De sportzomer, vijf tv-recensenten en onze veelschrijver

Engelandvaarder

Wij hebben een man die sneller schrijft dan zijn schaduw: Peter de Waard, u bekend van een dagelijkse economiecolumn, talloze stukken over bedrijven en de wereldeconomie én ontroerende necrologieën. De stachanovist van de Volkskrant dus. Maar Peter doet alles zelf, terwijl modelmijnwerker Stachanov, die volgens de sovjetpropaganda veertien keer zoveel kolen delfde als het Plan voorschreef, later geholpen bleek te zijn door vele anderen.

De enige die het Peter nadoet, zit in Londen. Daar zit correspondent Patrick van IJzendoorn, gedreven, overal in geïnteresseerd, veelschrijver. Dat doet hij op geamuseerde toon en vol historische en literaire verwijzingen. Dan zit je goed in Groot-Brittannië. Zeker nu de Brexit de zoekende ziel van de Britten blootlegt. Patricks essay hierover is het pièce de résistance van deze zaterdagkrant. Het uur U nadert, maar hij is al maanden niet te houden.

Dat mondde uit in een vermakelijk Brexit-blog, sinds deze week ook in de papieren krant. Wie iets wil begrijpen van de 'anglofiele romanticus' Patrick, én van Engeland, moet het persoonlijke Vonk-verhaal lezen dat hij eind februari schreef als aftrap voor de Brexit-discussie: De twijfels van een Engelandvaarder. 'Als leerling-euroscepticus kon ik me iets voorstellen bij de argwaan die er op het eiland heerst tegen utopische projecten. Er is in de heuvelachtige geest van de Engelsen geen ruimte voor vergezichten', schreef Patrick en zette de Britse en continentale filosofen tegenover elkaar. Uiteraard liet hij het beroemde bord bij Dover niet onvermeld: 'Fog in Channel. Continent cut off'.

Patrick van IJzendoorn.Beeld Sanne De Wilde

Sportzomer

Als ik dezer dagen met mijn zoons op pad ben tijdens een EK-wedstrijd, kan ik ze soms het laatste doelpunt meedelen - meestal ligt dat omgekeerd. Dan ben ik even de redacteuren dankbaar die live die wedstrijd verslaan op de Volkskrant-site. Daar hebben we een aanhoudende stroom met interessante stukken over het EK en andere sportevenementen.

Plus Bellen met Willem (Vissers), onze voorspellingen en de hoogtepunten van de dag. We noemen dat sportzomer, maar die term ligt onder vuur. De publieke omroep gebruikt dezelfde benaming voor een forse ingreep in de eigen programmering. Sommigen moeten hun programma's missen, zoals columnist Jean-Pierre Geelen, geen sportliefhebber. De 'sportzomer' is 'een hedendaags klimaateffect dat in alarmerend tempo toeneemt', schreef hij maandag. 'Zaterdagmorgen blokkeerden ze met hun horrelvoet zomaar mijn geliefde entree tot het weekend: de TROS Nieuwsshow.'

Geelen hekelt de 'polonaisejournalistiek, waarin verslaggeving is vervangen door een viering. Hoe voller ze die sportzomer proppen, hoe schokkender mij de leegte in de oren klinkt.' Daar konden wij van de media het mee doen. Een kennis klaagde laatst bij me dat Jean-Pierre Geelen de oude zure Volkskrant is. Maar ik moet altijd lachen om Geelens mooie formuleringen. Bovendien, antwoordde ik, de Volkskrant moest wel beter gehumeurd en leesbaarder worden, maar een krant zonder kritische geest is zouteloos en verzaakt haar taak. Geelen bespotte deze week ook de koppen van nu: 'Dit is wat we weten over Laura', 'Waarom deze voetbalfans elkaar haten', dat werk. Geelen: 'Hoe. Waarom. Vijf redenen. Zet er tekst onder en je suggereert vanzelf diepgang.' Wij voelden ons licht betrapt.

Tv-recensies

Als Jean-Pierre op dreef is, hoop ik dat u hem niet meer mist als tv-criticus. Dat moet een herkenbare mopperpot zijn, waarschuwden lezers me toen hij stopte met de recensies. En toegegeven, toen V-chef Chris Buur met het idee kwam vijf verschillende jonge auteurs steeds een week te laten schrijven, was ook ik aanvankelijk sceptisch. Maar ik vind het heel leuk - en ik hoop u ook - dat je nu steeds een andere blik krijgt. Zo had ik de confrontatie van het grote ego Mart Smeets en zijn afscheidsprogramma met de pen van Gidi Heesakkers vorige week niet willen missen.

Deze week fileerde Haro Kraak de tv-detective, ons voorgehouden als enige alternatief voor de sportzomer: 'Detectives staren nog steeds vaak en lang naar prikborden met de verdachten erop'. Over voetbalverslaggever Bert Maalderink: 'Bij Maalderink weet je dat de helft van het item zal gaan over hoe moeilijk het is een item te maken met voetballers die niet willen praten, bondscoaches die besloten trainen en persvoorlichters die alles willen controleren.'

p.remarque@volkskrant.nl

Gidi Heesakkers.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden