De soepele overstap van San Siro naar Woudestein

Als speler boekt hij succes met Feyenoord, AC Milan en het Deense elftal. Sinds deze zomer is Jon Dahl Tomasson (37)hoofdtrainer van Excelsior. Gisteravond slaagde de eerstedivisieclub er niet in de stijgende lijn voort te zetten.

ROTTERDAM - Excelsior - PEC Zwolle 1-4

Het was in 1996 dat Jon Dahl Tomasson, toen nog een jeugdig talent bij Heerenveen, geregeld gebruik mocht maken van de kamer van Foppe de Haan. Daar kon hij even in alle rust met zijn ouders in Denemarken bellen. Als Tomasson zich dan in die grote, leren fauteuil liet zakken, kon het gebeuren dat hij zomaar even wegdroomde. Dat zou hij later ook wel willen, trainer zijn. Kreeg hij vast ook zo'n groot kantoor met een leren stoel.


Anno 2013 ís Jon Dahl Tomasson trainer en staat hij op een koude avond in Rotterdam in een lange, zwarte jas de verslaggever van FOX Sports te woord. Geroutineerd rollen de zinnen, in staccato Nederdeens, uit zijn mond. 'Hoort erbij hè, de media te woord staan', zegt hij. 'Dat benader ik serieus, maar het gaat me gemakkelijk af. Het is natuurlijk niet voor het eerst dat ik voor een camera moet verschijnen.'


In zijn vorige leven, als spits van onder meer Feyenoord, AC Milan en Villarreal, haalde Tomasson de Europese top. Hij speelde met Denemarken EK's en WK's, won met Feyenoord de UEFA Cup en met AC Milan de Champions League. Keek hij in het San Siro omhoog, dan zag hij louter steile tribunes met uitzinnige tifosi. Vanavond, op het lieflijke Woudestein, tuurt Tomasson naar het flatgebouw van de Erasmus Universiteit, dat hoog boven de kleine tribunes uitsteekt.


De Deen, 37 jaar, kan er niet mee zitten. Het is appels met peren vergelijken, vindt hij. 'Ik weet heus wel dat Woudestein geen San Siro is, maar ik kan overal werken. Van mijn 18de tot mijn 37ste heb ik door heel Europa gezworven en allerlei culturen meegemaakt. Overal heb ik me gemakkelijk aangepast. Zo is doe ik dat bij Excelsior ook. Het is een fijne club met korte lijnen. In een paar stappen sta ik bij de directeur in z'n kamer.'


Tweeënhalf jaar geleden kreeg hij de kans om bij de Kralingse club aan de slag te gaan, als assistent van John Lammers. Later zat hij naast Leon Vlemmings op de bank. 'Ik ben er blanco ingestapt, puur om te kijken: past dit bij mij?', vertelt Tomasson over de start van zijn trainerscarrière. Het antwoord op die vraag luidde al snel bevestigend. 'Ik geniet elke dag.'


Sinds deze zomer is hij hoofdtrainer. Slechter dan vorig jaar kan hij het in elk geval niet doen: toen hielden de Rotterdammers alleen FC Eindhoven onder zich. De doelstelling deze zomer was dan ook simpel: beter presteren dan vorig jaar. Dat lukt tot nu toe aardig: Excelsior bezet in de eerste divisie een zevende plaats en krijgt alom lof voor het vertoonde spel.


Tomasson kwam er al snel achter dat trainer zijn veel meer is dan zitten in een grote leren fauteuil, zeker bij een kleine club als Excelsior. 'Het is een complex vak. Maar in grote lijnen komt het op twee zaken neer: beheers je het technisch-tactische verhaal en hoe ga je met mensen om? Het is mooi om de progressie te zien. Vijf maanden geleden begonnen we met een jonge, gretige groep. Nu spelen we soms het beste voetbal in de eerste divisie.'


Vanavond hoopt Excelsior de stijgende lijn voort te zetten in het bekertoernooi. Na Go Ahead Eagles en De Graafschap te hebben verslagen, willen de Kralingers nu PEC Zwolle over de knie leggen. En dan het liefst op de manier die Tomasson als trainer voorstaat: met aanvallend voetbal en verzorgd positiespel. Hij mag dan in Italië hebben gespeeld, Tomasson hangt de Nederlandse filosofie aan: presteren en leren gaan hand in hand. Lachend: 'Het enige dat ik uit Italië heb meegenomen is de pasta.'


Ruim tweeduizend toeschouwers hebben wel zin in een stuntje. Waarom zou dat niet kunnen? In de competitie heeft PEC Zwolle al zes wedstrijden op rij niet gewonnen. Vanaf de tribunes scanderen de fans de naam van hun trainer: Jon-Dahl-Tomas-son, lalalalala. En als de spelers het veld op komen, volgt een donderend vuurwerk.


Maar al na tien minuten is duidelijk dat het geen historische bekeravond zal worden. In de zevende minuut weet doelman Jordy Deckers in eerste instantie nog een schot te keren, maar in de rebound is hij kansloos op een inzet van de geslepen PEC Zwolle-spits Fred Benson: 0-1. Drie minuten later slaat Benson opnieuw toe met een kopbal uit een voorzet van Giovanni Hiwat: 0-2.


Op alle fronten is PEC Zwolle de thuisploeg de baas. Verder dan een kopbal van Adil Auassar komt Excelsior in de eerste helft niet. Ook na de rust lukt het de ploeg niet om een vuist te maken. Een kwartier voor tijd beslist Hiwat het duel: 3-0. Daar doet de tegentreffer van Lars Veldwijk (1-3) niets meer aan af. In de slotfase bepaalt Rochdi Achenteh de eindstand op 1-4.


Na afloop staat Tomasson weer voor de camera. Hij straalt nog net zoveel rust uit als aan het begin van de avond. Hij weet ook ook wel dat zijn ploeg verdiend heeft verloren, maar verliest niet de lange termijn uit het oog en complimenteert zijn spelers met de geleverde arbeid. Het leerproces staat voorop, herhaalt hij maar weer eens. En een leerzame avond was het, in alle opzichten.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden