De prijs van multiculturaliteit

Ik vrees dat de gemeente Gouda vindt dat de Marokkaanse Nederlanders en alle mensen die gebukt gaan onder de misdragingen van het gajes in de straat, daar de komende jaren gewoon mee moeten leren leven.

Het is te gek voor woorden, dat je je zoontje niet naar het ziekenhuis kan brengen omdat de bus niet rijdt. En dat die bus niet rijdt vanwege ‘een stelletje dat de hele dag met een uitkering op straat zwalkt en dienstdoende mensen bedreigt’. ‘Wat mij betreft houden ze kinderbijslag in van de jongsten en moeten uitkeringstrekkers zich elke dag melden voor vrijwilligerswerk. Zeker als ze overlast geven’.

Ziekte
Op het moment dat deze bewoonster van de Goudse wijk Oosterwei deze uitspraken doet, komen er twee allochtone jongeren langs. Ze steken hun middelvinger naar haar uit en verwensen haar met een ziekte, staat in een lokaal Gouds krantje uit 2008.
Daarin valt ook te lezen dat de vrouw door een paar moeders uit de buurt wordt bijgevallen. Een van hen vindt dat alle ouders van uitkeringstrekkende hangjongeren moeten worden uitgenodigd voor een gesprek. Wanneer ze niet komen, moet er op de uitkering of kinderbijslag worden gekort.

Een vrouw zegt dat ze walgt van die mensen hier, die maar pappen en nathouden. Een man uit de buurt vertelt dat hij in de afgelopen 35 jaar de wijk heeft zien veranderen. ‘Schandalig, maar het komt ook omdat ze alle allochtonen hier hebben opgepropt,’ zegt hij. Volgens de man moeten de jongeren worden opgepakt en opgesloten. Hij is voor een hangverbod en bereid om samen met ouders een ploeg samen te stellen, die ’s nachts hangjongeren aanspreekt. Het is volgens hem vreselijk dat vaders niet weten waar hun zonen ’s nachts rondhangen.

Onrust
Het is inmiddels twee jaar later en nog zijn de problemen in Oosterwei niet opgelost, ondanks de inzet van straatcoaches en zo meer. Naar aanleiding van recente onrust tijdens een schoonmaakactie van vrijwilligers in de buurt, waarbij jongeren van Marokkaanse afkomst in de leeftijdsgroep 8 tot 13 jaar zich vreselijk misdroegen, plaatste de gemeente Gouda een verklaring op haar website. Daarin wordt gesteld dat een wijkactiviteit door een aantal Marokkaans Nederlandse jongeren is verpest en dat de aanwezigen bij deze gebeurtenissen, ook die van de gemeente, ‘verbijsterd waren over de wijze waarop de jongeren zich hebben misdragen’. Het kan niet zo zijn, stelt de gemeente, dat bij dit soort activiteiten politietoezicht nodig is. Maar dat is dus kennelijk wel zo.

Traceren
Het probleem is dat het vooral om jongeren in de leeftijd tot 12 jaar gaat en die kunnen niet strafrechtelijk vervolgd worden, zegt de gemeente. Maar Gouda wil wel de jongens traceren, de ouders op het politiebureau ontbieden en indien mogelijk de kosten op de ouders verhalen. Ik denk dat de buurtbewoners die in 2008 aan het woord kwamen in het Goudse krantje, allen van Marokkaanse komaf, daar niet erg van onder de indruk zullen zijn. Ze hebben dat toch allemaal al eerder bedacht en de gemeente heeft niet geluisterd. De buurtbewoners zijn wanhopig. Ze worden met eieren en stenen bekogeld, uitgescholden en beroofd. In Oosterwei worden brandjes gesticht en ruiten ingegooid. Al bij de voorbereiding van de buurtactie vlogen de stenen door de ramen, vertelt iemand van het wijkteam.

Volgens de PVV moet het straattuig in Gouda zo snel mogelijk van de straat gehaald worden. Dit zou wel aansluiten bij de motie, die onlangs werd ingediend door Femke Halsema en anderen. Daarin staat de overweging dat diegenen die van elders naar Nederland zijn gekomen, alsmede hun kinderen en kindskinderen, een positieve bijdrage kunnen leveren aan onze samenleving, mits zij zich daarvoor inzetten en daartoe ook ruimhartig de kans krijgen. Maar in Oosterwei wordt mensen die kans niet geboden. Zij zijn bang, verontwaardigd, worden belaagd en uitgescholden.

Schulp
Wie bang moet zijn een steen naar zijn hoofd te krijgen of een steen door zijn ruit, kan niet met volle overgave zijn kansen in Nederland grijpen omdat hij het te druk heeft met over zijn schouder te kijken. Wie daadwerkelijk een steen naar zijn hoofd krijgt, zal misschien wel helemaal in zijn schulp kruipen.

In Oosterwei is het zo: wie een activiteit ten gunste van de buurt onderneemt moet die afblazen omdat hij wordt belaagd. Een van de vrouwen, die in 2008 in het Goudse krantje aan het woord kwam, voelt schaamte en voelt zich soms een allochtoon tussen haar eigen bevolkingsgroep. Een ander ziet er geen problemen in om bepaalde jongeren een beetje anders te behandelen dan anderen. In Marokko, zegt ze, wordt dit gedrag direct afgestraft. In Nederland is alles veel te soft. ‘Wat mij betreft mag de Marokkaanse strafmaat voor Marokkaanse jongeren gelden.’

Zo ten einde raad waren deze mensen in 2008 al, dat ze pleitten voor een ongelijke behandeling van een deel van hun eigen bevolkingsgroep. Dan heb je als samenleving een probleem. De gemeente Gouda houdt de moed erin. Ze hebben samenscholingsverboden ingesteld en straatcoaches spreken groepjes jongeren aan op hun gedrag. Er zijn activiteiten voor kinderen georganiseerd, zodat ze zich niet vervelen. Wat is van dit alles het resultaat?

Merkbaar
Volgens de gemeente wordt de aanpak merkbaar op straat en in de wijk, maar is het te vroeg om de structurele effecten van de genomen maatregelen op gezinnen te zien. Er is wat dat betreft dus nog geen meetbaar resultaat en wat er dan precies ‘merkbaar’ is, wordt niet omschreven. Ruiterlijk geeft de gemeente toe ‘We zijn er dus nog niet : de effecten moeten gaan blijken uit de overlast- en veiligheidscijfers’. Met andere woorden, er is nog geen aantoonbare teruggang in overlast of een toename van de veiligheid.

Ellende
De gemeente zegt dat Oosterwei een multiculturele stadswijk is en blijft. ‘Het gebied zal de komende jaren nog kwetsbaar blijven’. Betekent dit dat de gemeente van mening is dat een multiculturele samenstelling van een buurt eigenlijk synoniem is met ellende? Ellende die volgens goed gebruik dan maar kwetsbaar wordt genoemd? Ik vrees van wel. Ik vrees ook dat de gemeente Gouda vindt dat de Marokkaanse Nederlanders uit het Goudse krantje van 2008, en alle mensen die gebukt gaan onder de misdragingen van het gajes in de straat, daar de komende jaren gewoon mee moeten leren leven.

Dat is de hoge prijs voor de veelgeprezen multiculturaliteit. Die prijs wordt betaald door autochtone Nederlanders en in Oosterwei dus ook door hen die naar Nederland kwamen, hun kinderen en kindskinderen. Maar waarom moet dat eigenlijk? Waarom doen de overheid en Europa ons dit aan? Waarom leggen wij ons daar bij neer?

Ik denk dat er nog wel eens iemand naar ons land zal komen, met of zonder sluier, met of zonder broodtrommeltje, die deze vraag hardop zal stellen. Ik ben benieuwd naar het antwoord dat ze krijgt. Als ze het antwoord niet begrijpt, hoeft dat er niet per se aan te liggen, dat ze het Nederlands niet goed beheerst. Want tot nu toe heeft geen enkele pleitbezorger van het multiculturalisme een helder antwoord op die vraag gegeven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden