Column

De probleemwijk van Jesse Klaver

Veertien keer noemde Jesse Klaver in zijn campagne-aftrap vorige week de Westrand, de wijk in Roosendaal waar hij opgroeide, als Brabantse bastaard. Gebouwd in de jaren zestig, vertelde hij, 'een wijk van portiek- en eengezinswoningen', maar nu in de greep van 'het economisme'. 'De werkloosheid is hoog. Er is stille armoede. Op de fiets naar de voedselbank.' Hij had het over Polen, over vluchtelingen, over mensen die zich in de steek gelaten voelen.

Fidan: 'Geef mij een terras.'

Alle reden om de westside van Roosendaal eens op te zoeken. Te beginnen bij Esmerilde van de Bouwhuijsen en Paul Schepers, echte wijkfiguren. Hij is de man achter het Huis van de Westrand, het buurtcentrum waar we elkaar treffen. Zij is aanjager van de voedselbank en was bevriend met opa Klaver, bron van inspiratie in de toespraken van kleinzoon Jesse. Het was daar de zoete inval, vertelt ze. Hij had raad voor iedereen, als wandelend evangelie, en omdat hij zoveel wist.

De Nederlandse mensen vechten nog voor de wijk, vertellen ze. Maar er is vergrijzing, veel alleenstaande moeders, wietplantages. Nieuwkomers hebben vaak de handen vol aan zichzelf. Om rond te komen, om zich aan te passen. De samenhang wordt minder. Westrand is voor de gemeente categorie C. Overal onkruid, plantsoenen die niet worden bijgehouden, losliggende tegels. Dan gaan mensen denken: ik gooi mijn afval er ook bij.

Buiten zijn de straten breed, de bomen fors. Een oude heer hijgt uit bij de deur van Fysio Faster. Daarnaast is de kerk, ooit katholiek, nu protestants. Voordat er een verblijfsverbod kwam, werden daar 22 keer de ruiten ingegooid, vertelt Van de Bouwhuijsen. Dat is verleden tijd. De jeugd zoekt het nu bij shishalounge Ottoman.

De wereld om de hoek

Het centrum lijkt ver weg, al fiets je in vijf minuten naar het stadskantoor. De rest van de wereld is wel om de hoek. Bij bakker Asya werken Bulgaren, de klanten zijn Marokkanen, maar ook Litouwers, Syriërs, Armeense christenen, Irakezen en Hongaren. Van de Bouwhuijsen heeft vier Polen van de broodfabriek als buur. Aardige mannen, maar als ze alle vier een auto hebben, is de straat snel vol.

In winkelcentrum Rembrandt-galerij heb je Kapsalon Kayhan, Hairshop MC, Sofram Kebab, Pala Tapijtcentrum, slagerij Gijssel, Jumbo en drogisterij Frans Horsten. De bovenverdiepingen zijn verhuurd, aan Polen of Bulgaren. Het is er rustig, en niet alleen door de hitte. Hier is werk aan de winkel, renovatie.

Nergens groen op de Vitaliteitskaart.

Birol Aygün, Roosendaler sinds 1981, heeft er zijn makelaardij. 'De Westrand is groen', zegt hij. 'Dat moet je wel onderhouden.' Als makelaar noemt hij het een middelmatige wijk, als bewoner trouwens ook. 'De mensen weten niet veel van elkaar.' Neem het winkelcentrum. In het voorjaar plaatsen ze drie bloembakken, aan het eind van de zomer halen ze die weer op. 'Ze moeten meer doen.'

'Ze', dat kan Saskia Schenk zijn, wethouder 'vitale wijken'. De Vitaliteitskaart 2016 West die op haar werktafel ligt, is overal rood, oranje of paars. Tinten groen ('gunstig' of 'zeer gunstig') ontbreken. Schenk ziet het glas graag halfvol. Dit is geen uitgangspunt voor beleid, zegt ze. 'Je wilt weten hoe het ervaren wordt.'

Door de ogen van de bestuurder

We pakken een dienstfiets en gaan samen de wijk in, om te kijken door de ogen van de bestuurder. We zien een vrolijk graffititunneltje, het verse groen van het Van Goghpark, samen met bewoners aangelegd. We zien de buurttuinen bij de Gerard ter Borchstraat en de HSP, HondenSpeelPlaats, door bewoners ingericht. 'Hier komen jong en oud, rijk en arm met elkaar in gesprek', zegt de wethouder. Aan een strandje en haventje wordt gewerkt.

Overal oplossingen, al zijn die soms semantisch: 'Dit is geen probleemwijk, maar een wijk met problemen', zegt ze. Meer problemen dan elders, dat wel.

Wethouder Schenk: 'De Westrand gaat naar categorie B.'

We stoppen op een parkeerterrein aan de Burgemeester Freijterslaan. Het onkruid groeit kniehoog tussen de stenen door. Prettig is het niet, geeft de wethouder toe. 'Maar dit valt wel binnen categorie C.' Haar belofte: 'Heel Roosendaal gaat naar B, ook de Westrand.'

Later nog even terug naar de Rembrandtgalerij, waar B. Fidan van de kebabzaak ook graag meedenkt. 'Geef mij een terras. Daar kunnen ouderen uitrusten. En de jeugd maakt geen herrie als hun familie op het terras zit. Maar de gemeente wil niet.'

Klaver zei het zo: 'Dat is waar we voor strijden. Voor de Westrand, voor Nederland.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden