De plek van Siham Tib: Oujda

Siham Tib (30) is mode-ontwerpster en doet als enige Nederlander mee aan de Oman Fashionweek, 21 tot 23 februari.

Waar zit je het liefst?

In Oujda en Saidia, een kustplaats vlakbij Oujda in het noord-oosten van Marokko vlakbij Algerije. Mijn familie komt uit het stadje, dus ik kom er al van kleins af aan. Er borrelt direct een vakantiegevoel op nu ik eraan denk.


Heeft het alleen je voorkeur omdat je er vandaan komt?

Er wonen vrienden en familie, dat is een belangrijke reden, ja. Maar Oujda is ook, gelukkig, totaal niet toeristisch, en rust is echt aan mij besteed. Er zijn geen hordes mensen die me afleiden of toeristische bezienswaardigheden die je niet kunt missen. De laatste keer dat ik er was, bezocht ik een bevriend ouder echtpaar even buiten de stad. De mensen daar leven van de natuur, van olijfbomen, het vee en kippen. Mijn telefoon had geen ontvangst.


Dat was balen?

De eerste dag zeker. Ik had steeds die reflex: even kijken op m'n scherm. De tweede dag vond ik het super relaxed. Een leven zonder mobiel en Internet is niet eens zo verkeerd. Er zijn geen mensen die je verplicht bent te beantwoorden, je hoeft niet mooi te zijn of uit te gaan. Je kunt gewoon aan niks denken en niks doen en evengoed bestaan. Ik ben in een zwembadje gaan badderen - dat was er gelukkig wel - en eieren gaan zoeken voor het avondeten.


En dat eieren zoeken ging niet vervelen?

Pas na een week. Toen had ik het wel weer gehad. Ik was helemaal 'geupload' en dringend toe aan een nieuw avontuur. Vroeger deed ik aan judo op hoog niveau, nu heb ik een hectische baan: ik moet mijn energie ergens in kunnen stoppen. Daarom dachten veel vrienden dat New York iets voor me zou zijn. Ik ben onlangs gegaan. Wat massaal zeg! Ik voelde me een soort nono, verdwenen in een grote mensenbrij en moest bijna een week bijkomen van de reis. Dat heb ik in Oujda helemaal niet. Daar draait het leven om rust, jeugdherinneringen, familie en vrienden.


Vroeger reden we altijd met de auto naar Marokko. Met m'n ouders, mijn broer en zus. Tot aan België waren we zoet. Daarna vloog het boek van mijn zus herhaaldelijk door de auto. En ik ging voor het eerst uit in Marokko. Ik was 14 en de jongste, ik had veel verhalen van mijn broer en neven gehoord. Nieuwsgierig dat ik was! Na het eten, rond een uur of elf - ik had eerst mascara opgedaan - ging ik vanaf Oujda met een groepje naar het strand bij Saidia. Saidia is een soort Bloemendaal, veel Marokkanen uit Nederland kennen het. Er staan hordes appartementen en restaurants en twee grote clubs: Kims Club, van een Fransman, en Club Eden, van een Nederlander. Toen we binnenkwamen, ging er een wereld voor me open. De mensen die ik overdag op het strand tegenkwam, zagen er zo anders uit. Ik had gedacht dat iedereen wild zou dansen en dat ik dat ook zou gaan doen. Nou, mooi niet. Ik was erg verlegen en keek de hele avond de kat uit de boom.


Wat doe je nu als je er bent?

Ik plan de reis meestal met iemand samen, een goede vriendin of nicht bijvoorbeeld, rondom een bruiloft, een geboorte of een ander feest. Dan relaxen we de hele dag, in de hamam, thuis of op de bazars, en eten tamelijk veel.


's Avonds trekken we mooie kleren aan en bezoeken we feesten, die duren soms tot zes uur 's ochtends. En op vrijdag probeer ik de begraafplaats te bezoeken, dat is belangrijk voor me. Dan ga ik naar de graven van familieleden en geef ik de oude mannen die verzen bij de graven zingen, een soort begraafplaatsonderhoudsdienst, wat kleingeld.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden