De scheiding

'Ons soort mensen' eist z'n eigen Estelle op; en we noemen hem Diederik.

JEAN-PIERRE GEELEN

Iedere mediacultuur zijn eigen sores: terwijl de Britse kant The Guardian het vege lijf uit handen van de overheid en geheime diensten moet zien te redden, liep de Nederlandse journalistiek deze week zichtbaar te tobben over zijn huwelijksproblemen. Diederik Samsom is uit elkaar.

Geen nieuws: de PvdA-leider is met zijn echtscheiding slechts een van de ruim 30 duizend gevalletjes per jaar. Triest, maar bepaald geen schande.

Opmerkelijker was de boodschapper van dit Privé-nieuws: de website van de keurige kwaliteitskrant NRC Handelsblad.

Mogelijk dat Samsom zelf mede-regisseur was van het bericht, maar door de zinnen knaagde het journalistieke geweten zich een weg naar de oppervlakte. Alleen de kop al: 'PvdA-leider Samsom, die gezin bij campagne betrok, gaat scheiden'. De bijzin las als rechtvaardiging, zo niet als excuus. Net als de vierde zin van het bericht: 'Gewoonlijk wordt weinig aandacht besteed aan het privé-leven van Nederlandse politici, maar Samsom betrok als eerste zijn gezin in woord en beeld bij zijn verkiezingscampagne.'

De suggestie: politicus door de mand gevallen. Ontmaskerd als ongeloofwaardige leugenaar. Daar zaten de waakhonden van de democratie maar mooi bovenop.

Niet het nieuws was verrassend, maar de boodschapper. Die verschool zich achter het zorgvuldig gekweekte imago van de gezinsman dat nu in duigen viel. Politiek relevant, heet dat dan ineens.

Nu dat feit op straat ligt, hoef je de ogen niet te sluiten. Ook kwaliteitslezers hebben hun donkere kanten. 'Ons soort mensen' eist z'n eigen Estelle op; en we noemen hem Diederik. Zo keek ook ik verlekkerd - o, zalige verontwaardiging - toe hoe Albert Verlinde in RTL Boulevard (hij zal het toch niet van de parlementaire broeders van RTL Nieuws hebben?) oplepelde dat Samsom een vriendin zou hebben. Zijn voorlichtster nam de telefoon niet op. Die konden ze het trouwens toch niet vragen, want ja... Dat 'nieuwtje' werd weer opgepikt door De Telegraaf, de 'correcte' aanhalingstekens maakten het theekransje rond.

Ook de Volkskrant redde zich de volgende dag bekwaam uit een U-bocht: 'Het sprookje van de gezinsman is uit'. Het stuk draaide om de vraag of het nieuws was - hem stellen is hem beantwoorden. Het was een dag lang het meest gelezen bericht van de website -ook u deugt natuurlijk voor geen meter.

Die nieuwsboot is niet meer te stoppen. Het gaat er in dit soort pikante zaken dan ook vooral om wie hem te water liet. Bien étonné: NRC Handelsblad, dat de journalistieke code 'Geen privé-nieuws over politici' overboord zette.

Hoezeer ook ik gesmuld heb, ik had deze boot prima kunnen missen. Want mij ontgaan de relevantie en nieuwswaarde nog steeds. Samsom heette 'gezinsman' vanwege het spotje dat hij liet maken rond de campagne, waarin de Samsommetjes nadrukkelijk figureren. Of eigenlijk: zijn kinderen. Wie het spotje terugkijkt, ziet dat hij het alleen over hen heeft. Hun toekomst is de inspiratie voor zijn politieke inzet, zegt hij. Nergens gaat het over mevrouw Samsom. Die is heel even te zien, bij een vluchtige zoen. Om haar toekomst maakte de echtgenoot zich kennelijk niet zo druk. Haar verbitterde glimlach in een ander, oud (journalistiek) fragment spreekt - terugkijkend - boekdelen. Na de vraag of het lijsttrekkerschap geen groot beslag op het gezin zou leggen: 'Ach, hij werkt altijd al hard. Ik weet niet beter.' De Verlindes zien er vast de kiem in van het giftige onkruid.

Hoewel echtscheidingen zelden bijdragen tot het geluk van kinderen, kan ook een gescheiden vader zich nog heel goed bekommeren om hun toekomst en er zijn inspiratie uit halen. Daar verandert die scheiding niets aan. Waarmee dit nieuwsbootje naar de bodem zinkt. Hopelijk had papa tijdig uitgelegd wat die ene mevrouw aan boord moest - collateral damage in de publicitaire strijd.

Die strijd leert vooral dat papa nooit zo stom had moeten zijn z'n kinderen de campagne in te sleuren. Niet best voor hun toekomst.

Niet het nieuws was verrassend, maar de boodschapper.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden