De recensiekoning

Wat?

~ EEN POLITIEAGENT ~ *****

Wat? Een politieagent


Als wat? Als vader


Recensent? Martine de Jong


Mijn vader is ooit politieman geworden omdat hij een bonnetje uit een tv-gids invulde. Dit leerde ik pas vorige week, toen hij met een uitgebreide statusupdate op Facebook afscheid nam van een levenslange carrière als agent en rechercheur. Ik las over zijn eerste jaren, op de politieschool en als beginnend ambtenaar. Ik probeerde me hem als jongen van net 16 voor te stellen, wat niet te doen was, ook al kende ik hem al sinds zijn 21ste en mijn nulste.


Hij liet vrij snel - volgens goed politiegebruik - wat gezichtsbeharing staan en samen met wat besnorde en bebaarde collega's lunchte hij vaak thuis. In dat thuis kroop ik inmiddels rond en er zijn dan ook diverse foto's beschikbaar van mij op schoot bij mannen in uniform. Agenten hebben - door deze geüniformeerde jeugd - nooit het effect op mij gehad dat ze wellicht zouden moeten hebben: autoritair, angstaanjagend en streng doch vriendelijk. Ik vind ze alleen vriendelijk.


Die autoriteit is ook helemaal niet nodig, want ik ben keurig opgevoed. Nu nóg heb ik last van ingeprente gedragspatronen zoals nooit (echt nooit) door rood fietsen, altijd je hand uitsteken en nul glazen bier drinken als je nog moet rijden in een automobiel. Fietsen doe je op een fiets met licht en als een bordje zegt dat je moet afstappen, stap je af. In mijn jeugd heb ik één keer een potlood gestolen uit een supermarkt en daar heb ik nu nog buikpijn van.


Het uniform verdween, mijn vader werd rechercheur en bij elk nieuw paar sneakers moest ik mijn schoenzolen laten zien voor een opname in zijn fotografisch geheugen. En nu is hij klaar. Als politieman.


'Hoe werkt dat eigenlijk? Vervallen nu al je rechten en plichten als politie-ambtenaar?', informeerde ik.


'Dat vroeg ik ook aan mijn baas', zei hij, 'maar ik hoef nooit meer op te komen draven. Behalve dan misschien bij de Nucleaire Top en andere rampen.'


'O', zei ik, 'wat vervelend.'


'Nee hoor, dan ga ik gewoon. Met mijn camera.'


Mijn vader was mijn hele leven politieman, waarvoor vijf sterren, en nu gaat hij eindelijk beginnen aan zijn eigen leven.


Als fotograaf. Waarvoor alle sterren van de wereld.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden