De redactieroute

Keuzestress of -weerzin? Met deze 26 films uit het gigantische aanbod garandeert de Volkskrantfilmredactie u een geslaagd festival. (De met * gemarkeerde films zijn eerste of tweede films van regisseurs die meedingen naar de Tiger Awards.)

The Tribe

The Tribe

Miroslav Slabosjpitskii

The Tribe dompelt de kijker onder in een andere wereld: die van dove jongeren op een kostschool in Oekraïne, waar sterken de zwakken met geweld afpersen. Nieuweling Sergei bijt van zich af, maar komt in de problemen vanwege zijn gevoelens voor klasgenoot en prostituee Anna. Door uitleg of ondertiteling volstrekt weg te strippen, richt Slaboshpitskii de aandacht op de continu driftige en geagiteerde gebarentaal, die wordt versterkt door keelklank en ademstoot. Het maakt The Tribe een unieke kijk- en luistervaring, waarvoor een waarschuwing vooraf benodigd is: enkele scènes zijn snoeihard.

IFFRBeeld -

Fires on the Plain

Shinya Tsukamoto

Moest er een keer van komen, die oorlogsfilm van het gelouterde eenmansfilmleger Tsukamoto, die ook nu weer regisseerde, schreef, acteerde, filmde, monteerde en produceerde. Fires on the Plain (ook: Nobi) is een bewerking van de eerder door Kon Ichikawa verfilmde oorlogsgetuigenis van Shohei Ooka, over een Japanse soldaat die op de Filipijnen aan het eind van WOII losraakt van zijn peloton en door waanzin bevangen raakt. Rechtlijnig, neigend naar exploitatiecinema en daardoor zelfs wat plat, maar Tsukamoto verwerkt oorlogsmanie knap tot een grootse zintuigelijke ervaring.

The Duke of Burgundy

Peter Strickland

Na festivalhit Berberian Sound Studio, over een geluidsman bij een Italiaanse horrorfilm, richt regisseur Strickland zich met dezelfde grondige passie op een volledig andere wereld. Centraal staat de sadomasochistische relatie tussen een beschaafde vlinderdeskundige en haar hulp in de huishouding. Weelderig vormgegeven, fraai suggestief en - uiteindelijk - intens romantisch, met een mooie hoofdrol van Sidse Babett Knudsen, bekend als de Deense premier in de tv-serie Borgen.

Angels of Revolution

Alexej Fedortsjenko

De nieuwste antropologische avonturenfilm van weerbarstige Rus Fedortsjenko. Een stel Russische activisten vertrekt begin jaren dertig naar Siberië om de inheemse volkeren Chanti en Nenets middels kunsteducatie te 'domesticeren' voor de socialistische heilstaat. Je weet nooit zeker wat waar of verzonnen is. De als prachtige tableaus verbeelde scènes (bijvoorbeeld als sovjetsymbolen vormgegeven doodskisten) zorgen voor een vrolijk-surrealistische toon, die de ontknoping van dit wel degelijk op feiten gebaseerde relaas nog schrijnender maakt.

Angels of Revolution

Tussen 10 en 12

Peter Hoogendoorn

Sterk Nederlands debuut, eerder te zien op het filmfestival van Venetië. De tiener Mike heeft zijn vriendin op bezoek wanneer er plotseling twee agenten op de stoep staan met dramatisch nieuws over zijn zus. Hoe word je geacht te reageren? Hoe kan het dat het leven na zo'n mededeling gewoon doorgaat? Hoogendoorn, die de film op eigen ervaringen baseerde, onderzoekt het in nauwkeurig opgebouwde, bedrieglijk serene scènes, snijdend precies en ontroerend.

* Tired Moonlight

Britni West

Bijna documentaire poëzie, dit wel degelijk fictieve portret (met amateur-acteurs dat wel) van een kleine gemeenschap in Montana, in het hart van de VS. De camera cirkelt om de spelende, werkende, drinkende inwoners die op hun beurt weer om elkaar heen cirkelen, elkaar ontmoeten of juist niet tegenkomen. Het hart wordt gevormd door een oudere vrouw en een man die terugkeert om de spullen van zijn overleden moeder te verkopen. Zij vinden elkaar, zo goed en kwaad als dat gaat.

Die Lügen der Sieger

Christoph Hochhäusler

Prima samenzweringsthriller in Berliner Schule-stijl. Het verhaal, rond twee journalisten die een smerige verduisteringszaak onderzoeken, krijgt van Hochhäusler een koele, soms zelfs ijzige maar daarom juist zo interessante behandeling. Waar hij kan, laat hij ruimte voor mysterie, met een camera die verliefd is op glanzende, spiegelende vlakken, en een vaak wrang klinkende soundtrack (van vaste componist Benedikt Schiefer) die de onschuldigste beelden een griezelige diepte geeft. Het journalistenmilieu wordt bovendien mooi getroffen.

Dreamcatcher

Kim Longinotto

Ex-prostituee Brenda struint straten, scholen en gevangenissen af op zoek naar vrouwen die hun leven willen beteren. 'Een hap frisse lucht', zo omschrijft iemand haar in Dreamcatcher. En dat is ze ook voor de registrerende documentaire van Kim Longinotto - hoe zouden al deze afschuwelijke verhalen behapbaar zijn geweest zonder haar bruisende persoonlijkheid en haar schijnbaar tomeloze energie? Brenda stelt ongemakkelijke vragen en zo tast Dreamcatcher het grijze gebied tussen slachtoffer en daders af, zonder te oordelen.

Sand Dollars

Laura Amelia Guzmán en Israel Cárdenas

Anne (Geraldine Chaplin), een Franse dame op leeftijd, leidt in de Dominicaanse Republiek het decadente leven van een rijke toerist, inclusief lokale liefdestrofee: de mooie, jonge Noéli, die zich ook aan andere vakantiegangers 'verhuurt'. Toch is hun verhouding, die al drie jaar duurt, op meer dan alleen geld gebaseerd. De makers onthouden zich van een moreel oordeel over sekstoerisme. In plaats daarvan richten ze zich op de oprechte verlangens en verwachtingen van de twee vrouwen, in een fraai gefotografeerd, sfeervol en dapper drama.

Catch Me Daddy

Daniel Wolfe

Het speelfilmdebuut van de succesvolle Britse videoclipmaker Wolfe is een gewelddadige, duistere achtervolgingsthriller met prachtig camerawerk en een sterke soundtrack. In een desolaat ogend natuurgebied in het noordoosten van Engeland is Leila op de vlucht voor haar Pakistaanse familie, die haar eer denkt te moeten wreken. Wolfe observeert het opgejaagde meisje en haar achtervolgers op dezelfde intense wijze.

Catch Me Daddy

Jauja

Lisandro Alonso

Viggo Mortensen is opmerkelijk en fascinerend, als de Deense legerofficier die eind 19de eeuw de vlaktes van Patagonië afspeurt naar zijn verdwenen dochter. Alonso maakt van de westernplot een bizarre dwaaltocht, door een even dreigend als droomachtig landschap. De onwerkelijke sfeer wordt versterkt door de niet-naturalistische regie en de ouderwetse beeldverhouding (4:3). Mortensen produceerde mee en componeerde de muziek voor deze unieke film.

Das Zimmermädchen Lynn

Ingo Haeb

Kalm, tegendraads relaas over een zonderlinge zoektocht naar liefde. Het kamermeisje Lynn leidt een uitermate geordend bestaan. Misschien om zichzelf in toom te houden, want het op het oog keurige meisje blijkt wat rare trekjes te hebben. Zo kruipt ze graag in hotelkamers onder het bed om de gasten te bespioneren. De zorgvuldige vormgeving draagt bij aan de droogkomische toon.

A Girl Walks Home Alone at Night

Ana Lily Amirpour

Ze is allesbehalve het kwetsbare horrorcliché, het meisje in de titel van dit verrukkelijk ontregelende debuut. En zoals die fraaie titel je op het verkeerde been zet, zo doet de film dat ook, onophoudelijk, in zwart-witbeelden die lang na afloop blijven hangen. Een gesluierde vampier op een skateboard? Kan allemaal. In het door olievelden omringde slaapstadje Bad City (de film is opgenomen in Californië, maar iedereen spreekt Farsi) voelt elke scène als een nieuwe verrassing.

Tu dors Nicole

Stéphane Lafleur

In het Canadese Quebec brengt de 22-jarige Nicole een lange warme zomer door in het huis van haar ouders, die op vakantie zijn. De rockband van haar broer verstoort haar rust en door de hitte kan ze nauwelijks slapen. Wakkerder dan ooit realiseert ze zich dat het tijd wordt voor wat serieuze stappen in haar leven, maar leuk is anders. Liefdevol, komisch zwart-witdrama dat het opneemt voor de tegensputterende antiheldin.

Magical Girl

Carlos Vermut

Het begint zo eenvoudig, in deze doolhoffilm. In het wensenboekje van zijn ongeneeslijk zieke dochter vindt Luis een exclusieve, peperdure jurk. Om aan het geld te komen - 7.000 euro - begint hij een eigenaardige vrouw af te persen. Dat blijkt slechts het begin van een raadselachtige tocht langs meer mysterieuze figuren, persoonsverwisselingen en rondslingerende puzzelstukjes. Zeer eigen, hoe de film vol inzet op onuitgesproken onbehagen, als een doodenge horrorfilm die op het punt van losbarsten staat, en tegelijk verteld in een consistente, opgeruimde, strakke stijl.

Cavalo dinheiro

Pedro Costa

Een slaapwandeling door de nacht van post-koloniaal Portugal. Een metafysische zombiefilm. Beide omschrijvingen passen bij deze schitterend gefotografeerde, in Locarno met de regieprijs bekroonde film. Net als Costa's Colossal Youth (2006) draait het om de Kaapverdiaanse immigrant Ventura. Terwijl hij in een schemerig hospitaal ligt (of is hij dood?) en door kapotte fabrieken en huizen schuifelt, komen herinneringen, wellicht gestorven vrienden en zijn vrouw (weduwe) op bezoek. Even wennen aan de ascetische stijl, maar dan is de beloning groot.

Limbo

Anna Sofie Hartmann

Scholiere Sara wordt verliefd op een lerares op haar school. Ze besluit het te vertellen. Daarna gaat het leven gewoon door. Of toch niet. Subtiel, aangrijpend drama van een debuterend filmmaakster die en passant een eerlijk portret schetst van het slaperige Deense stadje waar ze opgroeide. Beheerst en eigenzinnig.

* Norfolk

Martin Radich

Naar eigen zeggen verknocht aan zijn geboortestad Blackpool, filmde Engelsman Radich nu aan de andere kant van het land, het noordoostelijk gelegen Norfolk, vaker decor van grauwe, mysterieuze films. Norfolk mag daarin een overtreffende trap heten. Een vader en een zoon leven in een hutje op het platteland, werken daar wat en terwijl zoon veel buiten rondhangt en zijn oog op een meisje laat vallen, zit vader binnen voor zes tv-toestellen waarop veel storing is te zien en waarop ook de opdracht 'Kill everything' verschijnt. Radich gaat als een drone met zijn camera tekeer; hij zoomt in en uit en stelt scherp naar het hem belieft. Duister, poëtisch, bij vlagen onbegrijpelijk.

* La mujer de los perros

Laura Citarella en Verónica Llinás

Subliem, nagenoeg woordloos en prachtig vertolkt portret van een vrouw die net buiten Buenos Aires in een zelfgebouwde hut woont, samen met haar honden. Per seizoen zien we hoe ze zonder overheidssteun, familie of werk overleeft: van geschonken groente tot gestolen badspullen. Wat deerniswekkende armoe lijkt, blijkt een wellicht ideaal bestaan. Fijn dat de situatie niet verder wordt uitgelegd: zo spreekt dit fascinerende kluizenaarsbestaan echt voor zichzelf.

Phoenix

Christian Petzold

Moet welhaast een van de beste films van dit festival zijn. Net als bij zijn vorige film, Barbara (2012), is Christian Petzold erin geslaagd alles zo goed als perfect te laten zijn: elk camerastandpunt, alle scherpte-diepte, elk shot, elke scène, de decoupage; alles klopt. Een door de oorlog in haar gezicht verminkte joodse vrouw gaat, na de overgave, in Berlijn op zoek naar haar grote liefde. Dat leidt tot een curieuze ontmoeting, een verbijsterend vervolg en een van de verpletterendste finales uit de filmgeschiedenis. Nieuw meesterwerk van Duitslands vooraanstaandste filmmaker van dit moment en zijn muze, actrice Nina Hoss.

Phoenix

Approaching the Elephant

Amanda Rose Wilder

'Awesome!', roepen de kinderen van een nieuw opgerichte vrije school in New Jersey, als ze horen dat ze niet hoeven te rekenen als ze dat niet willen. Ze moeten helemaal niks, behalve heel vaak democratisch beslissingen nemen. Het pedagogische en sociale experiment loopt al gauw uit op flinke chaos, maar levert ook wat op. Een knap gemaakte, fascinerende documentaire over wat er gebeurt als je kinderen loslaat en als volwassenen behandelt.

Reality

Quentin Dupieux

Het verhaal van Reality is nauwelijks na te vertellen, maar er komt een zenuwachtige filmproducent in voor, een tv-presentator met psychosomatisch eczeem en een cameraman met suffe plannen voor een horrorfilm. Fransman Dupieux maakte eerder al absurdistische komedies als Rubber en Wrong. Zijn nieuwe film is zijn beste tot nu toe: een geestige ode aan het surrealisme, met een interne logica die zich ergens tussen droom en nachtmerrie moet bevinden.

Turist

Ruben Östlund

Wat als het gezinshoofd zijn gezin vergeet en in paniek wegduikt als er een lawine het terras naast de piste nadert waar hij met vrouw en kind verpoost? En wat als die lawine, eenmaal gearriveerd, slechts uit onschuldige stuifsneeuw bestaat? Er is niks aan de hand, maar alles is plotsklaps verschoven in Turist. De Zweed Ruben Östlund, meesterlijk chroniqueur van het sociale proces, stroopt de arme laffe vader af, die zijn zelfbeeld dient bij te stellen.

Timbuktu

Abderrrahmane Sissako

Hoe strijders uit den vreemde zich op jouw geloof beroepen en jouw samenleving komen ontwrichten, met allerlei malle regeltjes, hun kalasjnikovs en hypocrisie. Daarover gaat het woestijngezinsdrama Timbuktu, waarin de in Mauritanië geboren Sissako de sharia-ellende met humor, poëzie en verwondering beschouwt, zonder ook maar iets af te doen aan de gruwelen. Een meesterlijk geregisseerde en kunstzinnig verpakte dreun.

* Bridgend

Jeppe Rønde

Waargebeurd: 79 mensen, veelal jongeren, verhingen zichzelf in het stadje Bridgend tussen 2007 en 2012. Een geruststellend verklarend verband bleef altijd uit. Jeppe Rønde kiest met zijn sfeerrijke debuut verstandig niet voor het genre van de waargebeurdeverhalenfilm, maar volgt een jong meisje (intens vertolkt door Hannah Murray uit Game of Thrones) dat met haar vader naar het stadje terugverhuist. Rønde wil niet verklaren, maar slaagt erin te laten voelen; de grootste dreiging in dit donkere coming-of-agerelaas is een schijnbaar onvermijdelijke flirt met de dood.

The Kingdom of Dreams and Madness

Mami Sunada

De Japanse animator Hayao Miyazaki gevolgd tijdens de voltooiing van zijn laatste meesterwerk, The Wind Rises. Resultaat: een eerlijk, ongekunsteld en tikje weemoedig stemmend beeld van hem, zijn collega's en zijn animatiestudio Ghibli. Dat blijkt een gezellig rommelig kantoor waar nauwelijks een computer is te vinden, maar vooral veel tekenvellen, potlood, gum, verf en kwasten zijn. Mythevorming beperkt tot het minimum. Zelden werd het einde van een tijdperk zo hartveroverend gewoontjes verbeeld.

VK IFFR

De Volkskrant, hoofdsponsor van het IFFR, organiseert traditioneel op de laatste zondag van het festival de Volkskrantdag. Er zijn nog kaarten (volkskrant.nl/inclusief). De Volkskrant-filmredactie laat dit jaar ook muzikaal van zich horen: Kevin Toma, naast zijn werk als filmjournalist ook componist van muziek voor zwijgende films, heeft in opdracht van het festival nieuwe muziek gemaakt bij Esfir Shubs Segodnya (1929), die hij zelf uitvoert tijdens twee vertoninge van de film: 23/1 en 30/1 in Lantaren Venster.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden