De professoren zijn steengoed

Eerstejaars in New York zijn ontzettende strebers. Na de les nog eindeloos doorpraten en discussiëren. Mascha Matthews (25, rechten) mocht er een tijdje tussen zitten....

`Je loopt de campus op door een laan van bomen. Ontzettend chic. Daarnaast staat een heel mooie bibliotheek. Iedereen die Columbia University voor het eerst ziet, staat daar met open mond: waaw!`

Eén student per jaar. Zoveel mogen er deelnemen aan de uitwisseling van de rechtenfaculteit van de Universiteit van Amsterdam (UvA) met de Amerikaanse topuniversiteit Columbia University. Vorig jaar was Mascha Matthews (25) de gelukkige.

`Ik ben geen topstudent, gewoon een goede student. Maar om te worden geselecteerd is ook je motivatie heel belangrijk. Ik had al een semester in New York gestudeerd, en ik had er vier maanden stage gedaan bij de Verenigde Naties. Daardoor kon ik goed motiveren waarom ik in New York, en juist aan Columbia wilde studeren.

`Ik wilde nog veel leren en had het gevoel dat dit aan Columbia heel goed kon. Het onderwijs in Amerika is beter, zeker voor rechten. Er zijn steengoede professoren. Ik zocht ook een manier om bij mijn vriend, die ik in Amerika had leren kennen, te zijn. Toen ik de uitwisseling van de UvA zag, dacht ik: `Nou, dat combineert mooi.`

`Mijn studie aan Columbia begon in augustus 2004; de voorbereiding bijna een jaar eerder. Ik moest me aanmelden en beurzen aanvragen. Columbia University waivede de helft van het collegegeld, dat 35 duizend dollar bedroeg. Ik kreeg een Fulbright-beurs, nog enkele particuliere fondsen en een renteloze lening. Alles samen redelijk dekkend.

`Ik heb bovendien weinig uitgegeven. Ik woonde in het Columbia International House, samen met zevenhonderd studenten uit 130 landen. Relatief goedkoop, maar dat komt waarschijnlijk door de maat van de kamers: twee bij drie meter. Ik was floor manager - een soort verantwoordelijke voor je verdieping - waardoor ik minder huur hoefde te betalen.

`Ik had wat Amerikaanse vrienden, maar het overgrote deel was niet-Amerikaans. In mijn huis woonden allemaal internationale studenten, en op de rechtenfaculteit was er een echte scheiding. De Amerikanen leken een beetje bang voor de buitenlanders, omdat die vaak al hadden gewerkt. Je cijfers worden gebaseerd op die van je medeleerlingen, en de Amerikanen waren bang dat de buitenlanders veel meer wisten.

`De Amerikanen waren vaak ontzettende strebers, zeker de eerstejaars. Na de les gingen ze nog eindeloos praten en discussiëren. Ze zetten zelfs e-mailgroepen op om de discussie voort te zetten, zodat ik me afvroeg: `Oh my god, hebben die niets anders te doen?` Ze zaten ook allemaal met hun laptop in de les. Ze namen enorm veel aantekeningen, met pijlen en complexe figuren. Als ze dan allemaal aan het tikken waren, hoorde je het als het ware regenen in de klas.

`Ik wilde ook leuke dingen doen, dus ik had niet alleen maar zware vakken gekozen waarvoor je veertig uur per week achter de boeken zit. Sowieso was het een heel druk jaar. Je moet lessen volgen, opletten en je mond opendoen. Ik deed een stage, er waren lezingen, en heel veel extra activiteiten. We moesten ook veel papers schrijven, soms twee papers van dertig pagina`s - gelukkig double space - per week.

`Het was veel, maar het hoefde niet briljant te zijn. Tenzij je bij de top wilde horen of wilde publiceren, dan moest het wel echt goed zijn.

`In Amerika ben ik de Nederlandse werkcultuur erg gaan waarderen. Nederlanders werken hard van negen tot zes, maar ze vinden samen thuis eten ook belangrijk. Dáár werk je als advocaat - dat is in dit opzicht wel een rampzalig beroep - zestien uur per dag en je hebt vijf vakantiedagen per jaar. Je bent zo miljonair, maar het is niet leuk.

`Een diploma van Columbia Law School opent deuren. Naar New York wil ik zeker nog terug. Met vakantie, niet om te werken.`

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden