'De renners zijn een eenheid, ze versterken elkaar'

De ploeg was het lelijke eendje van het Franse wielrennen, maar groeit deze Tour uit tot een zwaan. Het is niet ondenkbaar dat er in Parijs twee AG2R-renners op het podium staan. Met dank aan directeur Vincent Lavenu, 'geen man die opgeeft'.

Bon, merci. Vincent Lavenu heeft vannacht geslapen als een roos. Het zijn lange dagen, zegt hij deze zondagochtend, dus moe is hij sowieso. En kalm ook, zegt de directeur van AG2R La Mondiale, de ploeg die de 101ste Tour de France leven inblaast. Zijn gezicht verraadt geen spoor van emotie.


Of hij van binnen bruist? 'Hij is gelukkig', zegt dochter Magali, zijn rechterhand bij de Franse ploeg. Weet ze dat of denkt ze dat? 'Gisteren knuffelde hij iedereen aan de finish', vertelt ze lachend, 'Dat doet hij anders nooit.'


Het lelijke eendje van het Franse wielrennen is uitgegroeid tot een zwaan. Jarenlang vingen FdJ.fr en Europcar alle aandacht en kon ploegdirecteur Lavenu nooit wedijveren met zijn Franse collega's, de flamboyante Jean-René Bernaudeau of de spraakwaterval Marc Madiot.


Tegenwoordig wil iedereen op de foto met het bruin, blauw en wit van de Franse verzekeringsmaatschappij. Als achter Lavenu de renners de bus verlaten, klinkt er applaus. Op het podium worden ze voor de start gehuldigd, AG2R voert het ploegenklassement aan. Maar wie had voor de Tour ooit van Cherel, Gastauer of Montaguti gehoord?


De directeur lacht niet bij het tafereel, hij monstert de situatie. 'Ik ben niet het type dat na de wedstrijd champagne drinkt met de vips', zegt hij over zijn gemoedstoestand. Niet te hoog springen als het goed gaat, niet te diep vallen bij tegenslag. 'Ik heb niet de ambitie mezelf de maat te nemen. Ik ben geen masochist, ik wil plezier hebben. Ik wil de benen zien draaien van een coureur. De fiets, dat is mijn leven.'


Zaterdag namen zijn renners in de tweede en laatste Alpenrit de wedstrijd in handen. Dat was op dit niveau nog niet vertoond. In de afdaling van de Col d'Izoard probeerden ze Thibaut Pinot, de concurrent voor een podiumplaats, een poets te bakken door razendsnel af te dalen, een kunst die Pinot matig beheerst. De opzet slaagde niet, maar de poging zei iets over het zelfvertrouwen van de ploeg.


Jean-Christophe Péraud van AG2R was uiteindelijk op weg naar Risoul de enige die in het wiel kon blijven van Vincenzo Nibali, die zich deze keer tevreden stelde met tijdwinst en de ritzege aan de Pool Rafal Majka liet. Achter dat trio vochten Pinot en Tourrevelatie Romain Bardet een robbertje. De winnaar ervan wordt volgende week in Parijs aangewezen.


Helemaal ondenkbaar is het niet, met de Pyreneeën in aantocht, dat er twee renners van AG2R op het podium staan in Parijs. Stress levert dat niet op, zegt Lavenu. Met een renner op de derde plaats in het klassement, Romain Bardet (op 4.50 van Nibali), en eentje op de zesde, Péraud (op 6.08) is de Tour al geslaagd. 'Wat er nu nog bijkomt, is alleen maar bonus. Stress bestaat ín de Tour ook niet, stress bestaat alleen vóór de Tour.'


Het succes moet op zijn conto worden bijgeschreven, de directeur, ploegleider, secretaris, penningmeester, scout, chauffeur en manusje van alles van het team. Lavenu zal de laatste zijn die dat doet. Hij is 58 jaar, al 23 jaar ploegleider, had 161 renners onder zijn hoede, stond aan de leiding van 8 ploegen en boekte 395 zeges, waarvan 13 in de Tour de France.


Er waren ook schandalen. In de Tour van 1998 werden in de kamer van zijn kopman Rodolfo Massi verboden middelen gevonden. In 2006 bleek Francisco Mancebo klant van dopingdokter Fuentes en in 2007 werden Steven Houanard en Sylvain Georges positief bevonden. Lavenu voelde zich naar eigen zeggen bedrogen. 'Maar ondanks alles overleeft de passie.'


Dochter Magali zegt dat haar vader de adrenaline nodig heeft. 'Zolang hij niemand vindt in wie hij vertrouwen heeft dat die het op dezelfde manier zal doen als hij, zal hij nooit met pensioen gaan. Of zo iemand bestaat? Nee, natuurlijk niet. Deze ploeg zit in zijn hoofd, dag en nacht. Dit is geen man die opgeeft.'


Lavenu begon in 1992 met een papiertje met daarop zijn overtuiging: '10 renners, jonge renners, die met het mes tussen de tanden rijden'. Chazal gaf Lavenu een blanco cheque. Zijn overtuiging is nog altijd dezelfde, zegt hij. 'Ik ben de laatste der Mohikanen. Maar het zijn de renners die mijn geschiedenis hebben geschreven, omdat ze op een bepaald moment in mij geloofden.'


In 1989 nam Lavenu zelf deel aan de Tour. Het was het hoogtepunt in zijn carrière, die voor de rest weinig uitschieters kende, eerder obstakels. Pas op 27-jarige leeftijd werd hij prof. Voor die tijd was hij chauffeur, koerier, postbeambte en werkte hij in een fietsfabriek. 'Ik vergeet die periode van mijn leven nooit. Ik sta hier omdat ik op een dag heb besloten op een fiets te gaan zitten.'


Hij houdt van de techniek en de tactiek van de koers, vertelt Lavenu. Hij wil het stuur in zijn handen voelen, het zweet van de renners ruiken. Zelfs van de ruzies geniet hij.


Misschien klinkt het ouderwets, maar het spreekt de renners aan. Romain Bardet zat eens op uitnodiging van een sponsor op de achterbank van zijn auto tijdens de Classica San Sebastian. Toen hij later een contract ondertekende bij Lavenu, bekende hij dat hij voor AG2R had gekozen vanwege de passie die de directeur die dag tentoon had gespreid.


Een paar jaar later schrijft diezelfde Bardet waarschijnlijk geschiedenis voor AG2R. Magali Lavenu: 'Deze renners vormen een eenheid, ze versterken elkaar. Ze zijn niet gemaakt voor eendagswedstrijden, ze zijn gemaakt voor koersen als deze.'


De kopmannen Bardet en Péraud zijn complementair. Zaterdag probeerde Europcar-kopman Pierre Rolland nog een wig te drijven tussen de twee. Hij kan het blijven proberen, dat lukt hem nooit, zegt Lavenu een dag later. 'Ik zal het nooit toestaan.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden