Column

De sportzomerse lichtheid is ondraaglijk

Als je als zenderbaas zo bezeten bent van sport, toon dan je ballen. Draai er niet omheen.

Henry Schut, Hugo Borst en Rafael van der Vaart tijdens de eerste uitzending van NOS Studio France. Beeld anp
Henry Schut, Hugo Borst en Rafael van der Vaart tijdens de eerste uitzending van NOS Studio France.Beeld anp

Nog één keer, dan hou ik erover op, erewoord. Maar op het dieptepunt van die vermaledijde 'sportzomer' in de media, mag ik nog eenmaal een discus werpen naar de kwelgeesten die me hebben veroordeeld tot de leegte in de ether.

Gelukkig ben ik niet de enige. De VPRO-gids van deze week schrijft: 'Hoe hard presentatoren en zenderbaasjes ook blijven roepen dat er voor nieuws en actualiteiten meer dan genoeg ruimte overblijft, feit is dat Radio 1 de hele zomer gedomineerd wordt door geouwehoer over sport.'

Hoort u het ook eens van een ander.

Na een eerder stukje hebben bedroefde makers van geofferde programma's me gemaild, blij dat iemand het voor hen opnam. Zelf hebben ze moedeloos de handdoek in de ring gegooid, het is in Hilversum vechten tegen de bierkaai.

'De sportzomer op Radio 1 is het ideale moment om op zoek te gaan naar alternatieven', schrijft de VPRO-gids nog. En inderdaad: je hóéft natuurlijk niet te luisteren of te kijken. Zenders zat, podcasts ook. Maar het valt niet mee aan het sportvirus te ontkomen. Er wordt in de wereld al eeuwen gebald en gerend. Tegenwoordig wordt dat allemaal voorbesproken, nabeschouwd en uitgekauwd, desnoods door paragnosten en inktvissen. Elk ander gesprek wordt een hordenloop voor de luisteraar: om de haverklap stuit je op een 'sportflits'.

Zondagmorgen zei een stem op Radio 1 dat er ook 'nieuws' was: 'We vervolgen onze voetsporen met de reis van Dostojevski door Europa.' Ik heb dat spoortje OVT niet gehaald; verdronken in een zee van gezwam over gras en gravel.

Zeker: er bestaan begenadigde sportschrijvers en -commentatoren. Liefhebbers genoeg ook: het is ze gegund, echt. Mijn pijn zit in de vanzelfsprekendheid waarmee publieke zenders de minderheid de pas afsnijden en gewaardeerde rubrieken opofferen aan hun hobbyisme. Ook ik heb liefhebberijen. Zodra ik het in mijn hoofd haal daar maandenlang de hele natie mee lastig te vallen, hoop ik dat een crisisteam me ophaalt.

Punt is het malle misverstand van de 'nieuws- en sportzender'. Welke architect heeft bedacht dat die twee iets met elkaar te maken hebben?

De zenderbaasjes zullen weer jubelend met cijfers en statistieken zwaaien. Onlangs onthulde de zenderbaas van Radio 1, Laurens Borst - zijn broer serveert de ballen uit op radio en tv - in vakblad Broadcast Magazine zijn spelstrategie. Elk jaar leidt de sportzomer tot een luisterpiek, knorde hij. Zo 'hopen we de luisteraars die in eerste instantie alleen maar even een paar weken op visite komen, te verleiden om ook na de Sportzomer naar NPO Radio 1 te blijven luisteren'.

Slaap zacht. Radio Tour de France stamt uit 1970. Radio 1 kampt al vele jaren - niet als enige zender, en om diverse redenen - met dalende luistercijfers. Het idee dat luisteraars het hele jaar blijven hangen als je ze 's zomers maar genoeg sport voorschotelt, is dus al 46 jaar een illusie.

Wat rest, is hobbyisme. Als je als omroepbaas zo van sport bezeten bent, toon dan je ballen. Draai er niet omheen en doop je kanaal om tot sportzender. Vier het sportjaar, 365 dagen per jaar. Op een aparte sportzender, zodat je anderen niet van hun luisterplezier en favoriete programma's berooft.

De sportzomerse lichtheid is nu ondraaglijk. Ik verlang naar gewichtheffen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden