De Rabo huilt krokodillentranen

De puinhoop van de kredietcrisis rookt overal na. De brandweer - de centrale banken, de toezichthouders en de rechtbanken - is zeven jaar later volop bezig met nablussen. De belastingbetalers bloeden nog, want vaststaat dat de privatiseringen van ABN Amro en SNS Reaal de staat nooit zoveel zullen opleveren als de nationalisaties hebben gekost.

Continu worden nieuwe malversaties en excessen uit de graaitijd gemeld. De rechter veroordeelde de Rabobank vorige week wegens het schenden van de zorgplicht bij de verkoop van te complexe derivaten, terwijl persbureau Bloomberg meldde dat er een onderzoek naar witwaspraktijken loopt bij de Rabobank in Californië. En eerder deze maand sleepte Pieter Lakeman ABN Amro voor de rechter wegens de verkoop van complexe producten aan mkb-ondernemers. Kortom, er is nog lang geen schoon schip gemaakt.

Er is geen enkele reden om de klaagzang van banken over de hogere kapitaalseisen of de strikte regelgeving (bankierseed, bonusplafond) heel serieus te nemen. Niettemin voeren de Nederlandse banken een campagne waarin ze waarschuwen dat Nederlandse financiële instellingen internationaal minder concurrerend worden vanwege hogere eisen dan andere landen.

Gek genoeg beschouwen ze hogere kapitaalseisen als een zwakte. Ze zouden het op langere termijn juist als een kracht moeten koesteren. Als de crisis één ding heeft geleerd is het dat banken, zeker banken met een kleine thuismarkt als Nederland, de concurrentie niet moeten aftroeven met de minste regelgeving, de lichtste kapitaalseisen, de hoogste winstgevendheid en de grootste ambities. Hun kracht moet stabiliteit en betrouwbaarheid zijn.

Tot nu toe hadden de banken vooral gezegd dat hogere buffers zouden leiden tot minder bedrijfskredieten. Afgelopen maandag speelde Rabotopman Bert Bruggink in de media heel slim in op het gemoed van huiseigenaren met een hypotheek - een groot deel van het electoraat. De hoge kapitaalseisen zullen hypotheken in de toekomst duurder maken, zo riep hij. De marge die de Rabo nu hanteert - ongeveer 1 procent tussen het lenen en het uitlenen van het geld - moet worden verdubbeld omdat er minder hypotheken op de bankbalans moeten komen. Een hypotheek waarvoor nu 3 procent rente geldt, zal in de toekomst 4 procent rente kosten.

Afgezien van de vraag of het sommetje van Bruggink klopt, moet worden gezegd dat het laatste geen probleem zou mogen zijn. Integendeel. Het voorkomt zeepbellen. Bonussen waren een bijzaak van de crisis, de lage buffers van de banken een hoofdoorzaak. Die moeten worden opgeschroefd, te beginnen in Nederland, waar de crisis grote schade heeft aangericht. Historisch gezien zijn ze nog steeds vrij laag. De Rabo huilt dan ook krokodillentranen.

Liever duurdere hypotheken dan een nieuwe kredietcrisis.

Reageren?
p.dewaard@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden