De sharia bevat alles wat moet, mag en niet mag van Allah

De staatsleer van de islam is neergelegd in de sharia. Ook in Nederland worden stukjes van die sharia ingevoerd. Willen wij dat eigenlijk wel, vraagt Simon Admiraal....

Ahmed Marcouch heeft begrip opgebracht voor wat hij ziet als de angst van Wilders voor agressie van de kant van sommige moslims (Forum 1 april). Hij schreef: ‘Terecht zijn wij bang voor agressieve fanatici’ en ‘die angst leeft net zo sterk onder moslims als onder andere mensen’. Verder zei hij: ‘Zijn (Wilders’) angst is reëel.’ Tevens leek Marcouch Wilders enigszins in bescherming te willen nemen want ‘inderdaad zijn wij sinds 11/9 in oorlog. Niet iedereen wil dat onder ogen zien. Geert Wilders wel.’

Waar de wegen van Wilders en Marcouch scheiden, betreft dat de oorzaken en achtergronden van het geweld. Voor Wilders zijn die te zoeken in de islam – ‘de verkeerde vijand’, aldus Marcouch – terwijl Marcouch wijst op het moslimterrorisme. Let wel, hij spreekt hier niet over terrorisme in het algemeen maar over het terrorisme dat door moslims gepleegd wordt. Hij noemt de Islamitische Gardes in Iran, de Taliban in Afghanistan en hij heeft het over de burgeroorlogen in Soedan en Irak. Dit zijn opmerkelijke uitspraken, want als moslimmedia spreken over daders van terrorisme bedoelen ze meestal Amerika of Israël. Op Arabische websites worden daar standaard de militaire acties van westerse militairen in Afghanistan of Kasjmir aan toegevoegd.

Wilders’ grootste fout is dat hij de islam fascistisch noemt, meent Marcouch. De islam kan geen fascisme zijn, zegt hij, omdat dat een anti-religieuze beweging was. Marcouch definieert het fascisme als een systeem voor één volk, één staat en één leider. Hier begeeft hij zich op glibberig terrein. Maar eerst nog even de zin citeren die hij op zijn definitie laat volgen: ‘De islam is een godsdienst die geen staatsleer kent en verbonden is geweest met heel verschillende staatsvormen’. Dit is – het spijt me te moeten zeggen – klinkklare nonsens.

Als er één godsdienst bestaat met een complete staatsleer is dat wel de islam. De maatschappelijke uitwerking van de woorden van Allah zoals opgetekend in de Koran treffen wij aan in de sharia, de door Allah opgelegde wetgeving. De sharia bevat een compleet systeem waarin alles ‘wat moet, mag en niet mag van Allah’ juridisch gedetailleerd is vastgelegd. Van hoofddoek tot het recht om oorlog te voeren ter verdediging en uitbreiding van de islamitische orde. Dikke boeken zijn vol geschreven waarin alle aspecten van de ideale islamitische samenleving beschreven staan. Neem alleen al de volgende auteurs: Al-Mawardi, Al-Ghazzali, Ibn Roeshd (Averroës) of de Marokkaanse Ibn Khaldoen.

De compleetheid van de sharia wordt in de handboeken uitgedrukt met het woord shoemoeliyya, ‘een alomvattend systeem’. Critici kunnen zeggen: een totalitair systeem. Tot aan de afschaffing van het kalifaat in 1923 heerste deze sharia als ongemengde staatsleer bij alle dynastieën en locale staatjes in de islamitische wereld. Daarna brak de hel los in de wereld van de islam, dat klopt. Er ontstonden andere staatsvormen, mengvormen. Republieken en koninkrijken. En de sharia werd in sommige van deze nieuwe staten ingedamd, tot groot ongenoegen van de geestelijke leiders.

Maar ze kwam weer terug en dat proces zien wij zich in toenemende mate voltrekken in onze tijd. Het systeem heerst al volledig in Iran en Saoedi-Arabië ondanks een hele waslijst aan verschillen tussen sjiieten en soennieten. Het is geen wonder dat zo veel moslimintellectuelen, inclusief Osama bin Laden, het kalifaat in enigerlei vorm terugwillen. Gelukkig voor velen blijkt het in de praktijk ook mogelijk te zijn stukjes sharia in te voeren zonder één opperste leider. Zelfs in het Westen, de diyaar al-koefr wa ad-dalaal, ‘het gebied van ongeloof en dwaling’, lukt het, dankzij de ruime westerse godsdienstvrijheid, om dingen ‘die moeten, mogen en niet mogen van Allah’ ingevoerd te krijgen. Denk aan eigen scholen, aparte gebedsruimten in openbare gebouwen, censuur op islamkritiek door moslims, halalhypotheken et cetera.

Marcouch heeft gelijk dat de islam niet geldt voor één volk. De islam is een maatschappelijk systeem dat theologisch gedefinieerd is. Het is veel meer dan een geloof alleen. Je hoort erbij als je je overgeeft aan de hegemonie van Allahs woorden, als je zo veel mogelijk en liefst alle regels van de sharia in acht neemt. Het debat in ons land zou over deze regels moeten gaan. Willen wij al die stukjes sharia in onze samenleving? En hoe verhouden die regels zich tot onze grondwet waarin niet één religieus systeem de baas is? Dat is misschien nuttiger dan een welles-nietes discussie over wie de vijand is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden