De Reünie laat zien waarom verliezers zo interessant zijn

Ons geluk is vaak slechts het residu van andermans pech, ziet Hanna Bervoets in 'De Reünie'. En niet alleen in de topsport.

Als Robin Korving en Dennis Rijnbeek terugdenken aan de Spelen van 2000 raken ze nog steeds verdrietig. Jong en fit waren de mannen, zestien jaar geleden. Maanden hadden ze getraind, nu zouden ze goud halen. Dat gebeurde alleen niet, ze zullen nooit vergeten wat er misging.

Korving en Rijnbeek vertelden hun verhaal in een speciale uitzending van De Reünie (zondagavond, NPO1), waarvoor de voltallige Olympische ploeg van 2000 bijeengebracht was. Nederland won dat jaar 25 medailles, mede dankzij Inge de Bruijn, Leontien van Moorsel, Anky van Grunsven en Pieter van den Hoogenband.

In De Reünie zitten de ex-atleten opeengepakt op de bankjes van een nagebouwde gymzaal. De uitzending begint jolig: presentator Patrick Lodiers vraagt naar romances in het Holland House en uitgedeelde condooms - Sydney als schoolreisje. Anky van Grunsven vertelt innemend over haar succesritten met Bonfire, Pieter van de Hoogenband schiet vol bij een filmpje van zijn coach. Maar dan komen de verliezers aan het woord.

Hordeloper Robin Korving werd voor zijn wedstrijd in een apart huisje gezet omdat hij te veel zou feesten. Hij vermoedt dat 'die shit' ertoe leidde dat het fout ging, tijdens de warming-up viel Korving op zijn knie: 'Pats, en mijn knieschijf zat centimeters te hoog.' Korving kon de wedstrijd niet lopen, kwam nooit meer terug op topniveau en leeft nu in armoede.

Even droevig is het relaas van zwemmer Dennis Rijnbeek. Hij dook één honderdste seconde te vroeg van zijn startblok tijdens de 400 meter estafette en diskwalificeerde zo zijn hele team, dat daarmee een medaille misliep. 'Achteraf zei niemand iets', vertelt Rijnbeek met tranen in zijn ogen - hij is er nooit écht overheen gekomen.

'Als je iets wilt weten over faal- en succesfactoren moet je winnaars én verliezers spreken', zei neurowetenschapper Ger Post laatst in deze krant - daar moest ik aan denken bij de verhalen van Korving en Rijnbeek. We zijn geneigd winst aan het doorzettingsvermogen van de laureaat toe te schrijven, waar die overwinning vaak net zo goed het resultaat van het falen van de verliezer is. Dat geldt niet alleen voor sport maar voor de meeste successen in het leven - ons geluk slechts het residu van andermans pech.

Daarnaast zijn verhalen van verliezers misschien zo interessant omdat zij vaak meer hebben geleden onder hun falen dan dat winnaars genieten van hun succes: uit een overwinningsroes zul je ontwaken, van verlies kun je nog jaren balen, omdat je nooit zult weten hoeveel gelukkiger jouw leven na winst geweest was.

Met dat geluk valt het dus wel mee, vertelden Inge de Bruijn, Edith Bosch en Leontien van Moorsel gisteren. Tijdens hun carrière waren ze 'niet prettig om mee te werken', bekenden ze alle drie. Bosch gedroeg zich naar eigen zeggen egoïstisch, schold zo vaak op haar moeder dat die haar niet meer wilde zien. De Bruijn hoorde van vrienden dat ze nu veel aardiger is dan na Sydney. Zo rees daar, in de geïmproviseerde gymzaal, heel even de vraag of winnen überhaupt mogelijk is wanneer het om topsport gaat.

V's televisierecensententeam bestaat uit Julien Althuisius, Gidi Heesakkers, Frank Heinen, Haro Kraak en, deze week, Hanna Bervoets.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden