De plek van Joop Braakhekke: Corsica

Joop Braakhekke (71) is restaurateur. Binnenkort draagt hij in zijn restaurant Le Garage de scepter over.

Waar zit u het liefst?

In mijn vrije tijd ben ik het liefst op een eiland. Eerst dacht ik aan een mooi resort op Ko Samui, Thailand, maar eigenlijk hoef je het helemaal niet zo ver te zoeken. Europa biedt zoveel aan culturen, en je kunt er zó naar toe. Europa blijft echt een paradijs.


Dus?

Corsica. Twee jaar geleden ben ik er voor het laatst geweest. Het heeft de Franse cultuur en het is toch een andere wereld. Je ruikt de maquis-begroeiing - die geur is haast niet te omschrijven. Het is op Corsica in de zomer verzengend heet, die takken zijn van nature eigenlijk al gedroogd.


Niet iets voor in de pan?

Je kunt het in zakken kopen en in de linnenkast leggen. Net als lavendel.


Geuren... altijd belangrijk.

Als ik aan Corsica denk, denk ik aan die geur.


U bent er vermoedelijk al vaak geweest.

De eerste keer Corsica was in 1968. Ik had net bistro Le Philosophe geopend in Apeldoorn. Na al de hectiek van de opening ben ik er meteen maar even ertussenuit gegaan. Dat zou nu niet meer in mijn kop opkomen.


Het gevoel over het eiland is nog steeds hetzelfde?

Het gevoel wel, maar de reis is anders. Vroeger ging ik met het vliegtuig, en dan een hotelletje in. De laatste keren zijn we gegaan met de zeilboot van een vriend. Dan kom je toch anders aan. Je begint bij St. Tropez of Nice, vanaf daar is het een uur of tien varen. Dan zie je die rode rotsen opdoemen. De oostkant vind ik wat minder interessant, daar is het wat platter. De westkant is ruiger; daar kun je zien dat het eiland tegen de westenwind knokt. Bij Bastia heb je weer zo'n spelonk, iets mysterieus. Ik heb lange tijd gedacht dat The Lord of the Rings hier was opgenomen.


Het 'île de beauté'... Ziet u er altijd veel van, of is het wel lekker op de boot?

We leggen altijd aan in Calvi. Dat is een prachtig plaatsje, je staat zo op de kade. Je kunt ook vanaf daar naar boven lopen, naar Fort Mozzelo. Dan ben je meteen wat calorieën kwijt. Het contact met de bevolking is minder dan vroeger, dat krijg je als je vaart. Ik kan me nog steeds een couscous herinneren die de eigenaresse van een klein hotel waar ik vroeger zat had gemaakt. Raar hè, dat je dat soort dingen onthoudt.


U zoekt nog wel steeds naar een leuk restaurantje?

Er is genoeg daar. Maar we koken ook graag zelf. Het is niet zo dat we steeds in sterrenrestaurants willen eten. Veel restaurants zijn goed: ze hebben verse vis, kreeft. Veel mooie stoofgerechten. Het leuke is voor mij dat aardse, het is heel basic. Er is vis, daar doe je op zichzelf niet zoveel mee. En er is misschien geen betere plek om kreeft te eten. Op de gril, boter, rozemarijn. Simpel. Heerlijk.


Iets van overgehouden voor Le Garage?

Ach, je neemt altijd wel iets mee. Het mooie is dat je met je neus wordt gedrukt op de traditie van de oerkeuken, je maakt gerechten met wat Moeder Aarde je biedt.


Is voor u een vakantie mogelijk zonder goed te eten?

Als het eten niet goed is, worden we chagrijnig. Het kan ook eten op straat zijn, dat maakt niet uit. Een kroket is prima, als het maar een goede kroket is.


Is rentenieren op Corsica misschien een ideetje?

Voor rentenieren ben ik het type niet. Ik zie mezelf best zitten in een huisje op Corsica, maar ik vind het toch ook wel lekker als er een theater in de buurt is.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.