De plek van Cas Hieltjes: Berlijn

Cas Hieltjes (24) is zanger/gitarist van Go Back To The Zoo. De rockband vliegt vandaag de 5-meifestivals af.

Is je favoriete plek iets met lang repeteren, nachten doorzuipen en 's ochtends een kater?

Ik ben bang van wel. Maar het is een geweldig leven dat we nu met de band hebben. Vanzelf komen we veel in steden voor optredens. En Berlijn is heel vet, dat is mijn favoriet. Echt een relaxte stad. Een beetje hangen, dat kun je daar heel goed.


Jullie hebben in Berlijn gezeten om aan jullie nieuwe album Shake a Wave te werken. Vast geen toeval.

We hebben er anderhalve maand een appartement gehuurd, ergens tussen Friedrichshain en Prenzlauerberg. Je voelt dat het een stad is waar ruimte is voor mensen, voor kunst, voor muziek. We repeteerden in de buurt van de ringweg, 's avonds gingen we meer de stad in.


We belandden meestal in de 8 mm Bar, zo'n tent waar ze obscure rock draaien en psychedelische jarenzeventigmuziek. Vet. De barman zegt je nooit dat je weg moet, ook niet als het al 5 uur is en de zaak formeel dicht is. Heerlijk, niemand die moeilijk doet. Als je even later naar buiten stapt, sta je in het volle daglicht.


Au!

Ach ja, zo hoort het kennelijk. Het nummer Keep on Running hebben we in Berlijn gemaakt toen we allemaal best wel brak waren. Om de beurt hebben we een stukje geschreven: na een kwartier kon je je niet meer concentreren en ging de volgende verder. Ietsje eraf, ietsje erbij. Binnen een halve dag was het nummer klaar.


Jullie werken elkaar kennelijk niet op de zenuwen. Je duldt je broer Teun nog op de kamer?

Nee, die gaat met schoenen gooien als er iemand snurkt. Daar houd ik niet van. Ik houd er ook niet van als ik aan het auto rijden ben en ze gaan achter me in m'n nek chips zitten eten. Maar dat weet je inmiddels van elkaar. Bram en Lars zijn nu ook een soort broers, we reizen zoveel samen.


Ik ga ook mijn eigen gang, ik ga nog wel eens naar een museum. Je moet niet proberen dat met de anderen te doen. Soms zijn die musea alleen zó groot. Geef mij maar het formaat van het Berlijnse Guggenheim: drie, vier zalen, supergerichte tentoonstellingen, je hebt niet continu het idee dat je het toch niet allemaal kan zien.


Je weet je weg er al aardig te vinden.

Is een beetje te danken aan mijn vriendin. Een week nadat we elkaar hadden leren kennen, zes jaar geleden, moest ze terug naar Berlijn. Ik mee, helemaal verliefd, misschien had ik toen alle steden mooi gevonden. Eerst kwam ik enkel in West, rond de Ku'Damm, later ontdekte ik ook Oost. Dat is het vette aan Berlijn: je hebt er veel verschillende centrums.


Je komt overal met GBTTZ. Een hoop geleerd onderweg?

Ik zie de nuances beter. Iedereen is overal anders maar toch ook een beetje hetzelfde. In Texas rijden ze allemaal in grote auto's, maar dat wil niet zeggen dat ze minder aardig of aardiger zijn.


Het is een voorrecht zo veel van de wereld te kunnen zien, zo veel vrijheid te hebben. Als ik het in Amsterdam zat ben, heb ik de keuze om in New York of Berlijn te gaan wonen. Als je die optie niet hebt, ben je de lul. Laatst nog die man uit Burundi die zelfmoord pleegde omdat hij wilde voorkomen dat zijn kinderen zouden worden uitgezet. Dat is toch vreselijk? Laat mensen eerst eens nadenken voordat ze roepen dat Nederland vol is.


Mooi dus dat je Ambassadeur van de Vrijheid bent.

Ja, het gaat niet enkel om de muziek. 5 Mei moet een speciale dag zijn.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden