De therapeuten

IN DE echte medische wetenschap kunnen ze van alles: iemand vaccineren tegen enge ziektes, een varkenshart implanteren, het geslacht van een nakomeling beïnvloeden, zwangerschap bij oudere vrouwen mogelijk maken, straks zo ingenieus aan je genen schudden dat je driehonderd kunt worden....

Jan Blokker

Erg vinden ze dat in vrome kringen, want dat kan de Here Here nooit bedoeld hebben.

Misschien niet, ik heb geen idee, ik was er niet bij.

Wel moet ik vaak denken aan James Thurber, die in 1923 de première bijwoonde van Cecil B. De Mille's Tien Geboden, en na afloop zei: 'Zo zou God het ook hebben gedaan als Hij de centen had gehad.'

Wat ze in de paramedische branche uithalen lijkt me persoonlijk een stuk erger. Als het aan mij ligt altijd liever genetische dan therapeutische manipulatie.

Een poosje geleden zag ik weer een voorbeeld, in de een of andere actualiteitenrubriek: een echtpaar dat door z'n dochter was beschuldigd van incestueuze handelingen. Het meisje was jarenlang 'onder behandeling' geweest, en hoe langer de therapie had geduurd, des te vreselijker was de ontucht geworden, des te groter het aantal martelingen, ongewenste kinderen en abortussen. Bewezen was er niets, maar de ouders waren getekend, voor het leven.

In de studio hadden ze ook een 'klinisch psycholoog' uitgenodigd, als getuige-deskundige.

Die had natuurlijk moeten zeggen:

'Ja, ik weet 't niet. In ons vak, als je het een vak mag noemen, weten we eigenlijk helemaal niks. Het komt voor dat we namens een of ander Pieter Baan-achtig Centrum een delinquent die al vijf kinderen heeft verkracht en vermoord voor geheel genezen verklaren, en hij is nog niet op vrije voeten of hij verkracht en vermoordt de zesde. Maar omgekeerd kan ook. Net als bij lichte gevallen. Drie weken of twaalf jaar in therapie? Maakt geen verschil. We doen veel literatuurstudie, d.w.z. dat we mekaar napraten, en dat noemen we dan empirie. Maar echt iets weten, en op de schouders van je voorganger klimmen en dan nog meer weten? Nee. Een labiele patiënte zal in handen van een therapeut alleen maar labieler worden. Dat is, zou je moeten zeggen, het grote nadeel van onze beroepsgroep: naarmate ons aantal toeneemt, groeit niet zozeer onze kwaliteit als wel onze klantenkring.'

Maar dat zei de pseudo-arts allemaal niet. Hij hield zijn kwakzalvende collega de hand boven het hoofd, en maakte die ouders (nog geen klanten) nog verdachter dan ze zich al moesten voelen.

't Allerergst wordt 't als een gesjeesde therapeutische grasduiner - ik noem maar iemand: Tom Verheul - de kans krijgt om de praktijk op televisie te gooien. Nee, niet bij de goddeloze commerciëlen. Bij de NCRV, waar anders.

Liefst twee programma's onder de titel Verborgen moeders, dus twee gezinnen verdacht, twee dorpen aan de schandpaal, bij mekaar wel acht zwangerschappen, tien babymoorden en twaalf verkochte vruchten, en in alle ranzige pseudo-anonimiteit twee therapiepatiëntes die voor de verlekkerde zomerkijker hun griezelverhaal mochten doen.

Allemaal onbewezen, maar tegenover NRC Handelsblad verklaarde de programmamakende wonderdokter gisteren dat hij de vrouwen hun 'coming out' wilde laten beleven, en tot de geschrokken familie had hij, every inch de scherprechter, namens de godvergeten christenheid gezegd: 'Weerlegt u het maar.'

Hij deed dat trouwens in gezelschap van 'zijn eindredacteur en de manager cultuur en godsdient van de NCRV'.

Getverderrie.

Maar dat bedoel ik. God geve ons een geneticus die ons verlost van de omroeptherapie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden