De plek van Rosita Steenbeek: Sicilië

Rosita Steenbeek (53) is schrijfster. Onlangs verscheen haar boek Amsterdam-Delphi - Op de fiets naar het orakel.

Uw favoriete plek zal toch niet toevallig Delphi zijn...

Nee, maar er is een verband! Het Orakel van Delphi zei ooit tegen de Grieken: 'Sticht een kolonie op Sicilië.' Dat gebeurde. Er zijn nog steeds veel Griekse sporen te zien.


Sicilië dus. Komt voor in uw boeken De laatste vrouw en Siciliaans testament.

Het is een beeldschoon eiland. De geuren, de kleuren... de bougainvillea, de vijgenbomen, de antieke tempels. Mijn liefde voor het eiland is ontstaan toen ik een verhouding had met een Siciliaan. Dat was na een paar jaar voorbij, maar mijn broer kreeg later een relatie met een meisje uit Sicilië. Puur toeval. Ook nog uit dezelfde stad, Catania. Zijn schoonfamilie is nu ook een beetje mijn familie.


Dicht bij huis eigenlijk. U woont de helft van het jaar in Rome.

Rome is mijn thuis. Ik stap er op de trein. Het is een reis van een uur of twaalf. Eerst afzakken met de trein, tussenstop in Napels, en dan naar Reggio Calabria. Daar wordt de trein in stukken gehakt en op de boot naar Messina gezet - dat is altijd een bijzonder moment.


U houdt van treinreizen...

Ik ben dol op de trein. Het is fijn om ergens langzaam naartoe te gaan. Daarom ben ik ook gaan fietsen naar Delphi. Toen ik daar in het donker aankwam en het bordje met Delphi zag in het licht van mijn koplamp... ik voelde een diepe emotie.


Een aankomst per boot op Sicilië, hoe is dat?

Een mythologische ervaring. In de Straat van Messina vaar je tussen Scylla en Charybdis door, de zeemonsters uit de Griekse mythologie. Het is prachtig hoe het eiland opdoemt. De donkere bergen, gehuld in lila en roze nevelen. Het is bedwelmend, maar het heeft ook iets bedreigends. Misschien omdat je weet dat daar de maffia huist en dat de Etna nog steeds zwaar kan tekeergaan.


Ze kennen u daar inmiddels wel bij de bakker.

Ik ken inmiddels veel mensen, zeker in Catania en Taormina. Ik spreek de taal, dat maakt veel uit. Sicilianen zijn erg hartelijk. Ze zijn anders dan de Romeinen: gereserveerder, trotser, ze hebben veel gevoel voor humor. Het heeft altijd een bepaalde diepte, de mensen zijn doordrongen van de dramatiek van het leven.


Daar is het ook wel het eiland voor.

De maffia is deel van het eiland. Ik heb nog voor de deur gestaan van maffiabaas Provenzano in Corleone. Begin jaren negentig maakte ik er voor Vrij Nederland een reportage. Dat was de tijd dat de rechters Falcone en Borsellino werden vermoord.


Een eiland van uitersten.

Het is er heftig en hevig, maar ook zoet en mooi. De harde realiteit tegenover de vijfsterrenhotels en het dansen onder de palmen. Vroeger kwamen de grote filmsterren hier: Greta Garbo, Marlène Dietrich, Cary Grant. Dat was het echte dolce vita.


Wat is voor u het zoete leven daar?

Ik ga graag naar Mocambo, een bar in Taormina, groot, ouderwets en weids. Je hebt er een prachtig uitzicht over het terras en de zee. Ik kan daar gaan zitten en de hele dag rondkijken. En natuurlijk naar het oude Griekse theater, dat is weergaloos, met de Etna als deel van het decor. Het is het mooiste openluchttheater ter wereld.


En de vulkaan?

De Etna is me dierbaar. Je ruikt op het eiland de zwaveldamp, je ziet de rookpluim. Dat is Sicilië. Dat diepe, donkere gerommel.


Heel het eiland is u dierbaar!

Ik heb altijd heimwee naar Sicilië.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden