De revival van schaatsbaan Inzell

INZELL -Deze WK komen een jaar te vroeg, lacht bondscoach Wopke de Vegt, als hij de Max Aicher Arena, de overdekte ijsbaan van Inzell, verlaat. Het bouwstof vliegt hem om de oren, de komst van de asfaltmachines is alweer uitgesteld en de locatie aan de voet van de majestueuze Falkenstein biedt de indruk van een gigantische, stoffige bouwput.


De basale voorwaarden voor een groot schaatstoernooi zijn er wel, twee dagen voor het begin van de wereldtitelstrijd. De zitjes ontbreken, iedereen krijgt een kussentje om op het beton te leggen. Maar er is wel ijs, snel ijs. Er zijn tribunes en kleedkamers, de vrachtwagens van de tv-zenders zijn uitgeladen en de cateraars zijn bezig te bevoorraden. Al het andere is bijkomend comfort, zoals de overkapping van het vroegere Eisstadion Ludwig Schwabl.


Zonder dak werd er ook geschaatst in Inzell, en hard ook. Maar de vooruitgang in het topschaatsen vraagt om andere, weersonafhankelijke omstandigheden. Zes jaar geleden, bij de vorige WK afstanden in Inzell, viel er sneeuw. De 1500-meterkampioen heette Stordal, een Noor van wie nooit meer iets werd vernomen. Wilde Inzell mee in de vaart der volkeren, dan kon een overkapping niet uitblijven.


'Het is een misdaad deze schitterende baan te overkappen. We hadden hier vier dagen in de zon kunnen rijden', zegt de Australische veteraan Colin Coates, zesmaal olympisch deelnemer en een man die zijn trainingskampen belegde in het oude, vertrouwde Inzell. Op hoogte, in de zon.


Hij vindt dat een bergbaan als die van Inzell nooit overkapt had mogen worden. Bestuurders in de internationale schaatsunie schrijven dat maar voor, 'maar die zijn stuk voor stuk niet te vertrouwen', meent de oude Coates.


De rijders en coaches zijn blij met de nieuwe tijden in Inzell. 'Dit is de revival van Inzell', stelt Control-coach Jac Orie vast. Hij zegt in de nieuwe winter met zijn ploeg weer naar Inzell te zullen komen. Als het tenminste niet te druk wordt met schaatstoeristen.


Op voorhand meent hij dat Inzell terug is als een van de bepalende schaatssteden van het continent. 'Dit kan de snelste baan van Europa worden', aldus Orie. Want het ijs is, als alle bouwstof is verdwenen, van geweldige kwaliteit.


Er is in de Max Aicher, volgens bijgesteld plan pas echt klaar in november, gewerkt aan een slim luchtbeheerplan. De luchtstroom wordt met inventief geplaatste doeken rondgeleid. Bij het inrijden dinsdag betekende dat een stevige duw in de rug. Orie: 'Venturi werking'.


Bob de Jong, favoriet op de 5 en 10 kilometer, deed het voorkomen als een te verwaarlozen voordeel. 'Met driehonderd man in de baan heb je wat aan die rondgaande lucht. Maar in de wedstrijd is dat weg.'


De Jong, sinds 1994 'ontelbare keren' in Inzell, zegt dat het daglicht hem vrolijk stemt. Er is rondom glas, bovenin zitten grote vlakken dubbelwandig folie die ook licht doorlaten. De kracht van de zon wordt echter gefilterd. 'In vergelijking met dit is Thialf inderdaad een donker hol', zo bekrachtigt de schaatser de noodzaak om in Nederland ook bouwtechnisch vooruitgang te boeken.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden