De Tour saai? Nee, geloofwaardig, zegt de winnaar

Bradley Wiggins heeft een advies voor iedereen die beweert dat de Tour de France dit jaar saai was: wen er maar aan. Het was in zijn ogen de doping die de romantiek van de Tour deed branden. En nu de doping uit het wielrennen raakt, kunnen renners nog slechts in kleine stapjes progressie boeken.

Het was een boude stelling die Wiggins zaterdag poneerde tijdens zijn afsluitende speech deze Tour. Wie nog renners wilde zien die 220 kilometer door de bergen soleerden, was een dromer. In de realiteit was het niet mogelijk dat iemand dat kon. Wiggins vergat voor het gemak even dat de echte klimmers van deze generatie, Alberto Contador, Andy Schleck en Samuel Sanchez, door omstandigheden thuiszaten.

De twijfel blijft altijd in de wielersport. Daarvoor sleept die een te lang verleden met zich mee. Wiggins zocht naar het bewijs dat het de goede kant op ging met het wielrennen. Het feit dat niemand hem kon bedreigen in de bergen met een verschroeiende aanval, zei volgens hem alles over de staat van de sport. Marco Pantani, Richard Virenque, Floyd Landis, Michael Rasmussen: ze zijn in zijn ogen allemaal ongeloofwaardig als kampioen. En ja, hij had als jongetje voor de televisie ook van hen genoten.

Het beleid van de internationale wielerunie en vooral de no-needles-policy, waarbij de ploegdokters geen naalden meer mogen gebruiken, werkt, zei hij. De Tour is menselijker geworden, concludeerde de 32-jarige Brit.

Hij kreeg bijval van oudgediende Jens Voigt. De focus op het detail bij de ploeg van Wiggins en de optelsom daarvan is het verschil dat we deze Tour zagen, aldus de 40-jarige. Bij Team Sky noemen ze het the aggregation of marginal gains.

Het klinkt altijd wat potsierlijk. De voorbeelden die worden gegeven om de voorsprong te verklaren, zijn zo voor de hand liggend dat de vraag gerechtvaardigd is of Wiggins 'nou degene is die zo slim is, of de anderen zo dom?'

Het lukte Team Sky ook niet altijd sereniteit uit te stralen. Toen gevraagd werd waarom het - in alle stilte - voor Geert Leinders had gekozen als nieuwe teamdokter, kwam het daar niet goed uit. De ploeg zegt zero tolerance voor te staan. Leinders, van 1996 tot 2009 werkzaam bij Rabobank, heeft nog niet zo lang geleden verklaard dat zero tolerance niet bestaat in het wielrennen.

Dave Brailsford, hoofverantwoordelijke bij Sky, verklaarde dat Leinders nodig was om te bepalen welke behandeling gevraagd was voor de zadelpijn van Edvald Boasson Hagen. En dat ze zijn expertise nodig hadden als het in de wedstrijd heel erg heet zou worden.

Met in achterhoofd de totale overheersing van de Britten op de bloedhete wielerbaan van Peking tijdens de Spelen van 2008, klonk dat al wat naïef. Net als toen Wiggins zaterdag ging uitleggen wat volgens hem deze Tour het verschil had gemaakt. Ze deden een cooling down na de etappes. Hij ging vroeg naar bed, zei Wiggins, hij dronk veel om uitdroging te voorkomen en ze hadden een eigen kok mee naar Frankrijk.

Lance Armstrong zal dubbel liggen van het lachen als hij het hoort. Diens laatste Tourzege dateert van 2006, maar iets nieuws zal hij in het discours van Wiggins niet hebben gehoord.

De Brit had het moeilijk als de advocaat van de duivel het toneel betrad. Hij herhaalde zaterdag in een tirade dat de kritiek van mensen die geloofden dat je doping nodig hebt om de Tour te winnen, hun eigen ijdelheid rechtvaardigt, omdat ze zich niet kunnen voorstellen ooit iets met hun eigen leven te doen.

De open brief die hij The Guardian liet publiceren, was historisch; zijn toelichting in de perszaal aanstekelijk. Maar inhoudelijk viel er wel iets op aan te merken. Wiggins beweerde alles te verliezen als hij doping zou gebruiken. Dat was geen overtuigend argument. Het was niet anders dan voor Alberto Contador, Floyd Landis of Lance Armstrong, die de verantwoordelijkheid van een nog groter imperium draagt.

Doping verdwijnt nooit uit de Tour. Remy di Grégorio werd op de eerste rustdag van zijn bed gelicht door de Franse politie en uiteindelijk voorgeleid op verdenking van het gebruik van en de handel in dope. Op de tweede rustdag kreeg Fränk Schleck bericht van de UCI dat in zijn urine sporen van het verboden middel xipamide waren gevonden.

Ze speelden beiden geen rol van betekenis deze Tour en dus konden hun escapades zijn zege niet overschaduwen, vond Wiggins. Hij had gewoon heel hard getraind, volgens het mantra van zijn vertrouwensman Shane Sutton: 'Train hard, race easy'. Dat was zijn geheim. Wiggins had gewoon aan zijn tekortkomingen gewerkt, zonder zijn kwaliteit te veronachtzamen.

Het Tourschema van 2012 was met twee lange tijdritten in zijn voordeel geweest. De voormalig achtervolger was daarin oppermachtig en er was niemand om hem uit te dagen in de bergen. Zijn prestatie blies niemand van de sokken. Of dat saai was? Dat zullen Alberto Contador en Andy Schleck volgend jaar moeten bewijzen.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden