De sprinter moet het tegenwoordig zonder trein oplossen

Sprinters moeten het tegenwoordig zelf maar uitzoeken. Was het tot een jaar of twee geleden zaak om een goede trein te hebben die de sprinter afzette, een spoorwegmetafoor voor een groep ploeggenoten die voor een goede positie van de afmaker rijden, is een massasprint winnen een eenmansaangelegenheid geworden.

De massasprint naar Bern, etappewinnaar Sagan in het groen, rechts van hem Kristoff. Beeld Klaas Jan van der Weij

Niet toevallig won Peter Sagan maandag in Bern zijn derde etappe deze Tour de France. Zodra de finish niet biljartlakenvlak is, komt de Slowaakse wereldkampioen bovendrijven. Maar hij heeft ook geen ploeggenoten nodig die hem in de laatste honderd meter lanceren.

Nog niet zo lang geleden zag een massasprint er van boven heel anders uit. Linten uniform gekleurde renners, de man die het moest afmaken ergens op de vierde of vijfde positie. Mark Cavendish behaalde zo, met luitenant Mark Renshaw, z'n grote successen. Nu zijn er wel treinen te zien, maar al kilometers voor de finish vaak. Om bijvoorbeeld een groep vluchters terug te halen, of de race voor anderen al zo hard te maken dat ze aan het einde geen puf meer hebben.

'Er zijn bijna geen pure sprintploegen meer', zegt Marc Reef, ploegleider bij Giant-Alpecin, 'en je ziet bijna niet meer dat een ploeg één lijn trekt. Alleen Lotto-Soudal en Etixx-Quick-Step zijn hier voor de sprint. De rest heeft vaak én een klassementsrenner, én een paar jongens die mee willen sprinten. Beiden moeten hun weg zien te vinden in de finale. Het doel is dus eerder om de treinen van Lotto en Quick-Step te ontregelen dan om zelf iets te organiseren. Er vinden dan ook over de hele breedte van de weg gevechten plaats.'

Giant-Alpecin zelf, de ploeg waar Marcel Kittel groot werd als sprinter, is in de Tour met andere doelstellingen dan een massasprint en dus een etappe winnen. 'John Degenkolb is nog aan het terugkomen na een zware val tijdens een training', zegt Reef. 'We gaan meer voor het klassement met Warren Barguil. We kunnen daardoor niet meer zomaar op kop gaan rijden en de sprint aantrekken voor in feite het hele peloton.'

Bve het ontbreken van de treinen van renners is er nog timing, zegt ploegleider Patrick Lefevere van Etixx-Quick-Stehalep. 'Je moet ijskalm blijven en de rest laten rijden. We hebben soms te vroeg de kop gepakt, toen Kittel won in Limoges hebben we dat Lotto laten doen. Later zijn we juist weer te ijskalm gebleven. De meeste winnaars komen uit de tweede lijn, ploegen zijn in de finale al opgerookt. Trek nog maar eens iets aan in de finale als je al kilometers tegen 60 per uur hebt gereden. Dan is de kop eraf. Sprinten is deze Tour een spel van de details geworden.'

Sagan

Het verschil waarmee Sagan won is ook terug te brengen tot een detail en timing. Niet voor niets moest er deze Tour al twee keer een foto aan te pas komen om de werkelijke winnaar aan te wijzen.

Nummer twee Alexander Kristoff zette in Bern nog aan vlak voor de streep en trok daarmee als het ware zijn fiets naar achteren. Het plan was om zijn voorwiel daarna nog naar voren te 'gooien', zodat het als eerste over de streep zou kunnen. Sagan timede juist wel goed en zag zijn wiel als eerste over de finish gaan. Het verschil, in de woorden van Sagan: 'Just a little piece of a tire.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden