De te kloppen man blijkt toch niet te kloppen

ROUBAIX - De een kon zichzelf wel voor zijn kop slaan, omdat hij een bijna zekere triomf uit handen had gegeven. De ander lachte hardop, nu al dat fietsen op een wielerbaan hem eindelijk eens succes had gebracht. Maar Sep Vanmarcke en Niki Terpstra werden het er niet overe eens of er meer voor ze in had gezeten dan tweede en derde te worden in Parijs-Roubaix.


De Belg in Nederlandse dienst bezorgde Blanco Procycling bijna het grootste eendaagse succes van de ploeg, de geschiedenis van geldschieter Rabobank meegerekend. Met Fabian Cancellara in zijn wiel was Vanmarcke (24) vol vertrouwen de Noord-Franse wielerbaan opgedraaid. Daar bleek een halve meter de scheidslijn tussen eeuwige roem en een ereplaats waarmee hij weinig opschoot.


Vanmarcke wist zelf als geen ander dat hij zondag een unieke kans had laten liggen. Hij maakte zelfs een betere indruk onder het stof van de 27 kasseistroken dan Cancellara, die een groot deel van zijn krachten had opgeofferd aan het beteugelen van alle aanvallen voordat de finale aanbrak.


Toen Cancellara in de laatste kilometers bij hem weg probeerde te rijden, gaf Vanmarcke geen duimbreed toe. 'Ik had hem in de tang', stelde hij doodgemoedereerd vast. 'Hij kreeg mij er ook niet af, hoe vaak hij het ook probeerde. Hij was klopbaar vandaag.'


Terpstra was het met hem eens. 'Niet zo imponerend als voorheen', oordeelde hij over Cancellara. 'Al heeft iedereen op zijn wiel gereden. Het is hem echt moeilijk gemaakt vandaag. Dat hij dan nog wint, is dan wel weer klasse.'


De Zwitser was als grootste kanshebber een dankbaar doelwit in de 255 kilometer lange koers. Maar gebutst door twee valpartijen in een paar dagen tijd, bleek hij niet in staat om een heel peloton zijn wil op te leggen zoals in de Ronde van Vlaanderen. En met Tom Boonen gehavend op de bank, durfde een heel contingent anderen aanspraak te maken op een hoofdrol in Roubaix.


Ook de nummers twee en drie waren vastberaden iets te laten zien. Vanmarcke omdat hij daarmee zijn eerste voorjaar bij Blanco nog iets van kleur kon geven, na een val op zijn knie in Tirreno-Adriatico. En Terpstra was een week eerder in de Ronde van Vlaanderen nergens te bekennen geweest, toen juist van hem wat werd verwacht.


Dat zijn kopman daarin voor de zoveelste keer dit seizoen op de grond had gelegen, was misschien wel doorslaggevend voor zijn optreden in Parijs-Roubaix. Zonder Tom Boonen mocht Terpstra zich verheugen op een vrije rol in een wedstrijd die hem van alle klassiekers het beste ligt. Zijn vijfde plaats van vorig jaar bleek een regelrechte opmaat naar de volgende stap.


Die zette de 28-jarige Terpstra gisteren met verve, op vertrouwde grond. Bij zijn ploeg Omega Pharma-Quickstep wisten ze dat de Noord-Hollander met al zijn ervaring op de wielerbaan niet zou teleurstellen. Dus timede hij zijn sprint beter dan Greg Van Avermaet en Damien Gaudin. 'Ik heb die Zesdaagsen genoeg geoefend. Ik dacht, laat ik er dan maar een keer van profiteren ook', klonk het droogjes.


Geef Terpstra maar Roubaix in plaats van de Ronde. 'Zo zwak als ik mentaal in de Ronde was, zo sterk was ik hier', concludeerde hij tevreden. De ploegleider van Vanmarcke zei het hem na, over zijn eigen renner. 'Sep verteert de Vlaamse heuvels niet zo goed als de kasseien. En de inhoud voor zo'n zware koers had hij al', aldus Nico Verhoeven.


Vanmarcke schoot weinig op met die vaststelling. Met Cancellara en Stybar was hij als eerste het Carrefour de l'Arbre opgedraaid. Omdat Stybar tegen een fotograaf opbotste, waren er aan het eind van de kasseienstrook nog maar twee koplopers over. Zo groeide bij Vanmarcke de hoop op een goede uitkomst, zeker toen zijn ploegleider hem in de laatste kilometers een hart onder de riem kwam steken.


Verhoeven herinnerde zijn renner nog eens aan de Omloop Het Nieuwsbladvan vorig jaar. Vanmarcke rekende toen in de sprint als jongste van het stel af met Boonen en Juan Antonio Flecha. 'En Cancellara is niet zo snel als Boonen', klonk het vanuit de ploegleiderswagen.


Uiteindelijk bleek de ervaring van de winnaar doorslaggevend. Vanmarcke werd, zei hij, zekerder van zijn zaak met elke meter dat het velodroom naderde. Cancellara toonde daarentegen geen spoor van emotie, ondanks alle keren dat hij in een sprint het onderspit had moeten delven.


Na alle nederlagen in Milaan-Sanremo, bleek een halve meter genoeg om zich de kassei toe te eigen die de winnaar in Roubaix ten deel valt. Terecht, vond Terpstra. 'Er was vandaag geen betere.' Vanmarcke kon die waardering voor de winnaar nog niet over zijn lippen krijgen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden