De stadsmuren van Amerika

Historici zal later vooral de vraag fascine­ren waarom dit ongekende vertoon van Amerikaanse incompe­tentie, arrogantie en leugenach­tigheid ook bij ons nog zolang verdedigers heeft gevonden.

Hoeveel nonsens passen er in één zin? De Amerikaanse superhavik Kimber­ly Kagan doet in de Volkskrant (19 maart) een recordpoging: "We zien het potentieel van een stabiel, democratisch, vrij Irak, in vrede met zijn buren en geallieerd met de VS in de oorlog tegen terreur". In werkelijkheid gaat het om de stabiliteit van het kerkhof na etnische zuiveringen en een vazallenbewind dat in de beste imperialistische tradities als militair steun­punt moet dienen om de olievoorziening veilig te stellen, gelijk ook door ex-Fed-president Alan Green­span is erkend.

Inmiddels zitten we in de fase waarin de brandstich­ters de omstanders verwijten hen niet stilzwij­gend bij het blussen te gehoor­zamen. De tv-docu­men­taire No end in sight maakte opnieuw duidelijk hoezeer Bush en consorten, gefixeerd op hun eigen schijn­wereld, alle experts en inlichtin­gen­diensten bewust negeerden. En de enige vraag die Blair aan zijn deskun­di­gen wist te stellen: of zij niet ook vonden dat Saddam uniek slecht was? Arie Elshout acht dat alles secun­dair: naast het nieuwe leren is er nu ook de nieuwe journalistiek, waarbinnen politieke oplichting niet erg heet te zijn als die maar in het teken staat van de hoop.

Wat mijn medehistorici zodoende later vooral zal fascine­ren, is de vraag waarom dit ongekende vertoon van Amerikaanse incompe­tentie, arrogantie en leugenach­tigheid ook bij ons nog zolang verdedigers heeft gevonden. Hun verkla­ring zal de volgende vier elementen bevatten:

  1. De schaamte van de bedrogene voor de eigen goedgelovigheid, die tot ontkenning leidt. Daarom verbiedt Balkenende elk Irakonderzoek.
  2. De verlatingsangst: wat Washington ook doet, wij moeten volgen om niet in de steek gelaten te worden.
  3. Het 1945-sentiment van de goede VS: niet durven weten dat een democratie volledig kan ontsporen.
  4. Het daarmee samenhangende mentale onvermogen de 'preventieve zelfver­dediging' als propagandaleugen te ontmaskeren. Ook de Romeinen wisten ooit hun agressie steeds als pure defensie te verkopen. Maar na vier eeuwen vechten stonden de stadsmuren van Rome wel aan de Rijn.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.