De rare sprongen van gevorderde zestigers

Van sommige dingen kun je beter de charme inzien dan pogen ze te verbergen. Pete Townshend verklaarde ooit vanwege zijn forse reukorgaan rockster te zijn geworden: klasgenoten die hem met de neus hadden getreiterd hebben die later nog veelvuldig teruggezien. Je neus tonen aan de wereld: dat is beter dan je neus laten wegsnijden, wat een andere popster deed waar het niet zo goed mee is afgelopen.


Ik heb een keer zo'n echte IKON-documentaire gezien over kale mannen. Er werd een ex-pruikdrager geïnterviewd die dacht dat hij met de aanschaf van krullen zijn probleem had opgelost. Het tegendeel bleek waar: hij had een probleem gecreëerd. Het pruikdragen werd met de dag ondraaglijker. Op vakantie ging de krullenbos in het dashboardkastje. Na verloop van tijd besloot hij het erop te wagen en kaal op het werk te verschijnen. Het bleek een bevrijdende ervaring. Een mooi verhaal, zeg ik in de hoedanigheid van (pruikloze) soortgenoot.


Lezers die willen gaan gniffelen om het geworstel van de grote neuzen en de kaalkoppen moeten nog even wachten. Iedereen met wie Fortuna het goed voorheeft krijgt met vergelijkbare problematiek te maken. In het contemporaine Westen is er niets wat mensen meer trachten te verbergen dan hun ouderdom - ontdékte de Franse psychotherapeute Marie de Hennezel. Ze is net de zestig gepasseerd en ziet om zich heen leeftijdgenoten rare sprongen maken om hun leeftijd te verbergen, soms heel letterlijk. De warmte van het hart voorkomt roest heeft ze geschreven om hen te helpen. Motto: 'Niets maakt zo oud als het willen tegengaan van het verouderingsproces.' Facelifts, afbeulpartijen in de fitnesshal en het overnemen van kleren en taalgebruik van jongeren - het effect is averechts. Een dieptepunt is zo'n Mick Jagger, een vent van bijna 70 die tijdens optredens aan de zuurstoftank moet omdat hij zichzelf dwingt een kopie neer te zetten van zijn vijftig jaar jongere zelf.


De rare sprongen van 60-plussers vloeien ook voort uit het lage aanzien van ouderdom in het Westen. Vergelijk dat eens met de ouderenverering op het Japanse Okinawa-eiland, waar De Hennezel haar titel vandaan haalde. Het aantal 100-jarigen ligt er hoger dan waar ook. Laten we het verstrijken van de tijd accepteren, stelt De Hennezel voor, citerend uit de tweede brief van Paulus aan de Korintiërs: 'Ook al gaat ons uiterlijk bestaan verloren, ons innerlijk bestaan wordt van dag tot dag vernieuwd.' Wat nooit veroudert is ons hart: 'niet het orgaan, maar de mogelijkheid om lief te hebben en te verlangen; die onverklaarbare, onbegrijpelijke kracht die de mens in leven houdt'.


L'amour is er ook voor bejaarden. Of dit boek in Frankrijk een bestseller was geworden als die liefde ook niet l'amour fysique had behelsd, mogen we ons afvragen. Wat blijkt namelijk uit onderzoek: met het seksleven van ouderen is het veel beter gesteld dan vaak wordt gedacht. 'Het verminderen van de druk en de ruwe drift doet juist door de beheersing ervan de mogelijkheden tot plezier, genot en geluk eerder toe- dan afnemen.' Goed nieuws dus uit het land van Gainsbourg, die het, moi non plus, zelf vrij snel na zijn zestigste voor gezien hield.


Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden