De snik van Stramproy

De Zangeres zonder Naam, overleden in 1998, heeft nu een eigen route in Stramproy. Langs haar jurken, haar bungalow, haar graf.

Oké, het is geen Grand Tour die liefhebbers van haar muziek in Weert en Stramproy langs het graf, haar voormalige bungalow en het aan haar gewijde museumpje van de Zangeres zonder Naam kunnen maken. Maar op de een of andere manier indrukwekkend is de pelgrimage toch wel.


Het is februari in Limburg, net even voor in die contreien het carnaval losbarst, en in de etalages van uiteenlopende winkels in Weert hangen verkleedjurken die de 20-jarige studente in ons reisgezelschap abusievelijk aanziet als permanent geëxposeerde japonnen van de Zangeres. Als een blijvend eerbetoon dus aan een van de beroemdste vrouwen, zo niet de enige, die ooit in die streek hebben gewoond.


Journalisten mogen natuurlijk nimmer actief meewerken aan geschiedvervalsing, maar in dit bijzondere geval gunnen we Mary Servaes dit extra beetje postume bewondering, en houden we onze mond over dat carnaval. Want de Zangeres zonder Naam Route die sinds vorige maand bij wijze van VVV-arrangement in Weert is te boeken, vraagt toch al het nodige inlevingsvermogen van mensen die haar bittere, bepaald niet altijd met geluk en successen geplaveide, levensweg niet heel goed kennen.


Zeker, het fietstraject dat bij de Telstarstudio's van haar platenproducent Johnny Hoes begint en eindigt op het kerkhof waar ze ter aarde werd besteld, voert door mooie bos- en heidegebieden en ander landelijk schoons. Maar wie eenmaal voor bijvoorbeeld de genoemde woning van de Zangeres aan de Prinses Beatrixstraat nummer 8 in Stramproy staat, is toch wel gebaat bij méér informatie dan het speciaal vervaardigde VVV-foldertje kan bieden. Aanbevelenswaardige secundaire reisliteratuur, voor wie dit standaardwerk al niet in huis heeft, zou de biografie van Ben Holthuis kunnen zijn.


In zijn 'alles onthullende' boek, dat nog slechts tweedehands is te verkrijgen, laat de roemruchte Story- en Weekend-reporter bij wijze van spreken inderdaad nog geen scheet van de Zangeres onbesproken, en reken dus maar dat ook haar jaren in de Limburgse bungalow er tot in het kleinste detail staan beschreven.


Ze lag er menigmaal uren verstopt achter of onder het bankstel om zich aan de loerende blikken van door de ramen kijkende fans te ontrekken. En ze had er, alwéér, vrijwel dagelijks te maken met mensen die alleen maar op haar centen uit waren, met onder anderen een bazige huishoudster en een gewiekste accountant in kwalijke bijrollen.


Stramproy is een erg in zichzelf gekeerd kerkdorp, durven we met enige randstedelijke bravoure wel te stellen, maar daarmee is niet gezegd dat een Zangeres zonder Naam-fan er ook niet een beetje zelf als gelegenheidsbiograaf aan de slag kan. In de lokale boek- annex kantoorboekhandel willen we van het personeel weten hoe lang de residentie van Mary Servaes intussen al te koop staat (laatstelijk sinds 2010 en voor 297 duizend euro, om precies te zijn), waarbij we niet geheel toevallig - je bent journalist of je bent het niet - ook op hard nieuws stuiten.


Aangezien de bungalow sinds het verscheiden van de Zangeres in 1998 al víjf keer van eigenaar is verwisseld, bestaat in Stramproy het hardnekkige gerucht dat haar oude huis is 'behekst'. Het zou er met andere woorden doorlopend 'spoken'. We bellen ter bevestiging van een en ander uiteraard direct daarop aan bij de familie K.-I. die ernaast woont, alsmede bij de buren aan de andere kant. Maar dat ze allemaal niet thuis zijn, beschouwen we alsnog als een zegen, want een spannend verhaal moet je ook weer niet willen dood- checken. Allicht dat Mary Servaes ook in spiritistische zin in de harten en hoofden van mensen voortleeft. Zo groots was en is ze nou eenmaal.


Weert en Stramproy zouden volgens Ben Holthuis ook nog wat anonieme taxichauffeurs tellen die zich door de Zangeres na een concert in natura voor een autoritje naar huis hebben laten betalen. Maar hierin willen we haar uitputtende biografie liever niet van nieuw, aanvullend feitenmateriaal voorzien. Mary Servaes, geboren Rietje Bey, zong er tenslotte geen hoge, ontroerende snik minder door. En lezers die zelf ook de Zangeres zonder Naam Route willen afleggen, zullen net als wijzelf toch ook verlangen naar een soort van happy end aan het eind ervan.


Welaan, dat is er gewoon. In het Spieghelpaleis in Stramproy wordt aan de mythe van de Zangeres volop recht gedaan. Hier hangen in haar museumpje onder meer de schitterende jurken die ze ook buiten carnavalstijd werkelijk droeg, en speelt conservator Albert op verzoek op het voor heel Europa unieke dansorgel (met tl-licht van 0 tot 100 procent opvoerbaar) een overrompelende medley van legendarische walsen als Mexico en Het was aan de Costa del Sol.


Het bezoek aan haar nabijgelegen graf, dat ze deelt met echtgenoot Sjo, vormt daarna een waar contemplatief hoogtepunt. Het is zó eenvoudig. Het mag dan nog spoken in de bungalow aan de Beatrixstraat, hier is en blijft de Zangeres toch duidelijk een stervelinge onder andere stervelingen. Je ziet het zo: geen schijn van kans dat ze zich ook onder haar bankstel heeft laten begraven.


De Zangeres zonder Naam Route.

Overnachting in één van drie hotels in Weert naar keuze, inclusief ontbijt. Arrangementsprijs vanaf 49,95 p.p. (afhankelijk van hotelkeuze), geldig tot 31 december dit jaar.


Meer informatie: www.vvvmiddenlimburg.nl


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden