De Vesuvius beklimmen is geen pretje

Erik van den Berg deelt wekelijks een opmerkelijk fragment uit zijn verzameling historische dagboeken

Beeld afp

Napels, 10 juli 1848


Hier zit ik dan in mijn eentje, terwijl mijn reisgenoten de Vesuvius beklimmen. Ik heb kou gevat, en de koorts benam me de lust. Zowaar, ik heb last van heimwee.


Om omgeveer een uur was het gezelschap terug - ze waren nog voor zonsopgang vertrokken - zó moe, zó vies en zó uitgeput, dat ik blij mag zijn dat ik niet ben mee gegaan, ofschoon het mij de rest van m'n leven zal spijten.

Nu de excursie erop zit - een excursie die geen reiziger in Napels waagt over te slaan - durven ze toe te geven dat het buitengewoon onaangenaam was, en dat het uitzicht vanaf de top géén compensatie vormde.

Als de berg zich rustig houdt en je in de krater kunt kijken, valt er slechts een soort kolkende rook te zien. Als de berg actief is, volstaan de stank en de gevaarlijk hete stenen om het genoegen van een bevredigde nieuwsgierigheid volslagen teniet te doen.

Het begint met zeven uitputtende mijlen bergopwaarts vanaf Portici en nadat je met veel gedoe bent overgestapt in een draagstoel - de akeligste vorm van vervoer die je je kunt voorstellen, zéker bergopwaarts - wacht je een uur vermoeiend schommelen voor je belandt op een uitzichtspunt waar je niets dan slakken ziet.

Daar stap je uit en terwijl je dan eindelijk een blik wilt werpen op de lavastroom, brand je je voetzolen en verniel je je schoenen in de hete sintels.

Caroline Kirkland (1801-1864), Amerikaans schrijver. Uit Holidays Abroad - or Europe from the West. Uitgave 1849.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden