De 'verwende snotaap' Jeroen Pauw lijkt in ieder geval een leuker mens te zijn geworden

Tv-recensie Julien Althuisius

De eerste aflevering van 5 jaar later ging vooral over Jeroen Pauw in 2003. 'Een verwende snotaap', aldus Jeroen Pauw.

Foto de Volkskrant

Vanavond werd op RTL4 de eerste aflevering uitgezonden, met in plaats van Jeroen Pauw Beau van Erven Dorens als interviewer. Van Erven Dorens ziet het als een van de hoogst haalbare presentatieklussen. Zomergasten, zo zei hij gisteren in het Algemeen Dagblad, is niet aan hem besteed. 'Dat vind ik zo'n langdradig programma, een incestueus zooitje'. Aldus de presentator van RTL Boulevard.

Wellicht dat 5 Jaar Later uiteindelijk ook ten prooi gaat vallen aan de RTL-ziekte en het gastencarroussel straks zal bestaan uit Wendy van Dijk, Nicolette van Dam, Martijn Krabbé en Wendy van Dijk, maar in de eerste vernieuwde aflevering was het Jeroen Pauw die mocht reflecteren op zijn vijf jaar jongere zelf.

Herstel: 15 jaar jongere zelf. Want het ijkpunt van gisteravond was een interview dat Pauw in 2003 had met Daphne Bunskoek - inderdaad, zijn toenmalige geliefde. 'Holy moly' fluisterde Pauw nadat hij het eerste fragment had gezien. Hij vond zichzelf 'een beetje arrogant, een beetje zelfingenomen'. 'Nou' lachte Van Erven Dorens, 'daar ga je nog wat van zien, kan ik je verzekeren'.

Inderdaad, de Jeroen Pauw van toen vond zichzelf en het werk dat hij deed heel wat. Waar Pauw in 2003 nog zei dat hij het zo belangrijk vond om 'erbij' te zijn, bij het nieuws, bij de belangrijke ontwikkelingen in de politiek en de wereld, keek hij nu wat nuchterder aan tegen zijn werk als talkshowpresentator. 'Ik zit daar aan die tafel als een soort moeder met thee te wachten op allerlei mensen, die wél ergens geweest zijn en komen vertellen hoe het in de wereld was.'

Het werd de rode draad in deze aflevering: Jeroen Pauw die zijn vijftien jaar jongere ik een veeg uit de pan gaf alsof hij met een zonnebril en capuchon op bij hem in de studio zat.

'Ik vind dat mensen mij zo goed zouden moeten vinden, dat zij het fijn zouden vinden als ik voor hun kom werken' zei Jonge Pauw. Oude Pauw noemde hem 'een verwende snotaap' en 'een arrogant, naar kereltje'.

Jeroen Pauw toonde zich een dankbare eerste gast, alsof hij wilde laten zien hoe het moet. Hij sprak eerlijk, open en relativerend over zijn ambities, ouders ('Ik ben blij dat ik erbij was toen mijn moeder overleed, maar ik ben ook wel blij dat ze dood is'), zijn moeite met lange liefdesrelaties en de daarmee botsende kinderwens ('Als je het een niet kan, moet je het ander niet willen').

Uiteindelijk ging het gesprek richting het onderwerp 'de dood' en wat de nalatenschap dan was van Jeroen Pauw. Daar maakte de langst zittende talkshowpresentator van dit moment zich geen illusies over. 'Heeft de persoon Jeroen Pauw die daar op die stoel zit nou wezenlijk iets bijgedragen aan deze samenleving?' vroeg Pauw zichzelf. 'Nee natuurlijk, helemaal niet.' Maar het heeft er wel in ieder geval de schijn van dat hij de afgelopen vijftien jaar een leuker mens is geworden. Dat is ook wat waard.