De verkiezingen komen eraan, heerlijk

Nog een paar meter. Moest hij nog iets zeggen? De button spreekt voor zich toch? Bijna aan de beurt. Intimiderende vent wel. Rustig blijven, gaat goed komen dit. Dag meneer. Nee, van mij krijgt u geen hand. Paralympics? Ha. Nee, ik heb ze wel, ik heb ze alleen op mijn rug, ziet u? Button gezien? Free Palestine. Prima. Dag hoor.

Beeld anp

Benjamin Netanyahu was ingevlogen om de bilaterale betrekkingen tussen Israël en Nederland een opkontje te geven en Tunahan Kuzu, het makste schaap onder de vriendjes van Erdogan, had zich helemaal naar voren gewurmd om geen handje te geven. Soms komt het kennelijk wel uit om een agressief staatshoofd op het schenden van mensenrechten te wijzen.

Kuzu was lang niet de enige die al in de campagne-modus stond. De heren (en een enkele dame) wisten niet hoe snel ze de stropdas terzijde moesten leggen. We zagen passievolle speeches over liberale koersen die nooit gevolgd gaan worden en over de snoeiharde struggle in de achterbuurten van Roosendaal. Halbe Zijlstra noemde de PVV 'knetterlinks', Jeroen Dijsselbloem pleitte na vier jaar opeens voor het aan banden leggen van bonussen in het bedrijfsleven en ook in de gelekte begroting die was opgevangen door hofstedelijke incontinentieluier Frits Wester waren electorale koopkrachtdouceurtjes te vinden. Verkiezingen. Heerlijk.

Kijk naar de VS. Grote shows met ballonnen, opzwepende muziek en gedreven supporters die bereid zijn de tegenstander de zaal uit te meppen. Aanstekelijk. Ieder nieuwtje over Trump en Clinton wordt zelfs hier langs experts, tafelheren en Harry Mens gestuurd. De Amerikaanse verkiezingscampagne is de Burning Man onder de Feesten der Democratie. De aansteker onder het aluminiumfolie van iedere politieke junkie. Waarom zouden wij dan nog wachten?

Nou. Dat willen we u wel verklappen. Onze verkiezingen zijn in maart. De Betrouwbare Mannetjes, die onbevattelijke groottes graag meten in voetbalvelden en provincies Utrecht, hebben het even voor u nagerekend. Zes maanden. Oftewel, knetterlang. Oftewel, nog drie wedstrijden van Oranje uitzitten. Nog een keer of zes die rare vent van Pegida met een varkensmutsje of een hakenkruis en z'n minzame lachje door agenten ingerekend zien worden. Nog minsten twaalf potentiële nieuwe Zomergasten-presentatoren de revue zien passeren (Theo Maassen graag). Een stuk of vijftien keer Matthijs van Nieuwkerk twijfel horen veinzen op de vraag of-ie volgend jaar al van zijn troon stapt om scheidend hoofdredacteur Dieuwke Wynia achterna te reizen. En pak 'm beet nog een keer of 63 Ebru Umar bij Jeroen Pauw.

Beeld anp

Tegen die tijd ligt de hele stropdassenbranche al lang en breed op z'n gat. Nee, als we iets van Amerika kunnen leren, dan is het dat een te vroege start zelfs de lol uit de meest vermakelijke verkiezingsrace ooit kan zuigen. Kuzu en zijn collega's van de andere partijen mogen dan al in de rij staan om de bilaterale betrekkingen met de kiezer te versterken, wij lopen er graag nog even aan voorbij. De handjes ontspannen op de rug.

Voor de komende week adviseren wij u de volgende mening:

Siri, waar zijn mijn oordopjes?

Veel plezier van uw nieuwe mening!

Betrouwbare Mannetjes Melle Runderkamp en Simon Hendriksen op Twitter: @Betmannetjes

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden