De Telegraaf is ónze kutkrant

Sjuul Paradijs kreeg een heldenafscheid van zijn redactie, maar ook hij kon als hoofdredacteur de vrije val van de krant van wakker Nederland niet tot staan brengen.

Beeld ANP

Het is een aandoenlijk, beetje oubollig gebruik in de krantenwereld: de redacteur die na 30, 40 trouwe dienstjaren afzwaait, wordt tijdens een etentje bedankt met een afscheidskrantje. Behulpzame collega's van de opmaakredactie knutselden in het bekende stramien een paar liefdevolle stukjes van collega's in elkaar waarin de jubilaris op vrolijk vileine wijze wordt uitgezwaaid.

Het moet een vergissing zijn geweest, maar afgelopen dinsdag liet de bezorger per ongeluk het afscheidskrantje van Sjuul Paradijs op de deurmat ploffen. 'Sjuul, deze krant is voor jou', meldde de voorpagina in chocoladeletter. Dus niet voor mij.

Alle clichés van het afscheidskrantje stonden erin. Creatief met krant: het hoofdredactioneel commentaar bestond enkel uit de woorden 'Bedankt, Sjuul!' Een minder begaafde collega had een parabel gemacrameed over een vermagerde woudreus in een woud vol vrije woorden.

Pièce de resistance was een profiel waarin de vertrokken roerganger werd doodgeknuffeld: 'Wij zijn allemaal een beetje Sjuul'. Bij ruzie kwam hij bij je thuis andijviestamppot eten, op de redactie liepen Spaanse asielhonden. Kortom: 'Sjuul is Sjuul en De Telegraaf en hij deugt.'

Sjuul Paradijs. Beeld ANP

Een dag later namen de mastodonten van De Telegraaf (onder wie Thomas Lepeltak, voorheen Stan Huygens) het nog voor good old Sjuul op in een open brief aan de raad van bestuur, die van zins zou zijn delen van de krant (Privé, Telesport, de Financiële Telegraaf) zelfstandig te laten voortbestaan. Hoeveel huilende chefs ruiken hun kansen al?

Het was allemaal de schuld van investeerder Frank Botman, volgens Quote 'een machiavellistische investeerder die dagelijks zijn geld telt en obsessief de beurs volgt, maar verder geen enkele hartstocht voelt voor de krant.' Dat laatste bleek al in een enkele maanden oude absurdistische dialoog met Botman op website 7Ditches.tv. De Telegraaf is volgens Botman 'trusted', maar heeft 21 'sub-brands'.

De Telegraaf is een merk, Privé is een merk, maar Evert Santegoeds is ook een merk. Journalisten moeten volgens Botman 'content-units' worden, liefst in bv-vorm. Over de digitale toekomst: 'Je gaat je non-consumptive moments uiteindelijk fullfillen met het consumeren van content.' Dat moest allemaal leiden tot 'utility'.

Een nieuwe episode uit Jiskefet.

Dat moet allemaal zonder Paradijs. Maar de baas van mediamonster De Telegraaf heeft bij het (vermoedelijk gedwongen) vertrek van Paradijs zelf kilo's boter op de kop. De overname van Hyves: net nadat de hype over was en de jeugd massaal overstapte op Facebook en Instagram. Het tabloidformaat: veel te laat.

Gebouw van De Telegraaf in Amsterdam. Beeld ANP

En is het toeval dat de opkomst van omroepen WNL en Powned, in het zadel geholpen door het Telegraafconcern, gelijke tred vertonen met de dalende oplagecijfers van de papieren krant? Televisie, zowel publiek als commercieel, is nu driemaal De Telegraaf. Prominente 'subbrands' John van den Heuvel en Evert Santegoeds staan er avond aan avond boeven en scheidende BN'ers te vangen. Vaak ter promotie van hun verhaal in de krant, maar wie die krant niet leest, hoort op tv al alles over Willem Holleeder en de echtelijke perikelen van Martijn Krabbé. 'EXCLUSIEF' in de krant? Ja, voor vijf minuten.

Dat Paradijs de beste kapitein was voor zijn matrozen, geloof ik onmiddellijk. Het doet er alleen niet toe. De kapitein die machteloos toeziet hoe zijn schip water maakt en de reddingsboeien niet weet te vinden, doet iets fout. Logisch dat de stuurlui aan de wal ingrijpen.

Kortom: de krant van wakker Nederland heeft een beetje zitten slapen. Welke reddingsplannen had Sjuul eigenlijk?

Sjuul claimde altijd op te komen voor 'de hardwerkende burger', 'de ruggegraat van Nederland'. Die burger had hem echter al lang laten vallen, ondanks campagnejournalistiek in chocoladeletter. De achterblijvers werden deze week het bos in gestuurd. Want beter dan het personeelskrantje had De Telegraaf zijn lezers kunnen informeren over de werkelijke gang van zaken in het bedrijf, en de toekomst van de geliefde krant.

De Telegraaf berichtte donderdag paginagroot over de problemen in de dagbladwereld, maar over de werkelijke medische toestand van het mediamonster tast de arme lezer nog geheel in het duister. Doodzonde.

Geen enkele reden om vrolijk te doen over de ondergang van het bastion. Want De Telegraaf is een (goed gemaakte) kutkrant, maar wel ónze (goed gemaakte) kutkrant.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden