De Volkskrant tv-selectie van vrijdag 22 juli

Elke dag tipt de redactie van de Volkskrant de beste programma's en films op televisie. Dit moet u vandaag zien.

Josefin Asplund en Björn Andersson in Call Girl.

Smakelijke verhalen
NPO 2, 20.25 UUR

In de laatste aflevering uit deze reeks het verhaal van topkok Jannie Munk. Ooit verruilde ze haar vaderland Denemarken voor Delft. Haar lievelingsrecept is Deens cultureel erfgoed: speklapjes met peterseliesaus en aardappelen.

Reizen Waes
NPO 3, 20.25 UUR

Tom Waes probeert het als toerist in Bhutan, het koninkrijk in het midden van het Himalayagebergte. Hij wil proeven van het 'bruto nationaal geluk' en moet daarvoor 250 euro per dag aan belasting betalen en krijgt verplicht een gids mee.

Zwarte Zwanen
NPO 2, 20.55 UUR

Voor het eerst in deze serie over de pensioenwereld mag Cees Grimbergen op bezoek bij een grote vermogensbeheerder. Directeur René van de Kieft van MN (budget: 117 miljard euro) vertelt aan welke financiële prikkels hij blootstaat.

Bureau Rio
NPO 3, 21.20 UUR

Erik Dijkstra en Frank Evenblij leren handboogschieten van Sjef van den Berg. Daarnaast wordt het parcours van de wegwedstrijd voor wielrenners verkend en ontmoeten de twee mannen hockeykampioen Ellen Hoog.

Erik Dijkstra (R) en Frank Evenblij. Beeld anp

Off the Record
Canvas, 22.45 UUR

Een kijkje in de platenkast van de Nederlandse vocaliste en multi-instrumentaliste Chantal Acda (The Sparkle in Our Flaws). Acda laat fragmenten horen van onder andere Carl Orff, Motorpsycho en Mark Hollis.

Shetland
NPO 1, 23.20 UUR

Seizoen 1, aflevering 1: inspecteur Jimmy Perez keert na jaren afwezigheid terug naar zijn geboortegrond op de Shetlandeilanden en moet meteen aan de bak. Een archeoloog heeft een stapeltje botten opgegraven, maar van wie?

Call Girl (Mikael Marcimain, 2012)
NPO 3, 22.10-00.30 UUR

Ze zijn allemaal schuldig: de diplomaten, de parlementsleden, het hoofd van de veiligheidsdienst. En dan die ene man, wiens gezicht vaak buiten beeld blijft. Hij behoort tot de politieke top van zijn land en iedereen beschouwt hem als een rechtschapen, geëmancipeerd persoon. Toch laat ook hij zonder scrupules jonge meisjes naar zijn hotelsuite komen. Het Zweedse thrillerdrama Call Girl zegt zich te baseren op 'feiten', die voor de film zijn 'aangepast'. Uitgangspunt was een politiedossier over het wijd reikende prostitutieschandaal dat in het Zweden van 1976 veel onrust teweegbracht, maar meteen werd verdoezeld. Regisseur Mikael Marcimain en scenariste Marietta von Hausswolff von Baumgarten maakten er hun eigen sinistere verhaal van, sterk leunend op de klassieke paranoia-thrillers uit de jaren zeventig. Call Girl is zo'n film waarin vrijwel ieder (mannelijk) personage verdacht is en de samenleving van doofpotten aan elkaar hangt.

Met inspecteur John Sandberg (Simon J. Berger) is er ook de verplichte jonge hond, die tegen het corrupte, perverse systeem in opstand komt en zich steviger in de zaak vastbijt dan goed voor hem is. De thrillerscènes worden ingenieus afgewisseld met het relaas van de 14-jarige Iris (debutante Sofia Karemyr). Losgeslagen en roekeloos belandt ze in de prostitutiewereld van Stockholm; hoerenmadam Dagmar Glans, even monsterlijk als moederlijk neergezet door veterane Pernilla August, steekt Iris in mooie kleren, zorgt dat ze verleidelijke krulletjes in haar blonde haar krijgt en levert haar vervolgens over aan de talloze hooggeplaatste lieden in haar klantenbestand. Het is een neerwaartse spiraal, waaraan maar geen einde komt en die even suggestief als walgelijk in beeld wordt gebracht. De twee verhaallijnen vullen elkaar perfect aan, in het ook in stilistisch opzicht bijna volmaakte Call Girl. De Nederlandse cameraman Hoyte van Hoytema roept na Tinker Tailor Soldier Spy (2011) opnieuw een niet van echt te onderscheiden, bruinbleke, rokerige jarenzeventigsfeer op en eigenlijk doet componist Mattias Bärjed hetzelfde met zijn retro-synthrock.

Before Midnight (Richard Linklater, 2013)
Canvas, 21.00-22.45 UUR

In dit derde deel uit de filmreeks van regisseur Richard Linklater gaan geliefden Jesse (Ethan Hawke) en Celine (Julie Delpy) - inmiddels veertigers - op vakantie in Griekenland. De chemie is er nog, de grappen ook. De dialogen zijn schrijnend, eerlijk en dan weer luchtig, terwijl de personages goed hun best moeten doen om de romantiek uit de eerste films bij elkaar terug te vinden. Vooral mooi als je ook Before Sunrise (1995) en Before Sunset (2004) hebt gezien en als het ware met de personages bent meegegroeid. Maar ook prima op zichzelf te bekijken als waarachtige schets van een niet altijd even makkelijke, maar liefdevolle relatie.

Match Point (Woody Allen, 2005)
NPO 2, 22.40-00.40 UUR

In de eerste van een reeks films die New Yorker Allen in Europa maakte, dringt een voormalige tennisprof van Ierse afkomst een chiquer milieu binnen. Wanneer de jonge hoofdpersoon Chris (Jonathan Rhys Meyers) door Tom (Matthew Goode), een rijke kennis van de tennisclub, aan diens zus (Emily Mortimer) wordt gekoppeld en aan hun ouders wordt geïntroduceerd, is Allens stijl hooguit wat ingetogener dan normaal. Precies dat maakte Match Point tot zijn beste en misschien wel spannendste film in jaren. Door de herkenbare eenvoud die zo ontstaat, en wanneer Chris overduidelijk meer interesse ontwikkelt voor Toms wulpse verloofde (Scarlett Johansson), kan het thrillerachtige drama vervolgens uitzonderlijk precies en mooi worden uitgespeeld.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden