De Unox-acties zijn een non-issue geworden

De Kwestie

Peter de Waard.

De werknemers van de Unox-fabriek in Oss voeren al de hele week actie. Ze zijn boos dat de arbeidsvoorwaarden verslechteren nu eigenaar Unilever de fabriek verkoopt aan Zwanenberg.

Maandag en woensdag was er een 24 uursstaking. Vorige week vrijdag blokkeerden werknemers de entree van de universiteit van Wageningen, waar Unilever-topman Paul Polman een lezing zou houden. Polman zei dat de Unox-fabriek ondanks hun harde werk niet meer rendabel is, omdat de verkopen zijn gedaald. 'Dan kun je zeggen: we moeten Nederland meer rookworst laten eten, maar intussen gaat iedereen wel winkelen bij Aldi en Lidl.'

Sociale strijd

Het zou prachtige televisie zijn geweest. En ook mooie kopij voor een vakbondsvriendelijke krant. In de jaren zeventig zou het een groot item op het NOS Journaal zijn geweest en had de Volkskrant er een halve pagina broadsheet over geschreven, geïllustreerd met foto's van spandoeken waarop 'Wij eisen intrekking van de loonkorting' zou staan. De in verlegenheid gebrachte directie van Unilever zou door persmuskieten met microfoons zijn achtervolgd.

Maar allang heeft de sociale strijd in de media het onderspit moeten delven tegen nieuws over misdaad en een eruptie van seksschandalen uit dezelfde jaren zeventig. Ook de acties van de FNV bij de KLM, PostNL en NedMag in Veendam leggen het af in de media tegen de Me Too-campagne. En dat de vakbonden drie vergaderingen in IJmuiden houden om bezorgde werknemers te mobiliseren tegen een op stapel staande fusie van Tata Steel met het Duitse ThyssenKrupp is al helemaal geen nieuws meer.

Non-issue

Deze week is het 100 jaar geleden dat de revolutie in Rusland plaatsvond. Die wordt nu als een soort zwarte bladzijde beschreven. Maar die revolutie had tenminste een heilzaam effect. Uit angst dat ook hier het het kapitalistisch stelsel zou omvallen, werd de werkweek beperkt en kwamen er sociale voorzieningen. Over de klassenstrijd wordt al sinds de val van de Muur weinig meer gezegd. Maar inmiddels is ook de sociale strijd een non-issue geworden. Alleen als de schoonmakers voor overvolle afvalbakken op de perrons zorgen, is er nog enige aandacht.

Werkgevers hebben de vrije hand de sociale voorzieningen af te breken, omdat de stilzwijgende meerderheid zich niet meer weet te verenigen. Dat de lonen niet stijgen en de winsten wel, zoals boos wordt geroepen, is het logische gevolg.

In de steek gelaten

Zelfs de VARA - waar de natuurlijke achterban van wat ooit de arbeidersklasse was zou moeten huizen - nodigt geen Unox-actievoerder uit angst dat kijkers wegzappen naar Humberto. Liever laat de omroep de glamour van het rijkeluisleven beschrijven door de huidige uit aristocratische kringen afkomstige hoofdredacteur van Quote of zijn voorganger die jaarlijks een half miljoen bij elkaar schnabbelt.

De werknemers van Unox moeten zich lelijk in de steek gelaten voelen.

Meer over