De positieve benadering van de dood in Happily Ever After voelt een beetje wonderlijk en geforceerd

Met wat meer contrast was Happily Ever After net iets spannender geweest. Choreograaf Jasper van Luijk maakt zijn eerste jeugdproductie en toont lef.

Beeld Happily ever after

De dansvoorstelling Happily Ever After schetst de dood als een mooi en zacht iets. Niets om bang voor te zijn. Misschien denken de 8-plussers in de zaal zelfs wel: tof, die dood, dat wil ik ook! Gevoelens van angst, verdriet en boosheid passeren de revue niet. Choreograaf Jasper van Luijk, die zich sterk in het volwassen circuit manifesteert en nu zijn eerste jeugdproductie heeft gemaakt, heeft lef om juist de positieve aanvliegroute te kiezen. Maar het voelt ook een beetje wonderlijk en geforceerd.

Het heldere toneelbeeld van Sanne Danz wordt gedomineerd door een schuin oplopende muur in grafsteengrijs en een roze magnoliaboom, symbool van trouw. De pastelkleurige broeken en shirtjes van de dansers, twee jongens en twee meisjes, detoneren niet en zijn even ongevaarlijk als de kabbelende soundscape. Na spelletjes 'dood vallen', door een hap van een paradijselijke appel, een steek van een vlieg of de hik, wordt het menens: Inés Belda Nácher valt achterover van de muur en dan kun je alleen nog maar met haar dollen en sollen als een slappe pop.

Het tweede deel leest als een groot en lang afscheid, waarbij de vier hecht optrekken: als een soepele rups over de muur, krachtig rollend over de vloer of duikelend in golvende lifts. De lichamen zijn voortdurend in interactie en sterk solidair. Totdat Nácher als een buitenaards wezen, behangen met magnoliabloemen, omhoog de verte in loopt. De soms acrobatische dans is altijd vloeiend, organisch, licht. Ook hier geldt: prachtig consequent, maar meer contrast was spannender geweest.

Happily Ever After
Dans
Door Maas theater en dans.
Choreografie en licht Jasper van Luijk.
30/9, Maaspodium, Rotterdam.
7/10, Tilburg. Tournee.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.