De tweede achternaam van Pedro Delgado

MET TOENEMEND genoegen sta ik degenen te woord die mij, omdat ze weten dat ik een fanaat ben, meedelen dat ze dit jaar zullen afzien van het volgen van de Tour de France....

'Het is niet leuk meer, met al die doping', zeggen ze.

Of: 'Er doen maar zeven Nederlanders mee en die zijn ook nog kansloos, dus voor mij hoeft het echt niet meer.'

'Gelijk heb je', antwoord ik altijd. 'Als je nou een decoder van BSkyB op de kop tikt, kun je deze zomer fijn naar cricket kijken.'

Handenwrijvend constateer ik dat de meelopers afhaken. Nog even en we zijn weer onder ons. Hoef ik de komende drie weken tenminste niet meer uit te leggen dat Zoetemelk is gestopt, dat de Tour de France wel eens vaker buiten Frankrijk komt en dat Sjaak Ankertiel geen Nederlander was. (Een veelzeggend en zéér hoopgevend signaal is dat we dit jaar op RTL verschoond zullen blijven van de avonturen van Rick Nieman in de Tour de France. Terwijl ik, om aan diens gebazel te ontsnappen, dit jaar tijdens de Ronde speciaal een huis in Italië heb gehuurd. Zul je zien dat ik Rick dáár tegenkom en dat-ie over de Tour begint.)

Mijn liefdes deel ik bij voorkeur met een select gezelschap. Helaas viel ik op allemansvriendjes als voetbal, schaatsen en wielrennen. Gedurende mijn Engelse jaren heb ik verwoed geprobeerd verliefd te worden op cricket, maar dat lukte niet. Ik viel al in slaap vóór we de liefde konden bedrijven, zo saai vond ik het. Jammer, want als echte cricketliefhebber heb je weinig last van kletspraatjes en behoor je, in Nederland tenminste, tot een eliteclub met een eigen geheime taal. Dat is mooi.

Wieler-, schaats- en voetbalinsiders worden voortdurend opgezadeld met de meninkjes van meehobbelende wijsneuzen. Vorige week in deze krant nog. Ronald Plasterk, die toch best een verstandige column in de vingers heeft, over doping. Uit bijna elke zin bleek zijn onwetendheid over topsport in het algemeen en wielrennen in het bijzonder. De dopingdiscussie van de afgelopen 35 jaar was hem kennelijk even ontgaan. Ik dacht even dat ik de krant van 28 juni 1971 zat te lezen.

Ik zeg maar zo: als je ergens de ballen van weet, kun je beter je mond houden. Van meelullen is nog nooit iemand beter geworden. René Zwaap, onlangs in De Groene Amsterdammer, over het Nederlandse voetbal. Ook zo'n figuur die tijdens het wachten bij de afhaalchinees per ongeluk een half wedstrijdje heeft gezien en zich vervolgens voldoende geëquipeerd acht het definitieve oordeel uit te spreken over Oranje en Van Gaal. Kant noch wal.

Jongens, de vrijheid van meningsuiting is een kostbaar goed, daar moet je geen misbruik van maken.

Sport is juist zo leuk, zeggen ze, omdat íedereen erover kan meepraten. Dat is een vergissing. Ik houd erg veel van mijn schoonmoeder, maar als zij over sport begint haak ik af. Gelukkig doet ze dat zelden, want ze weet dat ik geen zin heb om uit te leggen dat dat rare flubbertje bij het achterwiel een derailleur is en dat die jongen in de gele trui niet de laatste renner uit de Chiquita-ploeg is.

Kijk, over onderwerpen als beeldende kunst, de Haagse politiek, de situatie in het buitenland, de beurs, de Nederlandse literatuur, seks, de slechte bediening in het restaurantwezen, godsdienst, televisie, de moderne filosofie, allerhande vormen van huiduitslag, de bomenkap, het weer, Maartje van Weegen, de walvisvangst, Beethoven, erotische massage, cowboyfilms en eenzaamheid in de nieuwbouwwijken, daar mag iedereen over meepraten. Daar kun je je geen buil aan vallen.

Maar sport, daar moet je verstand van hebben. Zo niet, dan is het voor alle betrokkenen beter je er niet mee te bemoeien. De behoefte erover te praten moet voortkomen uit een hoofd dat overstroomt van kennis en herinneringen en uit een hart vol liefde.

Vrienden van de sport, wanneer u mij binnenkort op een terrasje in Viareggio aantreft achter een cappuccino en de Gazzetta dello Sport en u denkt 'komaan, laten we het eens over de Tour hebben': als u het het geheime codewoord niet kent (de tweede achternaam van Pedro Delgado) doe ik alsof mijn neus bloedt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden