'De U-pagina is van de lezer'

Als er een prijs bestond voor de hardnekkigste briefschrijver, dan gooide Robert van Waning hoge ogen. Hij bestookt de Volkskrant al jaren met kritische brieven over onderwerpen als klimaatverandering, ANWB, racistische joodse wetten en de multiculturele samenleving, althans de illusie daarvan....

Maar de Kerst maakt mild. Daarom vandaag ruimte voor Robert van Waning, een bevlogen abonnee. Van de Forum-redactie verwacht hij weinig meer. Maar met een gemaild antwoord direct van een redacteur is hij ook al tevreden. 'Ik heb een sterk ontwikkeld sociaal inzicht', verduidelijkt hij zijn schrijfdrang, 'als ik iets lees wat niet deugt dan moet ik reageren. Anders blijft dat ei maar groeien.'

De Volkskrant is niet zijn enige doelwit. Van Waning reageert op radio, NRC Handelsblad, Elsevier, Het Parool, op de VPRO en andere media. Maar de Volkskrant is zijn voornaamste object. Omdat daar volgens hem meer dan elders, censuur wordt uitgeoefend op lezers met een afwijkende opvatting.

Alle Nederlandse media worden volgens Van Waning beheerst door een 'opinie-elite', die uitmaakt wat in dit land wel en niet tot de media mag doordringen. Die exclusieve groep bestaat uit journalisten, politici en programmamakers. Alleen politiek correcte opvatingen worden toegelaten. Van Waning noemt het tirannie, machtsmisbruik, waaraan vooral de Volkskrant zich schuldig maakt. 'Tegendraadse meningen worden genegeerd, verminkt weergegeven of schmierend behandeld.'

Favoriet onderwerp van Van Waning is de 'onbestaanbaarheid van de multiculturele samenleving'. Tegen beter weten in propageren de Nederlandse autoriteiten, met de media in hun voetspoor, dat uiteenlopende culturen op voet van gelijkwaardigheid moeten integreren. Onzin, weet Van Waning. Cultuur is binding. Dus een multicultuur zal slechts tot ontbinding leiden. Er zal volgens hem altijd een bepalende cultuur zijn, waarnaar anderen zich moeten richten.

Lang voor Bolkestein en Scheffer het onderwerp salonfähig maakten, publiceerde Van Waning daar al over in NRC-Handelsblad en Het Parool (1991). Het leverde hem uitnodigingen op voor discussies ten huize van Bolkestein. Maar ondanks verwoede pogingen heeft hij de kolommen van de Volkskrant niet met zijn culturele verhaal kunnen bereiken. Hoe meer afwijzingen, hoe hardnekkiger werden zijn pogingen.

De samenwerking werd niet bevorderd door brieven waarin hij de redactie met de Inquisitie vergeleek, redacteuren zelfgenoegdzaamheid verweet en de pers gebrek aan incasseringsvermogen. Censuur is een tweede natuur voor de Volkskrant geworden, aldus Van Waning. 'Hoe komen mensen met zo veel minachting voor de burger/lezer toch aan een baan bij die krant', vroeg hij zich af in een brief.

Recent heeft ook Forum Online voor hem afgedaan, omdat de redactie de discussies voortdurend zou willen sturen. In een ombudsman die door de redactie betaald wordt heeft hij so wie so geen vertrouwen. Inmiddels is Van Waning een groot kenner van de Volkskrant. Weinigen zullen het blad zo nauwkeurig volgen. Hij spreekt over redacteuren of hij ze jaren persoonlijk kent. Waarom al die moeite voor een dagblad waarop zoveel is aan te merken? Opzeggen van het abonnement zou voor de hand liggen. Dat is volgens Van Waning te gemakkelijk. Hij vind de Volkskrant geen slechte krant, maar wel een dagblad dat zijn macht ten opzichte van de lezers misbruikt en waarin commercialiteit tot corruptie leidt.

In dezelfde krant waar voor strenge milieumaatregelen wordt gepleit, staan immers pagina's advertenties voor lange vliegreizen. Van Waning: 'Zo werkt het nu eenmaal, dat weet ik ook wel. Maar als een lezer zich daarover uit wil spreken moet zijn brief wel worden geplaatst.' Hij staat zeer argwanend tegenover weigering van brieven wegens plaatsgebrek of inkorten zonder overleg met de auteur. 'De brievenpagina's zijn van de lezer', stelt hij. 'In hun teksten mag niet selectief geschrapt worden.' De Volkskrant is nog niet van hem af. Van Waning vervolgt zijn kruistocht tot de lezer de plek krijgt die hem toekomt. 'Ik heb wel mijn toon aangepast om niet iedereen tegen de haren in te strijken.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden