De triagist belt vóór de PR

Wie: Frank van Wijck..

Carel Helder en Peter Hoomans

Het is exact veertien minuten over half negen als vanuit het fietsenrek het geluid van metaal op metaal klinkt. Frank van Wijck is een man van ijzeren regelmaat. Na binnenkomst zet hij het koffiezetapparaat aan, start zijn computer op, doet zijn oortelefoontje in en stopt een cd in de discman. Even zweven zijn vingers boven de toetsen. Hij brengt zijn ogen, die zich verwachtingsvol verdringen achter zijn dikke brillenglazen, tot vlak voor het beeldscherm. Dan typt hij: ‘Voor een electieve appendicitis is de laparoscopische cholecystecomie de gouden standaard.’

1. Wat bedoelt Frank met standaard? Sorry, lezer. Grapje. De vraag luidt natuurlijk: Waar heeft hij het in vredesnaam over?

Omdat u waarschijnlijk toch geen idee hebt, laten we het hem zelf maar meteen even uitleggen: ‘Als je blinde darm ontstoken is, maar niet op knappen staat, dan hoef je de buik niet open te snijden. Je kunt een kijkbuisoperatie uitvoeren, zodat je geen enorme jaap in je buik krijgt, alleen vier minieme gaatjes. Door die gaatjes gaan vier lange dunne buizen. In een ervan gaat een camera en in de andere de instrumenten waarmee de blinde darm wordt losgesneden en naar buiten gehaald.’

‘Kun je door zo’n buisje ook grotere lichaamsdelen verwijderen?’. Frank knikt. ‘Dan wordt er eerst gehakt van gemaakt.’

Op de website van Arts & Auto vinden we een ophelderend ‘Even voorstellen’. Frank van Wijck schrijft sinds 1988 over de gezondheidszorg. Hij was eindredacteur en later hoofdredacteur van Medisch Nieuws , een uitgave van Elsevier, en schreef in de jaren negentig ook voor Revalidatie Magazine en Pharmaceutisch Nieuws.

Sinds 1 februari 2002 is hij freelance journalist en levert hij regelmatig bijdragen aan Arts & Auto. Voor de website van Arts & Auto bericht hij tweemaal per week over actuele kwesties in de gezondheidszorg en voorziet die van kanttekeningen. ‘Weten jullie lezers,’ vraagt Frank, ‘hoe Arts & Auto is ontstaan?’

2. Nou, vooruit dan. Want hoewel het geen jargonvraag betreft, is ie wel leuk. Waar komt Arts & Auto vandaan?

a. ‘Dat is begonnen in de jaren ’20, toen er in Nederland nog niet zo veel verharde en verlichte wegen waren als nu. Vooral de plattelandsartsen, die er bij nacht en ontij op uit trokken, werden massaal uit de autoverzekering gegooid omdat ze continu in sloten en tegen paaltjes reden. Vandaar dat ze zelf een eigen verzekeringsmaatschappij oprichtten, de VVAA, Vereniging Voor Arts en Auto. Daarvan is Arts & Auto het verenigingsblad.’

b. ‘Dat is begonnen in de jaren ’20, toen als enige beroepsgroep de artsen zich per automobiel verplaatsten. Om elkaar van de laatste ontwikkelingen op de hoogte te houden is het blad in het leven geroepen.’

c. ‘Het is begonnen als een snobistisch blaadje van een drietal artsen in de Achterhoek, die daarin om de beurt de lof bezongen van hun eigen, laatstelijk aangeschafte, peperdure voertuigen.’

Frank hoeft zich niet te vervelen, blijkt. Nauwelijks is hij uitgesproken of de telefoon gaat. Het is Henri Neuvel van uitgeverij Benecke. ‘Aktueel komt er weer aan’, zegt Neuvel. ‘Heb je tijd?’Aktueel is een rubriek waarin Frank recente berichten uit de media becommentarieert. ‘In de HAP,’ verduidelijkt hij zachtjes met de telefoon aan zijn oor.

3. Als Frank het over de HAP heeft, bedoelt hij

a. het blad voor urologen.

b. het blad voor instellingskeukens.

c. het blad van de huisartsenposten.

In dit geval neemt hij zich voor z’n licht te laten schijnen over de rol van de triagist, en daarvoor even iemand van de LHV te consulteren. Zijn opdrachtgever vindt het prima. Deadline volgende week dinsdag, noteert Frank in zijn agenda.

4. Wat doet een triagist?

a. Telefoon aannemen en zonodig de dienstdoende huisarts bellen.

b. Huidonderzoek.

c. Handopleggen.

5. En weet u wie er in de LHV zitten?

a. Huisartsen.

b. Huidartsen.

c. Homeopathen.

Onmiddellijk daarna belt PR voor een stukje.

6. PR?

a. Public Relations. Het tijdschrift waarin ziekenhuisartsen ons duidelijk moeten gaan maken dat ze eigenlijk helemaal geen horken zijn.

b. Parametic Release. Het orgaan van de Centrale Sterilisatie Afdeling.

Voor PR moet er iemand telefonisch worden geïnterviewd over de EN13795.

7. De EN13795 is:

a. De Europese Norm betreffende operatiejassen en afdekmateriaal.

b. De nieuwe Wet op de Openbaarheid van Medische Gegevens.

c. Elektrische nagelknipper.

Tikken, bellen, tikken, bellen... tot half elf zwijgt de telefoon. Om elf uur neemt Frank zelf even de hoorn ter hand – voor grote interviews maakt hij persoonlijke afspraken –, maar verder wordt er onafgebroken op het toetsenbord gerammeld. Dan een halfuurtje lunchen en ontspannen met een kwart litertje melk, twee bruine boterhammen en Ian Mc Ewan’s Roman Black Dogs, en voort gaat het tot vijf uur, half zes. Als freelancer heeft hij zijn oude kantoortijden aangehouden. Het grote verschil is dat hij nu voor veel meer tijdschriften (o.a. De Huisarts, De Psychiater, Medische Oncologie) en websites (vvaa.nl, covertalk.nl) werkt in vergelijking tot vierenhalf jaar geleden, toen hij voor zichzelf begon. Volgende week heeft hij zes deadlines; ‘er lopen veel dingen door elkaar’, zegt hij. Gisteren zat hij tegenover twee inspecteurs van de Inspectie voor de Gezondheidszorg, morgen heeft hij een afspraak met een nefroloog voor het Pharmaceutisch Weekblad. Hij probeert zoveel mogelijk in het jargon van de doelgroep te schrijven.

8. Nefroloog, Frank?

A. ‘O, sorry. Een nierspecialist.’

B. ‘Ofwel een lijkschouwer, in de volksmond’

C. ‘Dat is een Deskundige op het gebied van pijnbestrijding.’

Of hij, tot slot, niet hypochondrisch wordt van al die medische zaken? Frank: ‘Nee, gelukkig niet zeg. Ik koppel het niet aan mijn eigen geestelijk welbevinden. Lang geleden had ik eens een gesprek met een revalidatiearts over een vrouw van 35 met een ernstige zenuwaandoening. Ze was in een rolstoel terechtgekomen, baan kwijt en sociale contacten, enfin. Ik zei: “Wat verschrikkelijk.” Die arts keek me niet-begrijpend aan en vroeg: “Wat bedoelt u?” Dat leer je wel. Het is gewoon je werk. Het enige waar ik wel eens moeite mee heb, is als het over kinderen gaat. Omdat die niet weerbaar zijn, natuurlijk.’

Carel Helder en Peter Hoomans

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden