De schijn van Zweinstein

Na tien jaar filmen zijn de Harry Potter Studio's bij Londen open voor publiek. Op bezoek bij Hagrid en delen van Dobby.

Arme Dobby. Hij was al niet moeders mooiste in de Harry Potter-saga, maar nu ligt hij onttakeld op een tafel vol elektronica. Zijn elfenpootjes zitten vast aan een mechaniekje en zijn oude-mannenogen bewegen niet meer. Om hem heen wemelt het van de boomtrullen, delfstoffers, necroten of hoe ze ook heten mogen. Althans, delen daarvan, zielloos en flubberig.


Op een groot beeldscherm in deze creature shop is te zien hoe het latex tot leven wordt gewekt, stuk voor stuk technische hoogstandjes. In de Britse Harry Potter-studio's wordt getoond hoe de ongebreidelde fantasie van schrijfster J.K. Rowling fysiek gestalte kreeg in acht succesfilms. Je kunt van afstand de zelfstrijkende strijkbout bedienen in het huis van de Wemels, je kunt plaatsnemen op een bezem (model Vuurflits) voor een greenscreen met camera. Je mede-dreuzels zien je vervolgens op een tv-scherm door de lucht scheren tijdens een partijtje zwerkbal.


Een week geleden pas opende Warner Bros zijn Harry Potterstudio's in Leavesden, een kilometer of twintig van Londen, en de eerste weken waren meteen volgeboekt; de Harry-hype is nog lang niet dood. Het zal duidelijk zijn dat een beetje kennis van Potters tovenaarsvocabulaire handig is bij een bezoek. Maar ook zonder Potterbagage wekt de realiteit van de fantasie bewondering voor het perfectionisme van de makers, die vorig jaar de laatste Harry Potterfilm uitbrachten.


Dat begint al in de grote gotische eetzaal van Zweinstein, de 'kostschool' waar de Potterverhalen zich grotendeels afspelen. Werden de eetzaalscènes in de eerste films nog op locatie in Oxford geschoten, later werd de reusachtige zaal nagebouwd in de studio's inclusief 'middeleeuwse' details als fantasievolle harnassen, en een plafond gebaseerd op dat van Westminster Hall.


Uitleg over special effects wordt afgewisseld met duizenden rekwisieten en filmsets. We passeren onder meer de sets van Harry's slaapzaal, het toverdranklab, het kantoor van Albus Perkamentus, de woningen van de Wemels en van Hagrid, het ministerie van Toverkunst en de Ligusterlaan nummer 4.


Voor de tienduizenden kostuums en attributen bedacht een leger designers onder leiding van de Oscar-winnende set-ontwerper Stuart Craig, een nieuwe beeldtaal, gebaseerd op oude Britse tradities. Keltisch aandoende kelken naast de onovertroffen tuttigheid van porseleinen theeserviezen, mantelpakjes naast Tudorachtige gewaden - elk exemplaar bedoeld om het karakter van het betreffende filmpersonage te versterken. En natuurlijk Britsers dan Brits, evenals de Victoriaanse entourage van de Wegisweg, de schemerige winkelstraat voor tovenaarsbenodigdheden, die zo maar het decor zou kunnen zijn voor een werk van Charles Dickens. Hoewel, Dickens zou waarschijnlijk zijn wenkbrauwen fronsen voor de gevel van Braakbals Uilen-boetiek.


Knappe geintjes in the making of zijn de metamorfose met behulp van grime en special effects van acteur Ralph Fiennes tot de neusloze griezel Die Niet Genoemd Mag Worden. En de portrettenzaal vertelt het geheim achter de bewegende en pratende schilderijen uit de film: crewleden fungeerden als schildersmodel, zodat ze later altijd bij de hand waren voor korte opnamen als een schilderij moest praten. 'Dat ben ik', wijst een studiomedewerker in overall. Op het goed lijkende portret draagt hij een tovenaarsgewaad.


Het pièce de résistance van de studio's is de tien meter hoge en 34 meter brede maquette van Zweinstein, die in de latere films is gebruikt. Daar geeft Martin Francis uit Leavesden uitleg als studiogids - in Pottertaal: een re-actor. Desgevraagd geeft Francis toe inmiddels enig geloof te hechten aan tovenarij: 'Nooit gedacht ooit zo'n leuke baan te vinden in mijn eigen woonplaats.'


De tour eindigt op commerciële Disneyachtige wijze, namelijk in een grote souvenirshop. Maar ach, waar anders kun je terecht voor snoeptoverstokken, Smekkies in alle Smaken en boterbier? De andere inpandige zaak is een Starbucks bij de ingang, maar daar hebben ze niet eens pompoensap.


www.wbstudiotour.co.uk.

Vooraf reserveren verplicht. Uitleg is in het Engels.


De Potterwoorden in dit artikel komen uit de Nederlandse vertaling van Wiebe Buddingh'.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden