De sores van een narcist op wondersloffen

Het imago van David Beckham ruikt naar chloor, maar schoon wil het niet worden. In de ogen van de wereld is de middenvelder van Manchester United een knul met te weinig hersenen en te veel geld....

Ronald Ockhuysen

Roep luid 'Beckham!' en de verhalen buitelen over elkaar heen. Beckham is vooral de man van Victoria Adams, beter bekend als zangeres Posh Spice, die in een interview stelde dat Manchester United haar geliefde met een weeksalaris van 150 duizend gulden (exclusief premies) ronduit beledigt. Beckham? Die draagt onder zijn voetbalbroek het liefst een slip van zijn eega. Toch? En gaf hij peuter Brooklyn met kerst niet een speelgoed-Ferrari van een ton?

David Beckham pikt het niet meer. De voetballer - door supporters van tegenpartijen begroet met de meedeiner 'Je vrouw is een stinkende hoer' (gevolgd door 'Are you sure the child is yours?) - schreef een autobiografie. Nou ja. Volgens zijn uitgever verrichtte hij het 'meeste werk'. Een journalist 'steunde' hem.

De beoogde boodschap: David Beckham is een gewone jongen gebleven. De uiteindelijke conclusie: David Beckham heeft opvallend weinig hersens en te veel geld.

Beckham - My World (Hodder & Stoughton) is bedoeld voor de koffietafel. Het boek is strak vormgegeven en helder ingedeeld: eerst tekst, gevolgd door talrijke foto's. Die opsplitsing, in een deel met woorden en een deel met beelden, doet de imago-oppoetsoperatie geen goed.

De voetballer toont zich in het proza de twijfelende tofferik die hij graag wil zijn. Hij vertelt hoeveel hij van zijn vrouw houdt (vooral als zij korte jurkjes draagt), en ook van zijn moeder, zijn kind en van voetbal. Op tanga's en bh's, dagelijks door de post afgeleverd, zit hij niet te wachten - ook niet als ze van weelderig gevormde dames komen, iets dat hij aan de maten van het ondergoed maar al te goed kan aflezen. 'Gezondheid en geluk, dáár gaat het om.'

Zodra woorden plaatsmaken voor beelden, verdampt het verhaal van de gewone jongen met de gouden voeten. Beckham verandert dan in een product dat associaties moet opwekken met schoonheid en smaak.

In My World wordt de voetballer uitgekraamd als toonbeeld van evenwicht en harmonie. Daartoe dolt Beckham op foto's met een bal (in korrelig zwart-wit), blaast hij belletjes met vrouwlief (lekker gek!) en kijkt hij dromerig voor zich uit (met Posh als een wurgslang om zijn lijf gewikkeld). En jazeker: ook dit miljonairsleven herbergt momenten met kitchensink drama: over twee pagina's is te zien hoe Beckham, weggedoken in een jack, zijn Ferrari wast met een tuinslang.

Van de inhoud, prietpraat en plaatjes, hoeft My World het niet te hebben. En toch zegt het boek iets over de hedendaagse voetballer. My World zet definitief een punt achter het tijdperk van de working class hero, die traditioneel zijn geld verzoop en met verkeerde blondines op de divan belandde.

De hedendaagse volksheld is een narcist. Hij heeft geen blote dame op zijn arm, maar New Age-tattoos op de rug. Wonen doet hij in een kasteel, zijn outfit voldoet aan de eisen van het hipste modeblad en de vrije tijd wordt geconsumeerd met een popster die nóg meer verdient.

Van My World werden in Engeland in een mum van tijd 200 duizend exemplaren verkocht. De man in de straat houdt tegenwoordig nou eenmaal meer van patsers dan van anti-helden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden