De politie wil ook militaire hightech

Wapenfabrikanten zien nieuwe kansen in de civiele sector. Ook de politie wil graag om een hoek kunnen schieten...

Van onze verslaggever Noël van Bemmel

PARIJS Alles lijkt normaal, op de tweejaarlijkse wapenbeurs in Parijs. Op de Eurosatory 2008 glimmen de pantserwagens als vanouds, geeft een kortgerokt meisje extra cachet aan een snelvuurkanon en slenteren officieren rond met plastic tasjes van Eurocopter. Buiten rijdt een kindertreintje heen en weer naar het demonstratieterrein en houden drie vredesactivisten op leeftijd zwijgend een bordje omhoog.

Maar op de stand van de Duitse fabrikant Krauss-Maffei Wegmann valt tussen de Leopard-tanks en Fennek-verkenningsvoertuigen, een grijze pantserwagen op met POLIZEI op de zijkant. ‘Die presenteren we voor het eerst’, zegt een vertegenwoordiger. Volgens hem worden agenten regelmatig uitgezonden naar conflictgebieden om plaatselijke collega’s te trainen. ‘Die willen ook een voertuig waarin ze een bermbom kunnen overleven.’

Ronduit trots is marketingdirecteur Abraham Bahar van Israel Aerospace Industries. ‘Zowel La Guardia Airport als Newark worden verdedigd met onze radars.’ Ter verduidelijking: die radars staan niet gericht op het luchtruim, maar op de omgeving rondom het vliegveld. Bahar: ‘Sinds 9/11 groeit de vraag naar militaire systemen om burgers te beschermen.’

Hij wijst op een poster aan zijn wand, waarop een civiele helikopter zogeheten flairs afschiet, een soort vuurpijlen om hittezoekende raketten weg te lokken. ‘Wie had gedacht dat ik zulke systemen aan luchtvaartmaatschappijen zou verkopen?’

Kortom: de Eurosatory laat zien dat de war on terror ook dicht bij huis plaatsvindt. De belangrijkste sprekers waren deze week geen generaals die vertellen over Afghanistan, maar terreurbestrijders van grote politiekorpsen. Die beschikken over fabelachtige budgetten, zo blijkt, om informatie realtime te analyseren of biochemische besmetting te detecteren. Dat vraagt om technologische hoogstandjes waarin defensiebedrijven uitblinken, zeggen veel standhouders.

De industrie biedt hightech sensoren aan, en geavanceerde software om informatie te combineren, te analyseren en te doseren. Plus: mobiele crisiscentra, robuuste communicatielijnen, omvangrijke veldhospitaals, ontsmettingsinstallaties, betere beschermingsmiddelen en nog veel meer.

Zo wordt de gevechtsveldradar die iedere beweging registreert rondom Kamp Holland, de Squire van de firma Thales, ook aan luchthavens en grensbewakers verkocht. De software waarmee marineschepen honderden radarcontacten tegelijk analyseren, is ook bruikbaar om beelden van bewakingscamera’s te verwerken.

Het Franse Thales haalt inmiddels een kwart van de omzet uit de zogeheten securitymarkt. Op hun enorme stand houdt een vertegenwoordiger een groen blikje op een soort tentharing omhoog. ‘Dit soort akoestische sensoren hebben we net aan Litouwen verkocht. Registreert iedere voetstap in een straal van honderden meters.’

Het valt op dat defensiebudgetten wereldwijd onder druk staan, maar de defensie-industrie toch groeit. Met 6 procent tot 1.300 miljard dollar in 2007, schat het Zweedse onderzoeksbureau SIPRI. Veel legers combineren namelijk krimp met modernisering. De civiele sector wordt voorlopig nog gezien als potentiële klant.

Eén van hen is terreurbestrijder Richard Falkenrath van New York Police Department. Dat beschikt over 52 duizend werknemers en 4 miljard dollar budget. Duizend agenten en 200 miljoen dollar zijn voor Falkenrath. Zijn agenten rijden mee met de metro, voorzien van helm, kogelwerend vest en een M-16 geweer. Militaire innovaties, waarbij je om een hoek kunt schieten of op een schermpje kunt zien waar je collega’s zijn, zijn voor hen erg handig.

Dat geldt ook voor het 50 miljoen dollar kostende datacentrum op een geheime locatie. Daar komen beelden van politie- en particuliere bewakingscamera’s binnen, kentekens van auto’s die de stad naderen en gegevens van detectoren voor mogelijke biologische, radiologische of chemische besmetting.

Commissaris Tarique Ghaffur uit Londen is druk bezig met de volgende Olympische Spelen. Zijn stad hangt al vol camera’s en ook daar worden kentekens automatisch geregistreerd. Helikopters controleren regelmatig mogelijke locaties rondom luchthavens waar raketten kunnen worden afgeschoten. Londen heeft echter nog geen stelsel van biochemische en radiologische sensoren.

Het valt volgens fabrikanten niet mee om deze zogeheten first responders te verkopen. ‘Het is een gefragmenteerde markt’, stelt regiodirecteur Bob Keen van BAE-Systems. Dat bedrijf heeft net 15 duizend panterwagens verkocht aan het Amerikaanse leger, maar is bijna onzichtbaar op de veiligheidsmarkt. ‘Ik ben gewend zaken te doen met één partij, niet met allerlei politiekorpsen die verschillende eisen hebben.’

Zolang die versnippering blijft bestaan, erkent directeur nationale veiligheid Aart-Jan Smits van Thales Nederland, is de civiele sector niet echt toe aan militaire hightech. ‘We kunnen zó een pakket sensoren en een commandopost in containers leveren. Maar dat is nutteloos als niet alle partijen op één lijn zitten.’

Als voorbeeld noemt hij de haven van Rotterdam. ‘Daar kan het crisiscentrum niet snel achterhalen wat in een container zit, omdat bedrijven die informatie niet delen.’ Zolang de relevante spelers niet samenwerken, wil Smits maar zeggen, hebben militaire innovaties geen zin. ‘De nationale veiligheid is voorlopig nog een organisatorische uitdaging.’

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden