De Volkskrant tipt: deze 15 acts mag je niet missen op Lowlands

Op Lowlands kun je makkelijk verdwalen tussen de meer dan 200 bands (naast  theater, dans, comedy, literatuur en film). Wat moet je echt zien tijdens het weekend van 21, 22 en 23 augustus? De muziekredactie biedt een helpende hand met een route langs 15 parels en groeibriljanten uit het programma. De volledige line-up in Biddinghuizen vind je hier, de Spotify-playlist met tips van de muziekredactie vindt u hier.

Regen op Lowlands 2013 Beeld anp

The Antlers: vrijdag 13.30 uur India

Lowlands openen, het blijft een twijfelachtige eer. Echt een vrolijk begin zijn The Antlers ook niet te noemen. Geen reden om ze niet te tippen, want wat een bijzondere, betoverende liedjes maakt de band rond zanger Peter Silberman. Neem conceptalbum Hospice (2009), waarop het draait om scheve relaties in een hospitium, een verzorgcentrum voor terminaal zieke patiënten. De stem en vervormde gitaren gaan door merg en been. Op Familiars, dat vorig jaar verscheen, eist een trompet de hoofdrol op. Prachtig plechtig geblazen door Darby Cicci. De rest van het weekend nog genoeg vrolijkheid in het verschiet, je kunt het emotionele dipje maar vast gehad hebben. (Just Fontein)

Slaves: vrijdag 16:20 uur Charlie

Wat is dat toch? Horen we ineens overal van dat lekker knauwende Britse punkgeschreeuw, alsof we daar de late jaren zeventig even gaan overdoen. De Sleaford Mods kenden we al, we schakelen over op Slaves. Ook een duo, bestaande uit Laurie Vincent (gitaar, zang) en Isaac Holman (drums, zang). De eerste single Where's Your Car Debbie? was al leuk (allemaal meezingen graag: 'Where's your car Debbie, Debbie where's your car? Is it far Debbie? Debbie is it far?'), en debuutalbum Are You Satisfied? gaat in Groot-Brittannië ook al als een speer. Kan live best eens heel leuk worden. In ieder geval stuiterend hard en fris agressief. (Robert van Gijssel)

Slaves Beeld .

Fuzz: vrijdag 18:10 uur Charlie

Eeuwig gonzen de gitaren bij het powertrio Fuzz, met liedschrijver Ty Segall nu dan eens achter de drums. De psych-hardrockers hebben net zo veel met Black Sabbath als met The Who, The Stooges en spacerockers als Hawkwind, maar schrijven toch vooral ook zelf heel leuke liedjes. Neem nou dat bijna overdreven sixties­achtige What's In My Head, dat traag begint op surfgitaar maar dan juichend over de branding springt in een ronkend rock­refrein. Live kan dat niet anders dan een ontlading vinden in een kleffe en stinkende moshpit. Niet zeuren. Naar Fuzz gaan kijken. (RvG)

Fuzz Beeld .

DMA's: vrjdag 20:00 uur Charlie

Waar zijn ze gebleven, die lekker brutaal klinkende Britse gitaarbands? Waar is het venijn, de bravoure en de arrogantie van een zanger als Liam Gallagher gebleven? Niet in het Verenigd Koninkrijk moeten we zoeken naar een band die op de beste momenten eenzelfde opwinding veroorzaakt als Oasis in 1994 of de Arctic Monkeys in 2006, maar in Australië. DMA's is de naam van de band, Johnny Took de naam van de zanger. Hun zes nummers tellende mini-album is al prachtig, live zijn ze zo mogelijk nog beter. (Gijsbert Kamer)

DMA's Beeld .

Ben Khan: vrijdag 20.10 uur X-ray

Soul gedijt op vreemde plekken. Bij Ben Khan is de bodem 21ste-eeuwse elektronica met een humuslaag van door de digitale mangel gehaalde funk. Daar bovenop de stem van de Londense zanger, ondersteund door zichzelf in koortjes, die de luisteraar met melancholie probeert te verleiden. Khan zit ergens tussen de traditie-met-moderne-middelen van Jamie Lidell en James Blakes audiotrips. Vreemd en vertrouwd. De man heeft nog niet eens een volwaardig album uit, maar zijn eerste single Drive werd honderdduizenden keren beluisterd op Soundcloud en zijn tweede, Eden, werd door online muziekmagazine Pitchfork beloond met de waardering Best Music. (Pablo Cabenda)

Ben Kahn Beeld .

Torus: vrijdag 23:00 uur X-Ray

Zelden iemand zich zo speels en soepel door de muziekgeschiedenis horen draaien als de jonge Haagse dj en producer Torus, een alias voor Joeri Woudstra. Op het festival 5 Days Off draaide hij in een bijzaaltje van de Melkweg, op een feestje van Subbacultcha. Op Lowlands wordt hij terecht opgeschaald tot een optreden in de altijd gezellige X-Ray, tegen middernacht, dus ­primetime. Woudstra laat zich overduidelijk inspireren door de dancescene van Los Angeles en producers als Flying Lotus, Shlohmo en Nosaj Thing. Verwacht dus spookachtige ambient, een gesampelde muziekencyclopedie en trippy hiphop. Om warm van te worden. (RvG)

Torus Beeld .

The Bohicas: zaterdag 17.10 uur India

Op Lowlands hoor je minimaal één jong, brutaal Engels gitaarbandje te ontdekken. Laat dat dit jaar dan maar The Bohicas zijn. Vorig jaar speelden ze op Down The Rabbit Hole in een vrijwel lege tent, op een gekke manier bleu en branievol tegelijk, in hun leren jekkies. In de liedjes hoor je ongeveer de hele Engelse gitaargeschiedenis terug, van beat tot punk tot britpop en dan via Glasgow (Franz Ferdinand) terug naar Londen. Hun bezoek aan Lowlands valt samen met de verschijning van hun debuutalbum, dus ze hebben iets te vieren. (Menno Pot)

The Bohicas Beeld .

Ho99o9: zaterdag 17.30 uur X-ray

Voor vindt dat het huidige popaanbod bleek en braafjes aandoet als een tuitbeker karnemelk, is er Ho99o9. Spreek uit: Horror. Verhalen over seks, drugs en geweld gisten op een hypnotiserende hiphopbeat, of op punkriffs die je uit je oren laten bloeden. Eaddy en The O.G.M. hebben alleen een drummer en een batterij elektronica nodig. Meer verwant met punkbands als Bad Brains dan hiphop, etaleren de heren uit New Jersey een nihilistische podiumhouding waarin hun lichamen een confrontatie aangaan met alles wat zich binnen werpafstand bevindt. Soms ook in hun blote kont. U bent geadviseerd/gewaarschuwd. (PC)

Ho99o9 Beeld .

My Baby: zondag 13.05 uur Lima

Knap hoor, hoe het Amsterdamse My Baby met veel beheersing fungeerde als begeleidingsband van Henny Vrienten. Op Lowlands spelen ze hun eigen werk en dat is eigenlijk nog leuker, want dit trio is van het ongrijpbaarste soort. Probeer het tweede album Shamanaid maar eens te ontleden: blues is hoofdingrediënt, maar je hoort ook funk, croonerssoul en ritmiek uit andere werelddelen. Ook niet onbelangrijk: Cato van Dijck is een frontvrouw die 'het' (?) heeft. Misschien wel het apartste bandje van Nederland. (MP)

My Baby Beeld .

Formation: zondag 14.30 uur X-ray

Het heeft die grotestadsfeer waarin verschillende muziekstijlen op volstrekt natuurlijke wijze samensmelten en bastaardkindjes baren met namen als acid jazz of punkfunk. Het Zuid-Londense Formation zit in die laatste hoek. Vergelijkingen met grootmeesters van het genre, het New Yorkse LCD Soundsystem, zijn dan ook niet van de lucht. Diezelfde hoekige witte-jongens-disco, een prominent plukkende bas en een nimmer aflatende groove. Tegelijk ruikt de band van de tweelingbroers Will en Matt Riston net zo Brits als Blur. Het is echter niet alleen party-hearty bij Formation, de Ristons zetten nu en dan ook een sociaal vraagstuk op de agenda. Kun je ook nog eens geëngageerd dansen. (PC)

Formation Beeld .

New Wave: zondag 18:00 uur Bravo

Zondag kent Lowlands een ijzersterk hiphopprogramma met onder meer Joey Bada$$ en Kendrick Lamar. Maar het meest benieuwd zijn we naar New Wave, de verzamelnaam van het Top Notch-urban project. Ontstaan op Schiermonnikoog waar begin dit jaar een stuk of twintig jonge rappers en producers bij elkaar kwamen is New Wave een enorm succesalbum geworden. En niet eens alleen vanwege het ervan afkomstige Drank en Drugs voort. Deze onontkoombare zomerhit van het jaar, door Ronnie Flex en Lil Kleine, zal de Bravo tent doen ontploffen, maar vlak ook de andere rappers niet uit. (GK)

New Wave Beeld .

Todd Terje & The Olsens: zondag 20:00 uur Bravo

In 2014 kwam de Noorse producer Todd Terje met zijn debuut It's Album Time - klinkt als: it's about time. En het was ook hoog tijd, zo'n twee jaar na zijn doorbraakhit Inspector Norse. Terje is een van de voorgangers in de dancestroming nu-disco, een antwoord op de droge minimal die de clubs begin van de jaren nul domineerde. Veel gladder dan de productie op It's Album Time wordt het niet: rafelrandjes onvindbaar. En live? Verwacht geen dj-set, maar een complete band inclusief strijkers. In Noorwegen kwam Brian Ferry zelfs nog een liedje meezingen. Huh? Precies, gaat dat zien. (JF)

Todd Terje Beeld .

Tame Impala: zondag 20:40 uur Heineken

Ook wel eens aardig: een begrepen genie. Want wat voor instrument je de Australiër Kevin Parker ook in zijn handen duwt, ogenschijnlijk zonder moeite tovert hij de mooiste melodieën tevoorschijn. Zwaar op gitaar leunende psychedelische rock op doorbraakplaat Innerspeaker, en gladgestreken synthesizers op het onlangs verschenen Currents. Viel Tame Impala in 2013 in de Alfa een beetje dood, met het dansbare Currents op zak zal de band zich ongetwijfeld revancheren. Neem 'Cause I'm a Man, misschien wel het mooiste liedje dat dit jaar verscheen. We horen al de volle tent: 'Cause I'm a mààààààn, woman' en dan dat meesterlijke riffje. (JF)

Tame Impala Beeld .

Django Django: zondag 21:55 uur Bravo

Muziek maken die dansbaar en melancholiek tegelijk klinkt en waarin folk moeiteloos samensmelt met house. Lastig misschien, maar het Britse Django Django verstaat de kunst nu al twee albums lang uitstekend. De zang is soulvol, de beats zijn organisch, warm en toch dwingend. De muziek verraadt invloeden van The Beta Band en Hot Chip maar staat genoeg op zichzelf om Django Django tot een van de meest oorspronkelijke popbands van het moment te bestempelen. Hun nieuwe plaat Born Under Saturn klinkt wat ingetogener maar er kan beslist kan beslist gedanst worden op het aloude opzwepende Default. En let ook op de prachtige samenzang. (GK)

Django Django Beeld .

Viet Cong: zondag, 22.00 uur Charlie

Zondagavond, tien uur, de bandjesprogrammering loopt op z'n eind, maar ho, wacht, nog niet naar huis, je moet nog één keer tenthoppen: stukje Django Django in de Bravo, maar zeker ook een stukje Viet Cong in de Charlie. Waarom? Omdat deze stronteigenwijze Canadezen uit Calgary een van de weerbarstigste gitaarbands van het weekend zijn met hun jengelende gitaartjes en songstructuren waar je nooit helemaal de vinger achter krijgt. Viet Cong is een band in de beste neurotische artrock- en postpunktraditie. (MP)

Viet Cong Beeld .
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden