetje mal. In vergelijking met Tati's latere meesterwerken Mon oncle (1958) en vooral Playtime (1967) voelt Les vacances de monsieur Hulot een tikje gedateerd aan; niet alle grappen hebben met het verstrijken van de tijd hun effect behouden. Toch biedt ook deze aangenaam meanderende, vaak dialoogloze komedie op gezette tijden briljante visuele gags en Tati maakt net als in zijn latere films geniaal gebruik van de geluidsband. Een krakende deur zal na Les vacances du monsieur Hulot nooit meer hetzelfde klinken.

Les vacances de monsieur Hulot

Kreuzweg

Film 1 Sundance, 17.25-19.11 uur.
(Dietrich Brüggemann, 2014) Maria en haar familie zijn aanhangers van een fundamentalistische kerkgemeenschap in een kleine stad in Zuid-Duitsland. Wanneer de pater vertelt dat kinderen zich kunnen opofferen voor het geloof, valt dat idee bij Maria in vruchtbare aarde. In veertien scènes, elk in één take opgenomen met een vrijwel statische camera, toont Kreuzweg Maria's lijdensweg. De sobere, afgemeten vertelwijze leidt niet tot verveling; hoewel de afloop van het verhaal vaststaat, blijft de film van begin tot eind beklemmend. Kreuzweg is daarnaast een ontroerend portret van een kwetsbaar meisje dat door vrijwel niemand echt wordt gezien.

She's the One

RTL 8, 20.30-22.30 uur.
(Edward Burns, 1996) Zijn broer Francis mag het dan wel hebben gemaakt op Wall Street, New Yorker Mickey is dik tevreden als taxichauffeur. De liefde van zijn leven stapt in als passagier en voor hij het weet is hij met de mooie, spontane Hope getrouwd. Tegen de zin van Francis. She's the One is een vlotgebekte, warmbloedige romantische komedie die de liefdesplot behoorlijk goed weet te combineren met een goedgemutste kijk op broederliefde en familiaire rivaliteit. Niet bepaald een film die visueel in het oog springt, maar een die juist kalm en kletsend toewerkt naar een bevredigend slot. Hoofdrolspeler Edward Burns regisseerde hiermee zijn tweede speelfilm, na het iets bekendere The Brothers McMullen (1995). Een sympathieke verschijning is hij, precies goed voor de rol van bescheiden maar tevreden taxichauffeur. De nooit echt doorgebroken Maxine Bahns is charmant als Hope; Cameron Diaz heeft als Heather haar tweede filmrol en Jennifer Aniston is ook nog van de partij, als Renee.

Ontvang elke dag de Volkskrant Avond Nieuwsbrief in uw mailbox, met het nieuws van vandaag, tv-tips voor vanavond, en alvast zes artikelen uit de krant van morgen. Schrijf u hier in.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden